ΑΠΟΨΕΙΣ

«Βλέποντας και κάνοντας»

Σε αχαρτογράφητα νερά, η καλύτερη πορεία είναι το «βλέποντας και κάνοντας». Φωτ. ΑΠΕ

Εδώ και μερικούς μήνες η αξιωματική αντιπολίτευση κατηγορεί συστηματικά την κυβέρνηση, για όλα σχεδόν τα θέματα, ότι δεν έχει κανένα σχέδιο και ότι προχωράει με τη «λογική του βλέποντας και κάνοντας». Πρόσφατα, η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ, η οποία ακόμα δεν έχει καταλάβει ότι οι παλαιοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ έχουν προσχωρήσει στον Σύριζα, υιοθέτησε το σύνθημα του Σύριζα και άρχισε να κατηγορεί και αυτή την κυβέρνηση ότι προχωράει με τη «λογική του βλέποντας και κάνοντας», ενισχύοντας έτσι τον Σύριζα. Ακόμα δεν έχει καταλάβει ότι μεταξύ του πρωτότυπου και του αντίγραφου, ο πολύς κόσμος προτιμά το πρωτότυπο.

Για του λόγου το αληθές σας παραθέτω τις πρόσφατες δηλώσεις της προέδρου του ΚΙΝΑΛ σχετικά με το θέμα: «Είναι πια φανερό ότι η κυβέρνηση προχώρησε στη δεύτερη φάση της πανδημίας του κορωνοϊού, όχι μόνο δίνοντας το σήμα της χαλάρωσης, αλλά και χωρίς να έχει κανένα επιχειρησιακό σχέδιο. […] Προχωράμε, δυστυχώς, με τη λογική βλέποντας και κάνοντας».

Είναι τόσο μεγάλη η προσήλωση της προέδρου στο «βλέποντας και κάνοντας» που το επαναλαμβάνει συνεχώς: Στη Βουλή (7/9), στην Αθήνα (31/8), στην Καβάλα (13/7) και αλλού για όλα τα θέματα που θέλει να κατακρίνει την κυβέρνηση. Ετσι ακριβώς ρίχνει νερό στον μύλο του Σύριζα.

Ο πρώτος διδάξας όμως είναι ο Σύριζα. Σταχυολογώ ορισμένες μόνο αναφορές προερχόμενες από πολλούς και διαφόρους για να αντιληφθείτε ότι στον Σύριζα δόθηκε γραμμή για να χρησιμοποιούν αυτή τη φράση σαν μομφή.

Ο Σύριζα – Προοδευτική Συμμαχία Χανίων αναφερόμενος στον άνοιγμα των σχολείων μας λέει: «…την Δευτέρα 14 Σεπτέμβρη τα σχολεία ανοίγουν με μόνα εφόδια απέναντι στην πανδημία ένα παγουρίνο και μια μάσκα. […] Η ρήση “Βλέποντας και κάνοντας” αποκτά άλλο νόημα, όπως η υπέρμετρη υποκρισία και η διαστρέβλωση της πραγματικότητας…».

Η ιστορία όμως ξεκινάει από πιο μακριά. Οταν στις 6 Απριλίου 2020, ο άχαστος πρόεδρος του Σύριζα ανακοίνωσε τις προτάσεις του για την αντιμετώπιση της πανδημίας, κατέληξε με τα ακόλουθα: «…Η μάχη της πανδημίας θα μετεξελιχθεί με τη λήξη της –ευχόμαστε το συντομότερο δυνατό– σε μάχη με την ύφεση. Εκεί οφείλουμε άπαντες να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Με σχέδιο και όχι “βλέποντας και κάνοντας”. Μόνον έτσι δε θα επιτρέψουμε οδυνηρές για τη χώρα οπισθοδρομήσεις».

Τον είχε όμως προλάβει η Εφη Αχτσιόγλου στις 27/3, μιλώντας στον ΑΝΤ1: «Πρέπει να ληφθούν εξαρχής γενναία εμπροσθοβαρή μέτρα, για να προστατευθούν οι θέσεις εργασίας και το εισόδημα των εργαζομένων και να δοθεί ρευστότητα στην αγορά, όμως η κυβέρνηση, δυστυχώς, κινείται με το “βλέποντας και κάνοντας”».

Στις 20/5 μιλώντας στο Mega ο πρώην υπουργός του Σύριζα, Γιώργος Σταθάκης, είπε το δικό του ποίημα: «Δυστυχώς και τα χτεσινά μέτρα διατηρούν το “βλέποντας και κάνοντας”. Εχουν χρονικό ορίζοντα τρίμηνο. […] Oλα αυτά δημιουργούν ένα τοπίο που το “βλέποντας και κάνοντας” επιτείνει ένα μείζον πρόβλημα ανασφάλειας, ασάφειας και προβληματικής διαχείρισης».

