ΑΠΟΨΕΙΣ

Κυριάκος Μητσοτάκης: Ελέφαντες

gkat_20_1101_page_1_image_0001

Ολα είχαν προκαταληφθεί. Ο Αλέξης Τσίπρας έμοιαζε να έχει συντάξει τη δήλωσή του για τη συνάντηση με τον πρωθυπουργό πριν από τη συνάντηση. Είχε ήδη, προτού ακούσει τον Μητσοτάκη, επιλέξει ως πεδίο αντιπολιτευτικής γυμναστικής τη συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ. Είχε ήδη προτιμήσει να αντιπολιτευτεί και τον κυβερνητικό εαυτό του, που προλείανε το έδαφος για αυτή τη συμφωνία, προκειμένου να δώσει την εντύπωση ότι υπηρετεί άλλη γραμμή.

Την ίδια προβλεψιμότητα είχε και η επιλεκτική ανταπόκριση της προέδρου του Κινήματος Αλλαγής. Στα ελληνοτουρκικά, η Γεννηματά είχε προμελετήσει να διαφοροποιηθεί μόνο στον τόνο.

Προσήλθε επίσης με ειλημμένη την απόφαση να μην συμπράξει στον εκλογικό νόμο, με το σκεπτικό ότι έχει μόνο να χάσει. Η ψήφος της δεν θα άλλαζε το αποτέλεσμα – δεν επιτυγχάνεται η πλειοψηφία 200 ψήφων που απαιτείται για άμεση εφαρμογή. Τυχόν συναίνεσή της θα την εξέθετε στην κατηγορία ότι μετατρέπεται σε δεκανίκι της κυβέρνησης – που είναι και το μόνιμο άγχος της.
Μέχρι και για τον ελέφαντα στο δωμάτιο –τον επόμενο Πρόεδρο, που λένε ότι δεν συζητήθηκε– οι γραμμές ήταν ήδη καθαρές. Αν ο Μητσοτάκης επιλέξει υποψήφιο από τον κεντροαριστερό χώρο, το ΚΙΝΑΛ θα μπορεί να λέει ότι είχε βάλει εκείνο εγκαίρως τις προδιαγραφές.

Ετσι παρουσιασμένα, τα ραντεβού της Παρασκευής φαίνονται σαν εθιμοτυπική αγγαρεία. Ωστόσο, η αξία τους έγκειται ακριβώς σε αυτό: ότι μεταδίδουν την αίσθηση της αποδραματοποίησης. Οτι σε μια συγκυρία κατά την οποία θα έκανε ζημιά το δράμα, εμπεδώνεται ένας άλλος ρυθμός στην πολιτική ζωή: μια κανονικότητα ορατή μέσα και έξω από τη χώρα.

Ο Μητσοτάκης, λένε, δεν θέλει να επαναληφθεί το προηγούμενο των Πρεσπών, που έχει καταγραφεί στη νεοδημοκρατική μνήμη ως αντιπαράδειγμα για τον αιφνιδιασμό των πολιτικών δυνάμεων και την αχρείαστη όξυνση που ακολούθησε. Το ίδιο ισχύει και για τα θεσμικά. Απέναντι στην αντιπολίτευση το Μαξίμου θέλει, στα θεσμικά και στα εξωτερικά, να εμφανίζεται προβλέψιμο και αξιόπιστο.

Μπορεί για τον αναζωπυρωμένο βολονταρισμό της αξιωματικής αντιπολίτευσης η προβλεψιμότητα και η αξιοπιστία να είναι περιφρονητέες αξίες.

Η απόφαση, όμως, του πρωθυπουργού να τηρεί τους τύπους των τακτικών επαφών με την αντιπολίτευση –και των τακτικών παρουσιών του ίδιου στον κοινοβουλευτικό έλεγχο– έχει διπλό συμβολισμό.

Για τον ίδιο σηματοδοτεί την εγκατάστασή του στο Κέντρο.

Για τη χώρα σηματοδοτεί την επαναφορά στις ράγες της θεσμικής ρουτίνας.

Τα προσχήματα δεν είναι ασήμαντα. Εκτός αν έχεις ταυτίσει την πολιτική σου επιτυχία με το απρόβλεπτο και το αφερέγγυο.