ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο νέος ανθρωπότυπος

Αν όλα πάνε καλά, από τον Μάιο θα αρχίσει η σταδιακή κατάργηση των περιοριστικών μέτρων. Σιγά σιγά θα βγούμε από την απομόνωση, θα ανακτήσουμε τα στοιχειώδη, όπως η ελευθερία μετακινήσεων, υπό την προϋπόθεση πάντα ότι «δεν θα τεθεί σε κίνδυνο η υγεία του πληθυσμού». Τι είδους άνθρωποι, όμως, θα επανεμφανιστούν στους δρόμους; Ο ανθρωπότυπος του κορωνοϊού πόσο διαφέρει από αυτόν που αφήσαμε, εκεί «έξω», πριν κλειστούμε στα σπίτια μας, τα οποία στις πολλές εβδομάδες που μεσολάβησαν έχουν μετατραπεί σε εργαστήρια ποικίλων μεταμορφώσεων;

Την ερχόμενη Δευτέρα, ο οργανισμός διαΝΕΟσις θα δημοσιεύσει τα αποτελέσματα μιας νέας πανελλαδικής έρευνας με τίτλο «Πώς ζουν οι Ελληνες στην πανδημία». Η αναγγελία ήταν η αφορμή για τις σκέψεις που ακολουθούν.

Με την πανδημία καλλιεργήσαμε κοινά χαρακτηριστικά. Μάθαμε να προφυλασσόμαστε, να απολυμαίνουμε, να τηρούμε τις επιβεβλημένες αποστάσεις, να ζούμε με κανόνες. Μάθαμε να εμπιστευόμαστε περισσότερο το κράτος, νιώσαμε υπερήφανοι για τον διεθνή έπαινο (πόσο καλά τα έχουμε καταφέρει, μέχρι στιγμής, στη διαχείριση της κρίσης), κάναμε bypass στη γραφειοκρατία αναπτύσσοντας, αναπάντεχες, δεξιότητες στα ψηφιακά εργαλεία, στηρίζοντας την ηλεκτρονική διακυβέρνηση.

Στον ισολογισμό τής μετά κορωνοϊό περιόδου θα πρέπει να ισορροπήσουμε κέρδη και ζημίες. Να ενισχύσουμε τη σύγκλιση η οποία διαφαίνεται μπροστά στον κοινό φόβο του θανάτου, που δεν έχει ιδεολογικά χαρακτηριστικά. Η κριτική και η αντιπαράθεση, απαραίτητες για τη λειτουργία της δημοκρατίας, οφείλουν να έχουν κατά νουν ότι όλοι βιώνουμε συνθήκες πολέμου. Οι πολιτικές αποκλίσεις, μπροστά σε ένα διακύβευμα που είναι παγκόσμιο, μοιάζει να υποχωρούν. Ο περιορισμός της πόλωσης, όμως, και κυρίως ο αναπροσανατολισμός στις προτεραιότητες της χώρας είναι στα χέρια του πολιτικού συστήματος. Δεν εννοούμε τους «καμένους» εγκεφάλους, από όποια παράταξη κι αν προέρχονται, που ζουν διασπείροντας φανατικές ανοησίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η επόμενη μέρα δεν θα έχει μόνο κοινωνικές μετατοπίσεις, αλλά και πολιτικές. Στιβαρές ηγεσίες, με γρήγορα ανακλαστικά, που ομολογούν λάθη και αδυναμίες, νοιάζονται τον πολίτη, ομνύουν στην επιστημονική γνώση και κατάρτιση, ώστε να κάνουν το απρόβλεπτο προβλέψιμο (δύσκολες εξισώσεις, αλλά όχι ανέφικτες), κερδίζουν την εμπιστοσύνη των πολιτών.

Ο νέος ανθρωπότυπος δεν διαμορφώνεται μόνο στις λεωφόρους της κοινωνίας, αλλά και στους διαδρόμους της πολιτικής.