ΑΠΟΨΕΙΣ

Η Ελλάδα των ελάχιστων απαιτήσεων

Ο  κ. Λιάκος υψώνει τη φωνή της ψυχραιμίας για να καλύψει τον «ηθικό πανικό και μιντιακό κουρνιαχτό» που ξεσηκώνει το μεταναστευτικό. Στο σημείο αυτό ο λυρισμός του αλλάζει επίπεδο και μεταμορφώνεται στην επιστημονική νεογλώσσα: Το «νοοτροπιακό» καθεστώς με το οποίο αντιμετωπίζουμε σήμερα τους πρόσφυγες θα μας αναγκάσει κάποτε να απολογηθούμε όπως η Γερμανία για τους ναζί, λέει. Υπενθυμίζω ότι ο κ. Λιάκος είναι ιστορικός και όταν συγκρίνει τη σημερινή Ελλάδα με τη ναζιστική Γερμανία μιλάει μετά λόγου γνώσεως. Ως ιστορικός είναι επιστήμων. Και ως επιστήμων δεν μπορεί να αγνοήσει την ακρίβεια των αριθμών. Ως εκ τούτου, αποφαίνεται ότι το «νοοτροπιακό» μας καθεστώς προκειμένου να διορθωθεί χρειάζεται ένα εκατομμύριο πρόσφυγες. Θα μπορούσε να πει «μέσες άκρες» ή «με πρόχειρους υπολογισμούς», όμως κανένας επιστήμων δεν μιλάει με «μέσες άκρες». Υποθέτω ότι θα δεχθεί να συζητήσει σε συνέδριο ειδικών τον ακριβή αριθμό, αν θα είναι 1.105.000 ή 1.095.000. Προσοχή: Δεν λέει ότι η Ελλάδα μπορεί να αντέξει έως ένα εκατομμύριο πρόσφυγες ή μετανάστες. Λέει ότι χρειάζεται τόσους για να αντιμετωπίσει την «πληθυσμιακή κατάρρευση».

Τους χρειάζεται ως μηχανές αναπαραγωγής. Αυτοί, σε αντίθεση με εμάς, κάνουν παιδιά. Στο σημείο αυτό η κάτω σιαγών του ανθρωπισμού αρχίζει και τρέμει ενοχλητικά. Ανθρωποι είναι, έχουν τις δικές τους απαιτήσεις, το δικό τους «νοοτροπιακό» καθεστώς. Κατά τον κ. Λιάκο αυτό δεν αποτελεί πρόβλημα. Αναφέρεται σε μεταφορά πληθυσμών για να λυθεί το δημογραφικό μας και οποιαδήποτε σύγκριση με αντιλήψεις ολοκληρωτικών καθεστώτων είναι απλώς συμπτωματική. Ας τους δώσουμε στέγη για να γεννούν παιδιά και τα υπόλοιπα τα βλέπουμε. Κάπου αναφέρει και την εκπαίδευση, η οποία πνίγεται ως πρόσχημα στα συμφραζόμενα. Μήπως η αντιμετώπιση πληθυσμών ολόκληρων ως μηχανών αναπαραγωγής υποκρύπτει κάποιου είδους ρατσισμό; Ο κ. Λιάκος είναι πρώην εκσυγχρονιστής και νυν ριζοσπάστης της Αριστεράς, άρα εξ ορισμού δεν είναι ρατσιστής. Ο,τι λέει το λέει για καλό.

Και τώρα ας έρθουμε στις πολιτικές ερμηνείες της πρότασης. Η πρώτη αναφέρεται στην πάγια κουτοπονηριά. Αν πολιτογραφηθούν Ελληνες ένα εκατομμύριο μετανάστες ή πρόσφυγες, τότε ας πάει στην ευχή του Θεού η μεσαία τάξη που μας καταψήφισε. Η δεύτερη αναφέρεται στην αντίληψη του κ. Λιάκου και της αριστεράς του για το μέλλον της χώρας. Αν ο γηρασμένος πληθυσμός προσβλέπει στους ταλαίπωρους μετανάστες για να σωθεί από τον αφανισμό, θα αναγκασθεί να προσαρμοσθεί στην κοινωνία των ελάχιστων απαιτήσεων. Η Ελλάδα θα γίνει μια χώρα μειωμένων απαιτήσεων, νοστιμότατη λεία για τη «δεύτερη φορά Αριστερά», που λιγουρεύεται τους «αρμούς της εξουσίας». Πώς όλα λικνίζονται στην πίστα τόσο αρμονικά, κ. Λιάκο;