ΑΠΟΨΕΙΣ

Τι θα δει ο Κινέζος φοιτητής στα ελληνικά ΑΕΙ

Η σκηνή που ακολουθεί έρχεται από ένα μέλλον όχι πολύ μακρινό. Ως προϊόν φαντασίας, μάλλον ήπιας, καθόλου τολμηρής, στηρίζεται σε δεδομένα του ρεπορτάζ. Εχει ήδη ανακοινωθεί η προσεχής λειτουργία αγγλόφωνων τμημάτων στα ελληνικά πανεπιστήμια, με προγράμματα σπουδών τα οποία έχουν ως στόχο την προσέλκυση ξένων φοιτητών. Στη χθεσινή «Κ» διαβάζουμε για επικείμενη συνεργασία αμερικανικών ΑΕΙ με ελληνικά – αναμένεται, μάλιστα, επίσκεψη αμερικανικής αντιπροσωπείας για να διερευνηθούν αυτές οι δυνατότητες. Ανάλογη προσπάθεια κάνει το υπουργείο Παιδείας, στο πλαίσιο της «εξωστρεφούς πολιτικής του» (σύμφωνα με δήλωση της κ. Νίκης Κεραμέως), και προς την Κίνα.

Η επινοημένη σκηνή είναι η εξής: Αμερικανός ή Κινέζος φοιτητής εγγράφεται στο προπτυχιακό πρόγραμμα της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών ή του ΑΠΘ για να παρακολουθήσει Αρχαιολογία, Ιστορία ή Φιλολογία της Αρχαίας Ελλάδας. Από την πρώτη κιόλας ημέρα, καλείται να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα της φοιτητικής ζωής του: μαθήματα δεν γίνονται, κτίρια υπό κατάληψη, τοίχοι γεμάτοι γκράφιτι και ανακοινώσεις, καθαριότητα σε σκληρή δοκιμασία. Εκτός, φυσικά, εάν τα ξενόγλωσσα προγράμματα εγκατασταθούν σε ειδικούς χώρους, όπου όλοι θα έχουν πρόσβαση με ηλεκτρονικές κάρτες. Αν, δηλαδή, δεν προσαρμοστούν οι ξένοι φοιτητές στην ελληνική πραγματικότητα, αλλά συμβεί το αντίθετο: η ελληνική πραγματικότητα προσαρμοστεί στον τρόπο λειτουργίας, εδώ και χρόνια, των ξένων πανεπιστημίων, όπου η είσοδος στο ακαδημαϊκό περιβάλλον ελέγχεται, επιτηρείται και, ως εκ τούτου, προστατεύεται από πάσης φύσεως αυθαιρεσίες.

Ισως αυτός να είναι ο παράπλευρος δρόμος για τη λύση της ελληνικής εκπαιδευτικής «ιδιαιτερότητας» στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Δεν είναι λίγοι (οι καθηγητές, οι φοιτητές) που αγανακτούν και θέλουν να δουν τα ελληνικά πανεπιστήμια να συναγωνίζονται, χωροταξικά, τα ξένα. Οσοι ζητούν να καθιερωθούν κάρτες πρόσβασης, να επιτρέπεται η είσοδος μόνο για όσους έχουν λόγο να βρίσκονται εκεί. Τους τελευταίους μήνες συγκροτήθηκε και η «Πρωτοβουλία Ανεξάρτητων Φοιτητών “Ναι στα ανοιχτά πανεπιστήμια”», στο Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης, ως η πρώτη, αποκομμένη από κομματικές σκοπιμότητες, προσπάθεια με κύρια αιτήματα την ομαλή λειτουργία του πανεπιστημίου, την κανονική διεξαγωγή των μαθημάτων, την απομάκρυνση των δεκάδων πανό και αφισών των κομματικών παρατάξεων κ.ο.κ. Φοιτητές που διεκδικούν, οι ίδιοι, την «κανονικότητα» των σπουδών τους, δίνοντας τη δική τους, παράλληλη, μάχη για «εξωστρέφεια».