ΑΠΟΨΕΙΣ

Το μέλλον είναι… μόνο Ευρώπη

Η επιβίωση της Ελλάδας στο σκληρό περιβάλλον της παγκοσμιοποίησης και η δυνατότητα ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας, εξαρτώνται αποκλειστικά σχεδόν από την Ευρώπη και από τη δική μας θέληση να λειτουργήσουμε, ως χώρα, με έναν πιο ορθολογικό και παραγωγικό τρόπο. Αλλη διέξοδος δεν υπάρχει! Οποιαδήποτε εναλλακτική «λύση» θα οδηγούσε τον τόπο σε άτακτη χρεοκοπία, σε μία οικονομική και κοινωνική περιπέτεια επώδυνη και μακροχρόνια. Μία επιλογή που θα ισοδυναμούσε με υπαρξιακό αυτοακρωτηριασμό. Οποιοσδήποτε παρακολουθεί με προσοχή τις διεθνείς εξελίξεις, τα προβλήματα, τις ελλείψεις και τις ατέλειες της Ευρώπης όπως δραματικά τις κατέδειξε η κρίση, οδηγείται σε δύο συμπεράσματα: το πρώτο είναι πως, όταν θα μιλάμε σε δέκα ή δεκαπέντε χρόνια για Ευρώπη, θα εννοούμε το γκρουπ της ισχυρής ομάδας των μελών του ευρώ. Και το δεύτερο, ότι οποιαδήποτε χώρα θα βρίσκεται τότε εκτός αυτής της οικονομικά και πολιτικά ενοποιημένης Ευρώπης, δεν θα έχει καμία διαπραγματευτική δύναμη στον διεθνή στίβο, καμία επιρροή και καμία θωράκιση απέναντι στις αγορές…

Ολα αυτά τα μεγάλα και κρίσιμα ζητήματα για την επιβίωση και την προοπτική του τόπου (ως κομμάτι του ανεπτυγμένου κόσμου) είναι σήμερα και τα περισσότερο από ποτέ άλλοτε επείγοντα θέματα, τα οποία θα πρέπει να λάβουμε υπόψη όλοι οι πολίτες, αλλά και η οικονομική ελίτ που δείχνει σήμερα να ακολουθεί τις εξελίξεις αμήχανα. Πολλώ δε μάλλον η πολιτική τάξη, η οποία δείχνει να κινείται χωρίς σαφή στρατηγική. Το μέλλον είναι η Ευρώπη. Οι ευρωεκλογές του Μαΐου, δεν είναι σίγουρα το μείζον θέμα που έχει μπροστά της η χώρα, αλλά είναι η καλύτερη αφορμή για να επαναπροσδιορίσουμε όλοι, ως συνείδηση και ως επιλογή, τη θέση της Ελλάδας στις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Τι ακριβώς επιθυμούμε για την πορεία του τόπου, με ποιες συμμαχίες θα πορευτούμε ως μικρή χώρα στην παγκοσμιοποίηση, τι μοντέλο οικονομικής λειτουργίας θα επιδιώξουμε, τι πραγματικά επιθυμούμε να κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενιές. Η διάσταση όλων αυτών των κολοσσιαίων μεταβολών, οι οποίες συντελούνται στον κόσμο ολόκληρο και την Ευρώπη, θα είναι λάθος εάν δεν αναδειχτεί στην κορυφή της ατζέντας της εγχώριας πολιτικής αντιπαράθεσης και περιοριστούμε, ως κόμματα και πολίτες, στην τρέχουσα μετρολογία και τη στείρα κατάκτηση της πρώτης θέσης στις προτιμήσεις των εκλογέων, σε μία συγκεκριμένη περίοδο. Οι ευρωεκλογές του Μαΐου δεν είναι το ζητούμενο, είναι η ευκαιρία και η αφορμή για κάτι (πολιτικά) περισσότερο.