ΑΠΟΨΕΙΣ

Πραγματικότητα καλεί ΚΙΝΑΛ

Η ετυμηγορία στη δίκη της Χρυσής Αυγής εκτός των (πολλών) άλλων ανέδειξε για πολλοστή φορά την απουσία ενός στιβαρού πόλου ανάμεσα στην κυβέρνηση και στην αξιωματική αντιπολίτευση. Ο άτσαλος και παρωχημένος τρόπος με τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να στήσει το δικό του αντιδεξιό μέτωπο εκθέτει την ηγεσία του σε κραυγαλέες αστοχίες (το κυριακάτικο πρωτοσέλιδο της «Αυγής» ήταν μία ακόμα αυτοκτονική πιστολιά στον αέρα), παραχωρώντας ακόμα περισσότερο γήπεδο σε δυνάμεις που τοποθετούνται στην Κεντροαριστερά.

Αλλά τι συμβαίνει όταν αυτές οι δυνάμεις δυσκολεύονται τόσο πολύ να αξιοποιήσουν τα αυτογκόλ της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Οδηγούνται αμφότερες σε καθεστώς καθήλωσης της πολιτικής τους επιρροής, γεγονός που καταδεικνύουν και οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις: ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εισπράττει τίποτα από την οριακή, έστω, φθορά της κυβέρνησης και το ΚΙΝΑΛ δεν εισπράττει τίποτα από τη στασιμότητα του ΣΥΡΙΖΑ.

Αν θεωρήσουμε ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα είναι για καιρό αντιμέτωπο με τις ωδίνες που δημιουργεί η πορεία μετάλλαξής του σε κάτι διαφορετικό από αυτό που ξέρουμε σήμερα, ο προβληματισμός μεταφέρεται αυτομάτως στον χώρο της Κεντροαριστεράς.

Μπορεί η εικόνα καθήλωσης του ΚΙΝΑΛ να αλλάξει; Η απάντηση μπορεί να δοθεί με νέα ερώτηση: Γιατί να αλλάξει τώρα ενώ υπήρξαν ανάλογες ευκαιρίες στο πολύ πρόσφατο παρελθόν; Και ιδανικότερες συνθήκες από τις σημερινές δύσκολα θα βρεθούν στο μέλλον.
Φαίνεται, λοιπόν, ότι υπάρχουν δομικά προβλήματα που εμποδίζουν το διάδοχο σχήμα του ΠΑΣΟΚ να ανοίξει τα φτερά του. Φαίνεται ότι τα ηγετικά προσόντα της νυν προέδρου βρίσκουν απήχηση σε ένα στενό κομματικό ακροατήριο, αδυνατούν να απευθυνθούν στους πολίτες που επέλεξαν στις τελευταίες εκλογές είτε τη Νέα Δημοκρατία είτε (κυρίως) τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό δηλαδή που εμφανιζόταν ως το βασικό προσόν της παρουσίας της κ. Φώφης Γενημματά στην ηγεσία του κόμματος (ο άδηλος αλλά ισχυρός συναισθηματικός δεσμός με την ιστορική πασοκική κοιτίδα) δεν αποκλείεται να αποτελεί σήμερα τροχοπέδη για μια εκλογική εκτίναξη στο μέλλον. Το ΚΙΝΑΛ έχει ανάγκη από γερό φρεσκάρισμα σε όλα τα επίπεδα και η αλήθεια είναι ότι η σημερινή πρόεδρος του Κινήματος έχει συμβάλει η ίδια στην ανανέωση προσώπων μέσα στο κόμμα της. Φαίνεται όμως ότι αυτό δεν αρκεί για να αλλάξει η «μεγάλη εικόνα». Κι αυτό είναι το ζητούμενο.