ΑΠΟΨΕΙΣ

Ασύμμετρα βάρη σε ελληνικούς ώμους

Η χώρα μας περνάει μια τρομακτική δοκιμασία. Καλείται να υπερασπιστεί τα σύνορά της –και το κάνει κρατώντας γερά–, αποφεύγοντας τις συνεχείς τουρκικές προκλήσεις, τις απειλές για αποστολή τουρκικών ειδικών δυνάμεων στη συνοριογραμμή ώστε να αποτραπούν οι ελληνικές επαναπροωθήσεις, και ταυτόχρονα πιθανές θερμοκέφαλες αντιδράσεις, που θα επέφεραν αδιανόητα δεινά. Καλείται να απαντήσει στον κυνισμό και στην ανηθικότητα με συντεταγμένη αλύγιστη νηφαλιότητα. Να αντισταθεί στις τουρκικές απόπειρες αποσταθεροποίησης διαχειριζόμενη τον άλυτο κόμπο χωρίς να πατήσει στην ολισθηρή ύλη της υπεραντίδρασης απέναντι στη νέα φάση του τουρκικού «πολέμου» ή του υπερβάλλοντος ζήλου ενάντια σε όσους βρέθηκαν ανάμεσα στις τουρκικές δυνάμεις προώθησης και στις ελληνικές δυνάμεις απώθησης, σε ένα εφιαλτικό πέρα-δώθε, το οποίο κουρελιάζει ηθική και λογική.

Δεν υπάρχει εχέφρων άνθρωπος που να μην είναι υπέρ της μη υποχώρησης στους τουρκικούς εκβιασμούς, αλλά εάν δεν δούμε τον στόχο πίσω από τις τουρκικές προκλήσεις, όπως και το ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός, κινδυνεύουμε ο Ερντογάν να επιτύχει δύο από τους σκοπούς του: ένα θερμό επεισόδιο και την εσωτερική φθορά μας, τον εκβαρβαρισμό μας.

Η Ελλάδα οφείλει να κρατήσει γερά, πολεμώντας τον πανικό, τις σπασμωδικές κινήσεις απέναντι στον αδιανόητο τουρκικό αμοραλισμό, αλλά και τον μισαλλόδοξο λόγο, τις αχρείαστες επιθέσεις σε μετανάστες, τις καραμπίνες.

Ο διπλός άθλος, των κλειστών συνόρων και της επίδειξης ψυχραιμίας σε πολύπαθες περιοχές, είναι μονόδρομος. Βραχύς, βραχύτατος χωρίς ευρωπαϊκή βοήθεια. Οχι μόνο στη φύλαξη της συνοριογραμμής, αλλά και σε κινήσεις συγκράτησης της ερντογανικής επιθετικότητας, στο μοίρασμα των βαρών. Δεν αρκεί η μετεγκατάσταση ασυνόδευτων ανηλίκων. Επιβάλλεται πιο ενεργητική συμμετοχή των εταίρων στην αποσυμφόρηση του ελληνικού σπόγγου συγκράτησης των ροών. Τα γερμανικά κόμματα απέρριψαν την πρόταση των Πρασίνων να υποδεχθεί η Γερμανία 5.000 πρόσφυγες από την Ελλάδα… Ούτε έχει σηκώσει κάποιο άλλο κράτος-μέλος το χέρι. Δεν είναι βραχύβιο το ερντογανικό σχέδιο κάμψης των ελληνικών αντοχών, αν κρίνει κανείς από τη διαρκή προώθηση προσφύγων και μεταναστών στον Εβρο από τουρκικές αστυνομικές δυνάμεις, την προετοιμασία καταυλισμών στην περιοχή κ.ο.κ. Επείγει η ευρωπαϊκή αφύπνιση. Ο χρόνος περνάει πολλαπλασιάζοντας τις αποχωρήσεις από την ευθυκρισία, τις σπίθες, τις αγωνίες και τα απρόβλεπτα.