ΑΠΟΨΕΙΣ

«Επαναπροώθηση» μετριοπάθειας

Συμπληρώνεται μία εβδομάδα  από την ημέρα που η Τουρκία ανακοίνωσε ότι δεν θα εμποδίζει τους πρόσφυγες και μετανάστες να φτάνουν στην Ευρώπη και πλέον έχουμε ποικίλα δεδομένα για μια πρώτη αποτίμηση της κατάστασης, με τον κίνδυνο φυσικά τα πάντα να ανατραπούν το αμέσως επόμενο διάστημα.

Στα θετικά της υπόθεσης είναι ότι η κυβέρνηση δεν παρακολούθησε απαθής τις εξελίξεις και δεν εκχώρησε την πρωτοβουλία των κινήσεων στην Ευρώπη, στην Αμερική, στο ΝΑΤΟ, στη Γερμανία ή κάποια άλλη ανώτερη δύναμη όπως συνήθως συνέβαινε στο παρελθόν.

Πήρε  πρωτοβουλίες και αποφάσεις και έθεσε σε  εφαρμογή ένα σχέδιο αντιμετώπισης της κατάστασης, τα οριστικά αποτελέσματα του οποίου θα κριθούν εν καιρώ. Απευθύνθηκε στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ μόνο αφότου είχε αναπτύξει τη δική της στρατηγική. Στο πεδίο των επιχειρήσεων μοιάζει να κερδίζεται το στοίχημα της «διακλαδικότητας». 

Η συνεργασία της Αστυνομίας με τον Στρατό στον Εβρο χαρακτηρίζεται απ’ όσους βρίσκονται στο πεδίο ικανοποιητική.  Το ίδιο και στο Ανατολικό Αιγαίο, όπου περιπολούν μαζί πλωτά του Λιμενικού, του Πολεμικού Ναυτικού ακόμα και του Στρατού. Ενδιαφέρον έχει ότι σε λειτουργία έχει τεθεί κι ένας μηχανισμός ενημέρωσης, που στοχεύει εκτός από το εσωτερικό της χώρας, στην αντιμετώπιση της τουρκικής προπαγάνδας.

Ειδήσεις και βίντεο που κυκλοφορούν στο Twitter με αρνητικό για την Ελλάδα περιεχόμενο εντοπίζονται και γίνεται προσπάθεια να απαντώνται.  «Αν είσαι απών από τα κοινωνικά δίκτυα, τότε αφήνεις τον χώρο στον εχθρό» είχε δηλώσει σε συνέντευξή του ο Πίτερ Λέρνερ που μετέχει σε ειδική ομάδα του ισραηλινού στρατού, με αρμοδιότητα τα «κοινωνικά δίκτυα». 

Από εκεί κι έπειτα τα πράγματα περιπλέκονται. Η Ελλάδα εν μια νυκτί ανέστειλε την εφαρμογή κανόνων δικαίου, όπως τη δυνατότητα πρόσβασης των προσφύγων στο άσυλο. Η συζήτηση για επαναπροωθήσεις, που μέχρι πρότινος αποτελούσε ταμπού, γίνεται σχεδόν δημόσια και στη θάλασσα οι κανόνες εμπλοκής ισορροπούν στο όριο των δυναμικών αποτροπών και στην τραγωδία. Το πιο δυσάρεστο και επικίνδυνο, ωστόσο, είναι ότι η κατά πολλούς επιβεβλημένη –λόγω της συγκυρίας– αλλαγή στάσης στη διαχείριση του μεταναστευτικού – προσφυγικού φαινομένου άφησε χώρο και σε ακραίες, φασιστικές συμπεριφορές και αντιλήψεις.

Ο ξυλοδαρμός δημοσιογράφων σε Λέσβο και Εβρο, ο εμπρησμός αποθήκης ΜΚΟ στη Χίο,  οι ομάδες ένοπλης πολιτοφυλακής στα χερσαία σύνορα με την Τουρκία,  οι φραστικές επιθέσεις στους μετανάστες που αποπειράθηκαν να καταπλεύσουν στο λιμάνι της Μυτιλήνης δεν είναι «μαγκιά» αλλά χυδαιότητα. Είναι επιτακτική ανάγκη η κυβέρνηση να επαναφέρει ή για να είμαστε στο πνεύμα των ημερών να «επαναπροωθήσει» στην κοινή γνώμη τη μετριοπάθεια.