ΑΠΟΨΕΙΣ

Οφειλέτες πολλών ταχυτήτων στην παγίδα των δόσεων

Οι συνέπειες της κρίσης θα είναι αισθητές για απροσδιόριστο διάστημα· δεν είναι εύκολο να ξεπεραστούν. Η υπερφορολόγηση των προηγούμενων ετών δημιούργησε ένα βουνό οφειλών προς το Δημόσιο, αλλά ταυτόχρονα «έβγαλε» εκτός της κανονικής οικονομίας μεγάλη κατηγορία κυρίως ελευθέρων επαγγελματιών που εργάζονται χωρίς δοσοληψίες με ΔΟΥ. Αν προσθέσουμε όσους μετανάστευσαν στο εξωτερικό, τη μείωση των καταστημάτων, οι πραγματικοί «πελάτες» του Δημοσίου μειώνονται.

Ωστόσο, τα στατιστικά στοιχεία αποκαλύπτουν άλλη εικόνα όσον αφορά τους οφειλέτες. Συνολικά έχουν αυξηθεί και ξεπερνούν τα τέσσερα εκατομμύρια άτομα. Η μεγαλύτερη αύξηση (κατά 66.000 άτομα) βεβαίως είναι στην κατηγορία οφειλών έως και 50 ευρώ, ενώ πολλοί από αυτούς οφείλουν λιγότερο από ένα ευρώ!

Στις κατηγορίες όπου ανήκουν οι περισσότεροι φορολογούμενοι, δηλαδή όσοι έχουν οφειλές από 50 έως 10.000 ευρώ, υπάρχει μείωση των οφειλόμενων κατά 40 εκατ. ευρώ, ενώ και οι οφειλέτες είναι λιγότεροι κατά 70.000 άτομα. Στην κατηγορία των οφειλών πάνω από 10.000 ευρώ, αυξάνονται τόσο τα ποσά που οφείλονται όσο και όσοι χρωστούν. Εκεί είναι το πραγματικό και μάλλον άλυτο πρόβλημα.

Το συμπέρασμα είναι αυτό που υποψιαζόμασταν. Το Δημόσιο είναι αυστηρό και επιβάλλει τους όρους του όπου μπορεί. Στους μικρούς, σε όσους οφείλουν λίγα και θέλουν να απαλλαγούν, σε όσους δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά.

Η αντιμετώπιση αυτή εφαρμόζεται ακόμη και σε ένα μέτρο που θεωρείται φιλικό προς οφειλέτες όπως είναι η καθιέρωση περισσότερων δόσεων για την εξόφληση των χρεών. Σωστά, αλλά χρειάζεται να μελετήσει κάποιος τα «ψιλά γράμματα» για να αντιληφθεί ότι οι περισσότερες δόσεις δεν δίνονται για τη διευκόλυνση των οφειλετών αλλά για την εξασφάλιση της οφειλής.

Η υπαγωγή στη ρύθμιση των πολλών δόσεων δεν αναστέλλει τις δεσμεύσεις ή κατασχέσεις που έχουν ήδη επιβληθεί, αλλά τα ποσά που θα προκύπτουν από τα αναγκαστικά μέτρα είσπραξης θα μειώνουν ισόποσα τα υπόλοιπα των ρυθμιζόμενων οφειλών. Δηλαδή οι οφειλέτες εναντίον των οποίων έχουν ήδη ξεκινήσει δεσμεύσεις τραπεζικών λογαριασμών και κατασχέσεις στα υπόλοιπα των καταθέσεών τους ή κατασχέσεις σε μισθούς, συντάξεις, ενοίκια, επιδόματα, επιδοτήσεις κ.λπ., δεν απαλλάσσονται από τα μέτρα αυτά με την υπαγωγή τους στη νέα ρύθμιση.

Ο οφειλέτης, για να εξασφαλίσει το αποδεικτικό φορολογικής ενημερότητας, το οποίο είναι απαραίτητο για να πωλήσει ένα ακίνητό του, θα πρέπει να «ασφαλίσει» την οφειλή που θα έχει εντάξει στη πάγια ρύθμιση, με το να βάλει υποθήκη ένα ή περισσότερα από τα υπόλοιπα ακίνητά του (αν έχει).

Αλλωστε, οι φορολογικές υπηρεσίες μπορούν όποτε θέλουν και μετά την υπαγωγή του οφειλέτη στη νέα πάγια ρύθμιση να εγγράψουν υποθήκες σε περιουσιακά στοιχεία του ιδίου, των συνυπόχρεων προσώπων ή των εγγυητών, εφόσον η ρυθμιζόμενη οφειλή του δεν είναι «ασφαλισμένη».

Ακόμη και αν ο οφειλέτης έχει βάλει ήδη υποθήκη ένα ή περισσότερα ακίνητα με σκοπό να εξασφαλίσει το πολυπόθητο αποδεικτικό φορολογικής ενημερότητας όχι για να πωλήσει ακίνητο αλλά για να εισπράξει χρήματα από φορείς του Δημοσίου, η ΔΟΥ μπορεί να παρακρατά σημαντικό ποσοστό από τα χρήματα που δικαιούται, για να μειώσει ή να εξαλείψει το υπόλοιπο της οφειλής που θα έχει εντάξει στην ευνοϊκή ρύθμιση.

Και στις περιπτώσεις που ρυθμίζεται έκτακτο χρέος ακόμη, π.χ. οφειλή από φόρο κληρονομιάς, δίνεται η ευχέρεια δόσεων ανάλογα με το πραγματικό εισόδημα. Κι ως πραγματικό εισόδημα υπολογίζονται και έσοδα που δεν φορολογούνται όπως κοινωνικό επίδομα, επίδομα ανεργίας κ.λπ.
Συμπέρασμα: όποιοι οφείλουν λίγα, πληρώνουν πιεζόμενοι. Οι υπόλοιποι βγαίνουν εκτός συστήματος, γίνονται αόρατοι και δεν πληρώνουν.