ΑΠΟΨΕΙΣ

Μεταμνημονιακό μεταίχμιο

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε εξαντλήσει τα όριά της εδώ και καιρό. Πέρα από το να διατυμπανίζει το «τέλος του μνημονίου», να επιχειρεί να εξαγοράσει τους ψηφοφόρους με παροχές και να επιτίθεται στους αντιπάλους της, φαινόταν κουρασμένη και εριστική, όπως και ο αρχηγός της. Οι ετερόκλητοι εκπρόσωποι που ο ΣΥΡΙΖΑ στέλνει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο –ενώ άριστοι υποψήφιοι απέτυχαν– υπογραμμίζουν την έλλειψη συνοχής και τον καιροσκοπισμό που διακρίνει και την κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή των Ελλήνων. Εξαντλήθηκε η ιδεολογική ορμή του ΣΥΡΙΖΑ. Το «ηθικό πλεονέκτημα» και τα συνθήματα κατά της «Δεξιάς» δεν πείθουν πια. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε 10% από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, ενώ η Νέα Δημοκρατία αύξησε το δικό της ποσοστό κατά 5%.

Οι κάλπες της 26ης Μαΐου δείχνουν ότι πολλοί πολίτες έχουν προχωρήσει πέρα από το να καθορίζουν την πολιτική τους θέση σε σχέση με τα μνημόνια. Κόμματα που στήθηκαν από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τα οποία  αποχώρησαν το 2015, όταν ο Αλέξης Τσίπρας υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο, απέτυχαν παταγωδώς – με εξαίρεση αυτό του Γ. Βαρουφάκη που παρά τρίχα δεν πέρασε το όριο για να εκλέξει ευρωβουλευτή. Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ χρεώνεται από πολλούς ψηφοφόρους την εφαρμογή «μνημονιακής» πολιτικής, είναι δύσκολο να καταλάβουμε ποιο κόμμα κερδίζει απ’ αυτό: η Νέα Δημοκρατία και το ΚΙΝΑΛ (ΠΑΣΟΚ) είχαν ήδη πληρώσει το τίμημα της προσπάθειας να παραμείνει η Ελλάδα στο ευρώ, ενώ το ΚΚΕ και η Χρυσή Αυγή όχι μόνο δεν αύξησαν τα ποσοστά τους, αλλά είδαν να μειώνονται σε σχέση με το 2015. Πιο πιθανό είναι ο ΣΥΡΙΖΑ να πληρώνει για αποτυχίες που δεν μπορεί να χρεώσει στα «μνημόνια». Καλό θα είναι να γνωρίζουν οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι ότι τα παλιά διλήμματα εξαντλήθηκαν και οι πολίτες αναζητούν λύσεις στην καθημερινότητα και ιδέες στην πολιτική.

Η νίκη της Ν.Δ. δείχνει ότι ένα απ’ αυτά που ζητούν είναι η σταθερότητα. Η απογοήτευση με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν οδήγησε στην ενίσχυση ακραίων δυνάμεων, αλλά στο κεντροδεξιό κόμμα. Εάν αναλογιστούμε ότι τον Μάιο του 2012 η Ν.Δ. είχε πρωτεύσει σε εθνικές εκλογές με μόλις 18,85%, πληρώνοντας μαζί με το ΠΑΣΟΚ το τίμημα της χρεοκοπίας, ενώ ένα μήνα αργότερα ανέβηκε στο 29,66% (με τον ΣΥΡΙΖΑ στο 16,78% και 26,89%, αντιστοίχως), βλέπουμε να επαναλαμβάνεται μια φυγή προς σταθερό πόλο της πολιτικής σκηνής. Η νίκη της Ν.Δ. οφείλεται, επίσης, σε μεγάλο βαθμό στον Κυριάκο Μητσοτάκη, στην πρώτη εκλογική αναμέτρηση που είναι αρχηγός. Ετσι αποκτά μεγαλύτερη αξιοπιστία, την ώρα που ο κ. Τσίπρας επιμένει στις προσωπικές επιθέσεις εναντίον του και στη στείρα επίκληση του μπαμπούλα μιας Δεξιάς του περασμένου αιώνα. Η Ν.Δ., όμως, είναι το κόμμα που συγκρούστηκε με τη Χρυσή Αυγή, ενώ άνθρωποι της Ν.Δ. έγιναν στόχος των μπαχαλάκηδων, όχι οι κυβερνητικοί.

Αυτά δεν συμβιβάζονται με τα στερεότυπα του παρελθόντος.

Και στην Ευρώπη οι εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ανέδειξαν ευρύτερη επιθυμία για σταθερότητα. Παρότι το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και οι Σοσιαλιστές και Δημοκράτες έχασαν έδρες, οι Φιλελεύθεροι ενισχύθηκαν, με αποτέλεσμα οι φιλοευρωπαϊκοί σχηματισμοί να κατέχουν περίπου το 70% των εδρών του Ευρωκοινοβουλίου. Θα υπάρξουν έντονες διαβουλεύσεις για τη στελέχωση των κορυφαίων αξιωμάτων της Ε.Ε., αλλά οι αντιευρωπαϊκές δυνάμεις δεν θα είναι σε θέση να ανακόψουν την πορεία της Ευρώπης. Αυτό είναι ευτύχημα για την Ελλάδα, επειδή το επόμενο διάστημα θα είναι κρίσιμο. Εάν κερδίσει τις βουλευτικές εκλογές η Νέα Δημοκρατία, καλείται να επιδείξει ότι έχει την πολιτική για να διαφυλάξει τη σταθερότητα, για να ενισχύσει τις προοπτικές της χώρας και των πολιτών, ενώ ετερόκλητες δυνάμεις θα συσπειρωθούν για να την εμποδίσουν. Η πορεία της χώρας θα κριθεί όχι μόνο από τον τρόπο που ο κ. Μητσοτάκης θα κυβερνήσει, αλλά και από το εάν ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποφασίσει να ωριμάσει ως σταθεροποιητικός παράγοντας (ως κεντροαριστερή δύναμη) ή εάν θα επιδοθεί σε «ανταρτοπόλεμο», συντηρώντας τις εμμονές του παρελθόντος. Σε αυτό το σταυροδρόμι βρισκόμαστε.