ΑΠΟΨΕΙΣ

Απέναντι στον φόβο

Μέσα στον κυκεώνα μεγάλων γεγονότων της περασμένης εβδομάδας –την καταδίκη της Χρυσής Αυγής, την αυξανόμενη επιθετικότητα της Τουρκίας–, ο θάνατος σήκωσε τα μανίκια και επιτάχυνε την τραγική συγκομιδή της πανδημίας. Στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, σε όλο τον κόσμο. Την Παρασκευή καταγράφηκαν 508 νέα κρούσματα στη χώρα, αριθμός ρεκόρ για 24ωρο. Στην Ευρώπη το ίδιο: τα επιβεβαιωμένα κρούσματα της εβδομάδας αυξήθηκαν κατά 44% από την προηγούμενη, με αυτά της Πέμπτης να φθάνουν στο αρνητικό ρεκόρ των 150.000. Το σύνολο των καταγεγραμμένων κρουσμάτων στον κόσμο την ίδια ημέρα ήταν 400.000 – κι άλλο θλιβερό ρεκόρ.

Οταν το σήμερα είναι εφιαλτικό, με τη νόσο COVID-19 εκτός ελέγχου, πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την επόμενη μέρα στη ζωή μας, στη χώρα, στην Ευρώπη, στον κόσμο; Η πανδημία μάς δίδαξε ότι όλοι και όλα συνδέονται. Η δική μας υγεία εξαρτάται όχι μόνο από την υγεία του διπλανού αλλά και ανθρώπων στην άλλη άκρη της Γης. Η υγεία και η ποιότητα της ζωής μας, επίσης, εξαρτώνται από την ευρωστία της χώρας μας, η οποία εξαρτάται από τις αντιδράσεις και τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η Ε.Ε., με τη σειρά της, καλείται να διαχειριστεί την τύχη 450 εκατ. ανθρώπων μέσα σε έναν κόσμο αναστατωμένο από την ανακατανομή δυνάμεων, την κλιματική κρίση, τη μαζική μετανάστευση και, τελευταίως, την πανδημία. 

Η τύχη της Ε.Ε., όμως, κρίνεται όχι μόνο από την πορεία της στα ταραγμένα νερά της διεθνούς συγκυρίας, αλλά και από τον κάθε ψηφοφόρο, που εάν δεν αισθάνεται ότι η Ενωση βελτιώνει τη ζωή του, θα ενισχύσει τα κόμματα των «ευρωσκεπτικιστών», όπως είδαμε τα τελευταία χρόνια. 

Η πανδημία έπληξε τον κόσμο σε μια δύσκολη στιγμή, όταν το σύστημα διεθνούς πολιτικής και οικονομικής διακυβέρνησης ήδη κλονιζόταν. Το ερώτημα είναι εάν το κοινό πρόβλημα θα αποδυναμώσει την ανθρωπότητα ή εάν θα οδηγήσει σε μια κοινή προσπάθεια αντιμετώπισης των συσσωρευμένων προβλημάτων και σε μια νέα συνεννόηση μεταξύ των εθνών. Είναι νωρίς για να γνωρίζουμε πού θα πάμε. 

Πολλά εξαρτώνται από τις αμερικανικές εκλογές και από τη διάρ-κεια της πανδημίας και τις επιπτώσεις της. Εάν επιδεινωθούν τα οικονομικά προβλήματα των χωρών, είναι άγνωστο πώς θα εξελιχθεί η πολιτική της καθεμίας, ποιες Σειρήνες θα ακούσουν οι πολίτες, πού θα βρίσκεται ο καθένας μας σε ένα-δύο χρόνια.

Στην Ελλάδα αντιμετωπίζουμε την πρόκληση της επόμενης μέρας με πολλές εφεδρείες αλλά και με μεγάλες αδυναμίες. Η άνοδος κρουσμάτων και θανάτων από την COVID-19 προκαλεί φόβο ότι ίσως φθάσουμε σε σημείο που το σύστημα υγείας θα δυσκολεύεται να ανταποκριθεί. Η καλή διαχείριση του πρώτου κύματος είναι ενθαρρυντική: έδειξε ότι και το κράτος και οι πολίτες μπορούν να συνεργαστούν ώστε να περιοριστεί το κακό. Η χαλάρωση που ακολούθησε απέδειξε για άλλη μία φορά ότι όταν τα πράγματα δεν είναι ξεκάθαρα –όταν δεν αντιμετωπίζουμε τον απόλυτο κίνδυνο με μέτρα που δεν σηκώνουν αμφισβήτηση–, μπερδευόμαστε. 

Πολλοί αμφισβητούν τις Αρχές και τις υποδείξεις των ειδικών, τα κόμματα αλληλοκατηγορούνται, προκαλείται σύγχυση ως προς το μέγεθος του κινδύνου και τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να τον αντιμετωπίσουμε. Είναι σαν να αδυνατούμε να κατανοήσουμε ότι η ζωή είναι πολύπλοκη, ότι είναι άσκοπο να διυλίζουμε τα πάντα σε διαμάχη μεταξύ του καλού και του κακού, όπου η δική μας πλευρά μονίμως έχει δίκιο και η όποια άλλη άδικο. 
Η αντιπολίτευση ενίοτε επιδιώκει τη βάναυση παραποίηση της πραγματικότητας και βασίζεται στην καλλιέργεια κλίματος αβεβαιότητας για τις ικανότητες και τις προθέσεις της κυβέρνησης – ασχέτως εάν αυτό προκαλεί επικίνδυνη ανασφάλεια μεταξύ των πολιτών.

Τελευταίως, όμως, είδαμε και την ενότητα και την αποφασιστικότητα με την οποία αντιμετωπίζουμε την τουρκική απειλή, καθώς και τη στήριξη εταίρων και συμμάχων. Είδαμε ότι η πολιτεία μας διαθέτει το σθένος και τα εφόδια να πατάξει μια εσωτερική απειλή όπως αυτή της Χρυσής Αυγής. Είδαμε ότι η συμμετοχή στην Ε.Ε. είναι αναντικατάστατη για τη διαχείριση των οικονομικών προβλημάτων που επιδεινώνει η πανδημία. Βλέπουμε ότι είμαστε σε θέση να δώσουμε μάχη με τις μεγάλες δυσκολίες της εποχής. Αρκεί να είμαστε ψύχραιμοι, αποφασισμένοι, ενωμένοι και σε αδιάκοπη συνεννόηση με εταίρους και συμμάχους.