ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Ο παράμεσος γίνεται… δείκτης μονογαμικότητας

o-paramesos-ginetai-amp-8230-deiktis-monogamikotitas-2067142

ΟΞΦΟΡΔΗ. Στο αιώνιο δίλημμα «να μείνω ή να φύγω» (με άλλα λόγια, «να μείνω πιστός ή να απιστήσω»), οι γυναίκες στην πλειονότητά τους και σε μεγαλύτερο ποσοστό από τους άνδρες «ψηφίζουν» τη μονογαμικότητα, ενώ οι άνδρες είναι πιο επιρρεπείς στην απιστία. Αυτό επιβεβαιώνει μία νέα βρετανική επιστημονική έρευνα – και μάλλον δεν λέει κάτι καινούργιο.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, με επικεφαλής τον διακεκριμένο καθηγητή Ανθρωπολογίας Ρόμπιν Ντένμπαρ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας Biology Letters, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, ανέλυσαν στοιχεία για περίπου 2.000 άτομα.

Αφενός, 585 άνθρωποι ηλικίας 18 έως 63 ετών κλήθηκαν να απαντήσουν αναλυτικά για τις σεξουαλικές συνήθειές τους. Αφετέρου, οι επιστήμονες ανέλυσαν δεδομένα από 1.314 άνδρες και γυναίκες, τα οποία αφορούσαν το μήκος του παράμεσου (το μήκος του δάχτυλου αυτού δείχνει το επίπεδο της τεστοστερόνης και όσο μεγαλύτερο είναι σε σχέση με τον δείκτη τόσο αυξάνεται η πιθανότητα απιστίας).

Η μελέτη διαπίστωσε ότι το 57% των ανδρών τείνει στην απιστία, ενώ το 43% προτιμά να μείνει πιστό. Η τάση είναι αντίστροφη στις γυναίκες, μεταξύ των οποίων το 53% θέλει να είναι πιστό και το 47% τείνει στην απιστία. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν μόνο τα στοιχεία σχετικά με το μεγάλο μήκος του παράμεσου, αυξάνονται τα ποσοστά απιστίας τόσο για τους άνδρες (62%) όσο και για τις γυναίκες (50%).

Η έρευνα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, επιβεβαιώνει ότι και τα δύο φύλα εμφανίζουν στο εσωτερικό τους ένα βασικό διαχωρισμό ανάμεσα στους «πιστούς – μονογαμικούς» και στους «άπιστους – πολυγαμικούς». Αυτό διακρίνει τους ανθρώπους από τα άλλα ζώα, τα οποία είναι είτε μονογαμικά είτε πολυγαμικά, αλλά δεν εμφανίζουν τέτοιο διχασμό.

Από δαρβινική άποψη, σύμφωνα με τους επιστήμονες, φαίνεται πως εξαρχής οι άνθρωποι είχαν χωριστεί σε δύο «στρατόπεδα», που ακολουθούσαν δύο διακριτές εξελικτικές στρατηγικές στο θέμα του σεξ και των σχέσεων.

Η μία ανθρώπινη ομάδα-τάση προτιμά τους πολλαπλούς και σύντομης διάρκειας σεξουαλικούς συντρόφους, επειδή έτσι αυξάνονται οι πιθανότητες να έχει κάποιος περισσότερους απογόνους και να περάσει σε αυτούς τα γονίδιά του. Η δεύτερη ομάδα-τάση προτιμά να επενδύει προσωπικά σε μία μακρόχρονη σεξουαλική σχέση, θεωρώντας ότι έτσι έχει μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης ο απόγονος που θα προκύψει.