ΣΤΙΛ

Το νήμα της ζωής

to-nima-tis-zois-2141479

Τα ελληνικά της Αλεξάνδρας Κεχαγιόγλου δεν είναι τόσο καλά ώστε να κατανοήσει την ποίηση του Καβάφη από το πρωτότυπο. Ούτε και θυμόταν αν είχε διαβάσει την «Ιθάκη», μέχρι που κάποιος συλλέκτης, αγοραστής ενός από τα περίτεχνα χαλιά της, την παρακίνησε να το κάνει. Το βρήκε στη βιβλιοθήκη του πατέρα της, στην Αργεντινή, και επιστράτευσε εκτός από την ισπανική και μια αγγλική μετάφραση για να συλλάβει το νόημα των στίχων. «Ξέρεις πώς είναι όταν συναντάς ένα έργο τέχνης και διαπιστώνεις ότι αντανακλά κομμάτια από τη ζωή σου;» με ρωτάει. «Μου έδωσε να καταλάβω πολλά για το παρελθόν και την ιστορία της οικογένειάς μου. Αναγνώρισα πόσο σημαντική είναι η έννοια του νόστου. Η Ελληνίδα γιαγιά μου γεννήθηκε στη Σπάρτη Μικράς Ασίας, τη σημερινή Ισπάρτα στην Τουρκία, και εξαιτίας του ελληνοτουρκικού πολέμου μετανάστευσε στην Αθήνα και μετά στην Αργεντινή για να παντρευτεί τον παππού μου, Έλληνα μετανάστη από την Κωνσταντινούπολη». Στις αποσκευές της η γιαγιά Ελπινίκη είχε έναν αργαλειό στον οποίο ύφαινε χαλιά, θέτοντας τις βάσεις για την οικογενειακή επιχείρηση, που παραμένει από τις σημαντικότερες της χώρας. Δίπλα στις εγκαταστάσεις της στο Μπουένος Άιρες βρίσκεται το στούντιο της Αλεξάνδρας, που θεωρεί ότι αποστολή της είναι να δείξει στον κόσμο ότι το χαλί είναι μια μορφή τέχνης.

to-nima-tis-zois0

Η Αλεξάνδρα Κεχαγιόγλου επί τω έργω στο κατάστημα Hermès στην Αθήνα, και πρόσφατες δημιουργίες της.

to-nima-tis-zois2

to-nima-tis-zois4

to-nima-tis-zois6

to-nima-tis-zois8

«Nα εύχεσαι να ’ναι μακρύς ο δρόμος» είναι ο τίτλος των συνθέσεων που ύφανε για τις βιτρίνες του καταστήματος Hermès στην Αθήνα – δύο «εικόνες» παραλίας στην πλευρά της Σταδίου, και δύο δάσους προς τη Βουκουρεστίου. «Είναι τοπία εμπνευσμένα από την Ελλάδα», λέει η Αλεξάνδρα. «Ειδικά για το δάσος, βασίστηκα σε μνήμες από ένα ταξίδι που έκανα στην Κρήτη και στο Φαράγγι της Σαμαριάς, όταν ήμουν 20». Ένα άλλο ποίημα που θυμάται από το σχολείο, «Ο δρόμος που δεν πήρα» του Robert Frost, την έκανε να δημιουργήσει σε κάθε περίπτωση ένα μονοπάτι και ένα λιγότερο εμφανές σημείο πρόσβασης. «Όταν δουλεύω προσπαθώ να είμαι ανοιχτή σε όλες τις επιδράσεις», εξηγεί. «Ο δρόμος τον οποίο αποφασίζουμε να επιλέξουμε έχει να κάνει με την έννοια του ταξιδιού προς την Ιθάκη».

Η φύση βρίσκεται στο επίκεντρο και της εγκατάστασης No Longer Creek, την οποία παρουσίασε στο πλαίσιο του προγράμματος Design at Large στη διεθνή έκθεση Design Miami, που πραγματοποιήθηκε παράλληλα με την Art Basel στη Βασιλεία της Ελβετίας το διάστημα 14-19 Ιουνίου 2016. «Με ενδιαφέρει ο τρόπος με τον οποίο παρεμβαίνουμε στη φύση και επιβάλλουμε την παρουσία μας», τονίζει η Αλεξάνδρα. «Το κάναμε ανέκαθεν και συνεχίζουμε, παρόλο που γνωρίζουμε πλέον τι συνεπάγεται. Επέλεξα να ανασυνθέσω ένα μέρος από τον κόλπο του Ρίο ντε λα Πλάτα, ένα σημείο φυσικού κάλλους στο Μπουένος Άιρες όπου πήγαινα συχνά και πρόσφατα καταστράφηκε. Θέλησα να το απαθανατίσω με τον τρόπο μου και να κάνω τους θεατές να σκεφτούν για τα φυσικά τοπία που χάνονται». 

PHOTOS: FRANCISCO NOCITO, STATHIS MAMALAKIS.