ΣΤΙΛ

«Περιφερειακά» προβλήματα

«Περιφερειακά» προβλήματα

ΤΑ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΕΚΑΤΟΣΤΑ ΣΤΗΝ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΧΤΟΥΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ. ΑΣ ΜΑΘΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ
«ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ» ΠΑΧΟΣ

Τετάρτη 29 Αυγούστου 2012

Η απάντηση στο ερώτημα «που οφείλεται η φουσκωμένη κοιλίτσα
μου;» μοιάζει απλή: Λίγα παραπάνω τηγανιτά, μερικά παραπανήσια ποτά
και η περιφέρεια της μέσης αρχίζει να διευρύνεται. Ομως, το
πρόβλημα είναι πολύ πιο σοβαρό από τα φερμουάρ που δεν κλείνουν. Οι
επιστήμονες επιμένουν ότι το πρόβλημα με το κοιλιακό πάχος είναι
πολύ πιο περίπλοκο απ’ ό,τι αρχικά φαίνεται και η λύση σύνθετη.

Οπως εξηγεί ο δρ. Σάμιουελ Κλάιν, καθηγητής ιατρικής και
διαιτολογίας στο πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, η κεντρική
παχυσαρκία -όταν το λίπος συγκεντρώνεται στην περιοχή της κοιλιάς
και την μέση- αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιοπαθειών και
διαβήτη. «Κάποιος με μεγάλη περιφέρεια μέσης διατρέχει μεγαλύτερο
κίνδυνο από κάποιον άλλο με μεγάλη περιφέρεια γλουτών» εξηγεί ο
ίδιος καθηγητής.

Το φαινόμενο οφείλεται στην διαφορά ανάμεσα στο υποδόριο και
στο σπλαχνικό λίπος. Το υποδόριο λίπος -αυτό που αποθηκεύεται κάτω
από το δέρμα- παρά τις αντιαισθητικές ιδιότητές του δεν επηρεάζει
σημαντικά τις λειτουργίες του οργανισμού. Το σπλαχνικό λίπος -αυτό
που περιβάλλει τα εσωτερικά όργανα- από την άλλη ενοχοποιείται για
μύρια όσα προβλήματα. Και φυσικά το σπλαχνικό λίπος εγκαθίσταται
στην κοιλιακή χώρα και όχι στους γλουτούς.
 
Οταν όμως έρχεται η ώρα της «κρίσης» το υποδόριο λίπος
χάνεται πολύ πιο εύκολα από το σπλαχνικό. Σύμφωνα με το δρ. Κλάιν
είναι πιθανόν κάποιος να χάσει ακόμα και 15 κιλά υποδόριου λίπους
με την μέθοδο της λιποαναρρόφησης χωρίς να έχει ούτε ένα από τα
οφέλη που συνδέονται συνήθως με την απώλεια βάρους: χαμηλότερη
αρτηριακή πίεση, λιγότερη χολιστερίνη, καλύτερη ανταπόκριση στην
ινσουλίνη. Ομως, όταν κάνουμε δίαιτα και ασκούμαστε χάνουμε
διπλάσια ποσότητα σπλαχνικού λίπους σε σχέση με το υποδόριο.
 
Για να δούμε αν το λίπος στην περιφέρεια της κοιλιάς είναι
υποδόριο ή σπλαχνικό ο δρ. Κλάιν ισχυρίζεται ότι αρκεί μια γερή
τσιμπιά. Αν το δέρμα δεν είναι αρκετά χαλαρό ώστε να μας επιτρέπει
να τσιμπήσουμε γερά, τότε το λίπος είναι κυρίως υποδόριο και άρα
λιγότερο επιβλαβές για την υγεία μας. Αν πάλι το αποτέλεσμα είναι
μια μεγάλη μελανιά, τότε είναι φανερό ότι χρειαζόμαστε επειγόντως
δίαιτα και γυμναστική.