ΑΠΟΨΕΙΣ

Αλλού εμείς, αλλού η Ευρωζώνη

Κ​​άνουν τα σωστά πράγματα. Εντάξει. Αλλά τα κάνουν με λάθος τρόπο, οι κυβερνητικοί. Ισως επειδή δεν τα πιστεύουν. Μάλλον γι’ αυτό, άλλωστε, η χώρα δεν κερδίζει πόντους. Και συνεχίζουμε, μήνες τώρα, το «σημειωτόν». Οπως όταν ο γυμναστής δεν ήθελε να μας έχει σε «ανάπαυση», αλλά σε ετοιμότητα. Μέχρις ότου έρθει η στιγμή: των εκλογών, προφανώς.

Παράδειγμα, η έκδοση ομολόγου που πρέπει να αποπληρώσουμε μετά πέντε χρόνια. Η περίφημη «έξοδος» στις αγορές υπήρξε αποκαλυπτική. Προφανώς έγινε το «σωστό». Αλλά με λάθος τρόπο, αφού, όπως επιμέναμε, το περίφημο παχυλό «μαξιλάρι» Τσακαλώτου δεν βοήθησε.

Η αμοιβή που ζήτησε και πήρε η αγορά κεφαλαίων δείχνει ότι στη μεταμνημονιακή Ελλάδα κάτι δεν πηγαίνει καθόλου καλά. Οι αγορές παραμένουν επιφυλακτικές, «κουμπωμένες». Δεν πιστεύουν τις κουβέντες του Μοσκοβισί, ούτε τις ενθαρρύνσεις των μεγάλων επιχειρηματιών, των γεμάτων «θαυμασμό» για τον «τολμηρό Τσίπρα».

Κάπως έτσι, βρέθηκε το ελληνικό Δημόσιο να πληρώνει 3,6% στους επενδυτές στην πενταετία, κόστος οκτώ φορές μεγαλύτερο από αυτό που σηκώνει η Πορτογαλία (βλ. ρεπορτάζ Ελ. Κούρταλη στη χθεσινή «Κ») και δεκαέξι (!) φορές ακριβότερα από την Ισπανία. Αν η οικονομία είναι το «ατού» του πρωθυπουργού, τι συμβαίνει εκεί που «δεν τραβάει»; Υπάρχουν μερικοί (λίγοι) λόγοι για τους οποίους αξίζει να είμαστε στην Ευρωζώνη, να έχουμε κοινό νόμισμα με τους άλλους Ευρωπαίους και να τηρούμε τους συμπεφωνημένους κανόνες, ακόμη κι όταν σημαίνουν βαριά λιτότητα για τους καλούς φορολογουμένους, τους καλούς εργάτες, τους καλούς υπαλλήλους, τους καλούς επιχειρηματίες.

Ενας και κύριος είναι το «φθηνό χρήμα». Οταν όμως η διεθνής αγορά ζητεί από το ελληνικό κράτος αυτό το πανάκριβο επιτόκιο· όταν ακόμη η ευρωαγορά χρήματος είναι πλημμυρισμένη από το «τζάμπα χρήμα» του κ. Ντράγκι· όταν το δημόσιο ταμείο ξεχειλίζει από την υπερφορολόγηση πολιτών και επιχειρήσεων· όταν οι τράπεζες δεν τολμούν να ξανοιχτούν επειδή πρέπει να ρυθμίσουν τα «κόκκινα», ποια ακριβώς είναι τα προτερήματα της Ευρωζώνης για τους κατοίκους αυτής της χώρας;

Ο κ. Ρέγκλινγκ, επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, είπε, προχθές, για τα χαμηλά επιτόκια με τα οποία μας δανείζει: η Ελλάδα εξοικονόμησε περίπου 12 δισ. ευρώ το 2017. Ποσό που «αντιστοιχεί σχεδόν στο 7% του ελληνικού ΑΕΠ», προσέθεσε. Τον ευχαριστούμε πολύ! Γιατί όμως τότε η Ελλάδα μοιάζει σαν να είναι με το ένα πόδι στη Ζώνη; Αλλού πηγαίνει η Ευρωζώνη και αλλού μας οδηγεί ο κ. Τσίπρας. Αυτό είναι που ξέρουν οι αγορές και κάνουμε ότι αγνοούμε εμείς!