ΑΠΟΨΕΙΣ

Οι ξένοι επενδυτές και οι εγχώριοι

Ολοι συζητούν για ξένες επενδύσεις. Ολες οι κυβερνήσεις δηλώνουν ότι συναντώνται με ξένους επενδυτές, βρίσκουν θετική ανταπόκριση στα σχέδια που τους παρουσιάζουν και τους πείθουν να έρθουν στην Ελλάδα να αναπτύξουν επιχειρηματικές δραστηριότητες.

Οι σημερινοί κυβερνώντες δηλώνουν περισσότερο φιλικοί προς την επιχειρηματικότητα από τους προκατόχους τους, και είναι. Γνωρίζουν καλύτερα τη λειτουργία της αγοράς.

Ο πρωθυπουργός είναι αποτελεσματικός όταν απευθύνεται στους ξένους επενδυτές. Μιλάει τη γλώσσα τους και κατανοεί τους προβληματισμούς τους. Η διαπίστωση δεν είναι απόρροια κυβερνητικών διαρροών που έχουν επικοινωνιακές στοχεύσεις και όχι την καταγραφή της πραγματικότητας. Αντικατοπτρίζει την εικόνα που εισπράττει ο γράφων από τους ξένους.

Η πραγματικότητα είναι πως, παρά τις αποτελεσματικές και εν πολλοίς πειστικές παρουσιάσεις του πρωθυπουργού στις επαφές με ξένους επιχειρηματίες και επενδυτές, οι τελευταίοι παραμένουν διστακτικοί. Υπάρχουν κάποια πρώτα σημάδια αυξημένου ενδιαφέροντος, αλλά στην πράξη οι δράσεις είναι περιορισμένες.

Δεν έχουν πεισθεί ότι οι προθέσεις του επικεφαλής της κυβέρνησης αντανακλούν και αυτές ολόκληρου του κυβερνητικού σχήματος, πολύ δε περισσότερο του κομματικού μηχανισμού της Νέας Δημοκρατίας.

Ανάλογος προβληματισμός, λίγο διαφοροποιημένος, υπήρχε και με την προηγούμενη κυβέρνηση. Ξένοι επενδυτές στις συζητήσεις τους με τον ίδιο τον πρωθυπουργό ή μεμονωμένους υπουργούς διαπίστωναν μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση σε σχέση με την πολιτική ρητορική, αλλά αμέσως προέκυπτε η αβεβαιότητα για το αν αυτό που είχε συζητηθεί, και σε μερικές περιπτώσεις ακόμη και συμφωνηθεί, θα γινόταν αποδεκτό από μια κοινοβουλευτική ομάδα ή έναν κομματικό μηχανισμό που σε μεγάλο βαθμό παρέμεναν όμηροι ιδεοληψιών.

Σήμερα, είναι σαφές ότι έχουν να κάνουν με έναν περισσότερο φιλικό προς την επιχειρηματικότητα συνομιλητή, αλλά περιμένουν να δουν πώς θα λειτουργήσει ο κρατικός μηχανισμός. Ο συνομιλητής δεν είναι μόνον ο πρωθυπουργός ή οι υπουργοί, αλλά και η δημόσια γραφειοκρατία, μέσα από την οποία περνά η καθυστέρηση ή η επιτάχυνση της έγκρισης έργων και της έκδοσης αδειών.

Εξακολουθούν να έχουν στην κορυφή του προβληματισμού τους την αβεβαιότητα όσον αφορά το κράτος δικαίου και την ταχύτητα απονομής δικαιοσύνης, τις καθυστερήσεις της γραφειοκρατίας.

Οι ανησυχίες αυτές υπερτερούν της όποιας δυσφορίας για υψηλή φορολογία. Κάθε επενδυτής θέλει όσο το δυνατόν χαμηλότερους φόρους, αλλά στην περίπτωση της Ελλάδας η αίσθηση που εισπράττει κανείς διαχρονικά από δεκάδες ξένους επενδυτές είναι ότι περισσότερο ανησυχητική είναι αυτή καθαυτή η λειτουργία του κράτους σε όλες τις εκφάνσεις της, παρά οι υψηλοί φόροι.

Ο νέος αναπτυξιακός νόμος αναμένεται να συμβάλει στη βελτίωση του περιβάλλοντος, καθώς προβλέπει σημαντικές μεταρρυθμίσεις στις αγορές προϊόντων και απλοποίηση της γραφειοκρατίας, όσο αυτό είναι δυνατό στην ελληνική πραγματικότητα. Ολοι παρακολουθούν με ενδιαφέρον τη μεταρρυθμιστική προσπάθεια, αλλά δεν έχουν ακόμη πεισθεί ότι θα διαμορφώνει ένα σταθερό, αν όχι μόνιμο, θεσμικό πλαίσιο.

Ωστόσο, ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα, το οποίο βρίσκεται στη ρίζα της διστακτικότητας των ξένων, έχει να κάνει με τους δικούς μας επενδυτές. Το μήνυμα που δεν έρχεται από τους εγχώριους επιχειρηματίες, κυρίως τους μεγάλους. Για να πειστεί ο ξένος επενδυτής να εισέλθει στην ελληνική αγορά, πρέπει να δει πρώτα ότι το πράττουν οι ίδιοι οι Ελληνες, που στο κάτω κάτω τη γνωρίζουν καλύτερα.

Εάν δουν ότι οι Ελληνες φέρνουν πίσω καταθέσεις τους στις ελληνικές τράπεζες και κυρίως προχωρούν σε νέες επενδύσεις, τότε είναι πολύ πιθανό, αν όχι βέβαιο, ότι θα ακολουθήσουν και αυτοί.

Οπότε, το μήνυμα της κυβέρνησης μπορεί ορθώς να εστιάζει στους «έξω», αλλά πρέπει να στρέφεται και στους «μέσα». Οι τελευταίοι ζητούν διευκολύνσεις και κάθε είδους στήριξη, αλλά θα πρέπει και αυτοί να τολμήσουν και να ρισκάρουν. Η πραγματοποίηση ελληνικών επενδύσεων θα δώσει ώθηση και στις ξένες.