ΑΠΟΨΕΙΣ

Κάν’ το όπως στην Κίνα…

Ο εγκλωβισμός μεταξύ κορωνοϊού που επελαύνει ακάθεκτος και Τουρκίας, που επίσης ακάθεκτη στήνει και οργανώνει μία νέα οθωμανική αυτοκρατορία στην ευρύτερη περιοχή, είναι αναμενόμενο να προκαλεί μία έντονη αίσθηση ασφυξίας στην Ελλάδα. Και να θέλει να ξεφύγει η χώρα είναι εξαιρετικά δύσκολο, καθώς δυστυχώς αποδεικνύεται καθημερινά ότι η μεν πανδημία μοιάζει προς το παρόν ανίκητη, ο δε Ερντογάν δείχνει συνεχώς ότι δεν έχει την οποιαδήποτε διάθεση να περιορίσει σε πλαίσιο διεθνούς δικαίου και διατήρησης πολιτισμένων διακρατικών σχέσεων τα μεγαλεπήβολα σχέδιά του. Εκμεταλλευόμενος την ανοχή που δείχνουν απέναντι στις προκλήσεις και την επιθετική ρητορική του οι ισχυροί της λεγόμενης Δύσης και οι πυλώνες της, αλλά και η Ρωσία για τους δικούς της λόγους.

Η έννοια του εγκλωβισμού της Ελλάδας στη μέγγενη ιού και Τουρκίας περιλαμβάνει φυσικά την ελληνική κοινωνία στο σύνολό της και τα μίντια, που αναγκαστικά ασχολούνται σχεδόν αποκλειστικά με τα δύο συγκεκριμένα τεράστια προβλήματα. Αν όμως κανείς στην Ελλάδα, ούτε η κυβέρνηση, ευθύνεται για την τουρκική προκλητικότητα, υπάρχουν ευθύνες για τη διασπορά του κορωνοϊού. Ευθύνες που βαραίνουν κυρίως μεγάλα τμήματα της κοινωνίας, όπως και σε πολλές άλλες δυτικές χώρες, αλλά και κάποιες ευθύνες που μπορούν να αποδοθούν στην πολιτική ηγεσία. Είτε επειδή σε κάποιες περιπτώσεις η τελευταία δεν φρόντισε να δημιουργήσει καλύτερες συνθήκες αντιμετώπισης της διασποράς –τρανό παράδειγμα τα μέσα μαζικής μεταφοράς–, είτε γιατί σε άλλες η στάση της χαρακτηρίστηκε από ατολμία και αναποφασιστικότητα. Η οποία πολιτική ηγεσία όμως είναι αλήθεια ότι αφενός είναι υποχρεωμένη να ακροβατήσει μεταξύ διαφύλαξης της δημόσιας υγείας και διατήρησης στη ζωή της οικονομίας και αφετέρου να πείσει ένα πληθυσμό, που διαχρονικά είναι «μη κυβερνήσιμος», να πράττει τα δέοντα. Δεν είναι εύκολα πράγματα αυτά…

Είναι σαφές ότι η ευκολία με την οποία περιφέρεται και μεταδίδεται ο συγκεκριμένος ιός κάνει αδύνατη την ολοσχερή αντιμετώπισή του. Αυτό άλλωστε προκύπτει και από το γεγονός ότι όλες οι σκληρές προσπάθειες που γίνονται σε παγκόσμιο επίπεδο δεν έχουν καταλήξει ακόμη σε αποτέλεσμα. Από την άλλη πλευρά, όμως, είναι φανερό ότι  η διασπορά του διευκολύνεται και από άλλους παράγοντες. Από λανθασμένες ή λαϊκίστικες επιλογές της πολιτικής ηγεσίας (ΗΠΑ, Βραζιλία, κ.λπ.), από τις ομάδες των λεγόμενων «ψεκασμένων» που προβάλλουν τις δοξασίες τους μέσω του Διαδικτύου, από τους αρνητές που επικαλούνται πολιτικούς λόγους για να μην τηρούν μέσα προστασίας, από τους εντελώς αμόρφωτους και ολιγοφρενείς που δεν αντιλαμβάνονται ούτε τον κίνδυνο, ούτε τις οδηγίες, από θρησκευτικούς ηγέτες, ιερείς και θρησκόληπτους, από κοινότητες προσφύγων και μεταναστών με άλλες προτεραιότητες και από νέους με άγνοια κινδύνου και άρνηση πειθαρχίας.

Οι παραπάνω κατηγορίες ενδημούν παντού και στην Ελλάδα, οπότε η μόνη λύση είναι η αντιμετώπιση της πανδημίας όπως στην Κίνα, με άμεσες και ολοκληρωτικές παρεμβάσεις. Αλλά μπορεί ο κινέζικος τρόπος να εφαρμοστεί στη Δύση; Μάλλον όχι και σίγουρα όχι εδώ. Αρα…