ΑΠΟΨΕΙΣ

Ανησυχίες (ευάλωτου) πολίτη…

Ο υπογράφων ομολογεί ότι ανήκει σε εκείνους που νιώθουν πιο άνετα, έως και ανακούφιση, που σε αυτήν την πολύ δύσκολη συγκυρία στην εξουσία βρίσκεται η σημερινή κυβέρνηση και όχι η προηγούμενη. Οι επιδόσεις της κυβέρνησης Συρανέλ σε διάφορους τομείς και η αποδεδειγμένη ανικανότητα πολλών στελεχών της τον οδήγησαν σε αυτό το συμπέρασμα. Ισως λόγω αυτής της ανικανότητας επέλεξαν τις απαράδεκτες συμπεριφορές ταυτόχρονα με τις διχαστικές ρητορικές και πρακτικές τους.

Ο υπογράφων ανήκει επίσης (δυστυχώς) στον πληθυσμό που θεωρείται ευπαθής και ευάλωτος απέναντι στον κορωνοϊό. Ως «ευπαθής» και «ευάλωτος» παρακολουθεί με σχετική προσοχή τις εξελίξεις στην πανδημία, τόσο διεθνώς όσο και στη χώρα μας. Φυσιολογικά λοιπόν ανησυχεί, καθώς ο ιός συνεχίζει να επελαύνει απτόητος, η δημιουργία των εμβολίων καθυστερεί και ειδικά στη χώρα μας υπάρχουν φαινόμενα που όχι μόνο δικαιολογούν, αλλά και εντείνουν αυτή την ανησυχία. Βασικός λόγος ανησυχίας είναι ασφαλώς ο αυξανόμενος αριθμός των κρουσμάτων, που συνοδεύεται βέβαια και από ανάλογη αύξηση διασωληνώσεων και θανάτων, επιβαρύνοντας το υγειονομικό σύστημα.

Ομως ανησυχητικά είναι και τα φαινόμενα που σχετίζονται με αστοχίες κυβερνητικών στελεχών, όπως και με κοινωνικές συμπεριφορές. Για παράδειγμα, πλήγματα στην αξιοπιστία της κυβέρνησης, που αγωνιά, παίρνει μέτρα και κάνει συστάσεις για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού, κατάφεραν ο Γ. Κουμουτσάκος και ο Ν. Χαρδαλιάς. Ο πρώτος δεν άντεχε προφανώς χωρίς Θεία Κοινωνία, ο δεύτερος ασπάστηκε  χέρι ή ράσο παπά σε κοινή θέα, ενώ προηγουμένως είχε ήδη ασκήσει κριτική στον πρώτο. Ακόμη, τουλάχιστον αντιφατικές κρίνονται οι δηλώσεις του Αδ. Γεωργιάδη και του Χρ. Σταϊκούρα. Ο πρώτος, ως υπουργός Ανάπτυξης, δήλωσε ότι η χώρα δεν αντέχει οικονομικά άλλο γενικό lockdown, την ίδια ώρα που ο δεύτερος, ως υπουργός Οικονομικών, μας διαβεβαιώνει ότι το αντέχουμε…

Αλλά και επί του «πεδίου» διαπιστώνονται αδυναμίες (επιεικώς). Δεν έχει άραγε ευθύνες ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Κ. Καραμανλής, για την απαράδεκτη κατάσταση συνωστισμού που επικρατεί στις αστικές συγκοινωνίες; Κατάσταση που αποτελεί και πηγή μεγάλων κινδύνων για τη δημόσια υγεία, απόδειξη ότι τώρα η κυβέρνηση προσπαθεί εναγωνίως να τους μειώσει. Εχει πραγματική βάση ακόμη η αίσθηση ότι στα σχολεία τα πράγματα δεν έχουν ομαλοποιηθεί, καθώς δεν οριστικοποιήθηκαν οι διορισμοί των εκπαιδευτικών, ούτε και ξέρουν οι άνω των 65 αν υποχρεούνται ή όχι (όπως συστήνει γενικά η κυβέρνηση) να είναι παρόντες στις τάξεις. Και σίγουρα, δεν ακούγονται ευχάριστα οι ανταγωνισμοί και οι εντάσεις μεταξύ γιατρών που έχουν αρχίσει να εκδηλώνονται. Φυσικά, το μερίδιο της κοινωνίας στις ανησυχίες παραμένει μεγάλο. Οι ψεκασμένοι και οι αρνητές συνεχίζουν να υπάρχουν μαζί με τους μικρόνοες, η αθλιότητα των καταλήψεων στα σχολεία –και πρέπει να ντρέπονται όσοι τις δικαιολογούν ή τις υποθάλπουν– επανεμφανίστηκε με αυξητικές τάσεις, οι νεολαίοι δεν λένε να πειθαρχήσουν στοιχειωδώς και οι πρόσφυγες / μετανάστες (εκτός δομών) δεν μπορούν αντικειμενικά να ελεγχθούν. 

Δικαιολογημένη επομένως η ανησυχία!