Είμαι βέβαιος ότι σας κούρασα με τις παραπάνω αναφορές, αλλά δυστυχώς ήταν απαραίτητες για να τεκμηριώσω ότι αυτή η φράση συνοψίζει ουσιαστικά την κριτική της αντιπολίτευσης προς την κυβέρνηση.

Στο σημείο αυτό, εγώ ο αφελής, διερωτώμαι: Γιατί είναι κακό να προχωράς με τη λογική του «βλέποντας και κάνοντας», για να αντιμετωπίσεις μια κατάσταση που δεν έχει προηγούμενο στη σύγχρονη κοινωνία και που κανένας δεν γνωρίζει πώς και πότε θα την ξεπεράσουμε; Για φανταστείτε τι θα γινότανε αν η κυβέρνηση ακολουθούσε τις προτάσεις του Σύριζα για εμπροσθοβαρές πρόγραμμα; Θα είχαμε ξοδέψει όλα τα πολεμοφόδιά μας στην αρχή της κρίσης, ενώ ακόμα δεν γνωρίζουμε αν είμαστε στην αρχή ή στο μέσον της κρίσης. Σε αχαρτογράφητα νερά, η καλύτερη πορεία είναι το «βλέποντας και κάνοντας». Οποιοσδήποτε νουνεχής επιχειρηματίας έτσι ακριβώς θα αντιμετώπιζε μια πρωτόγνωρη κατάσταση, για την οποία κανένας, σε ολόκληρο τον κόσμο, δεν γνωρίζει πώς θα εξελιχθεί τους επόμενους μήνες, πότε θα έχουμε αποτελεσματική θεραπεία, πότε θα κυκλοφορήσουν υπεύθυνα τα εμβόλια, πώς θα συμπεριφερθεί η κοινότητα όταν αρθούν τα μέτρα της καραντίνας, ποια θα είναι η επίπτωση από το μερικό άνοιγμα της αγοράς, τι επίπτωση θα έχει το άνοιγμα των συνόρων κ.ο.κ.

Μόνο η παλαβή αριστερά, που ποτέ τα στελέχη της δεν έχουν κουμαντάρει ούτε περίπτερο, θέλουν σχέδιο και εμπροσθοβαρή μέτρα για να καταστραφούμε μόνοι μας πριν μας αφανίσει η πανδημία. Αν νομίζετε ότι υπερβάλλω θέλω να σας θυμίσω (τα σχόλιά μου σε παρένθεση) μερικά από τα μέτρα που είχε προτείνει ο άχαστος πρόεδρος του Σύριζα στην αρχή της πανδημίας (6/4).
«Πρώτον: Στήριξη του Εθνικού Συστήματος Υγείας με 1 δις επιπλέον χρηματοδότηση – 4.000 μόνιμες προσλήψεις υγειονομικού προσωπικού – επαρκή μέτρα προστασίας για τους ανθρώπους της πρώτης γραμμής – κεντρικός έλεγχος των εργαστηριακών ελέγχων – ειδική μέριμνα για ευάλωτες κατηγορίες του πληθυσμού. (Στη Θεσσαλονίκη ζήτησε “Ενίσχυση του ΕΣΥ με 15.000 μόνιμες προσλήψεις”. Αβυσσος το μυαλό του ανθρώπου!)

[…]

Τρίτον: Αμεσα μέτρα για την κοινωνική πρόνοια και αλληλεγγύη ύψους 300 εκατ. με αύξηση κατά 50% των αναπηρικών επιδομάτων και του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης. (Αντε να τα κόψεις μετά).

[…]

Πέμπτο: Πλήρης κάλυψη μισθού, ασφαλιστικών εισφορών και δώρου Πάσχα των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα μέχρι τέλη Μαΐου και επιδότηση των ελεύθερων επαγγελματιών και αυτοαπασχολούμενων με ποσό ίσο με το 1/12 του περσινού τους εισοδήματος για κάθε μήνα μέχρι τα τέλη τα Μαΐου. Υψος παρέμβασης 8,5 δις ευρώ. Μια παρέμβαση που μπορεί να δώσει τη δυνατότητα, όταν βγούμε από τα σπίτια μας να ξαναξεκινήσουμε από εκεί που αφήσαμε τη ζωή μας όταν ξεκίνησε αυτή η περιπέτεια (λεφτά υπάρχουν).

Εκτο: Αναστολή καταβολής των φορολογικών υποχρεώσεων για έξι μήνες (και για αυτούς που μπορούν;).

Εβδομο: Πάγωμα δανειακών οφειλών και τραπεζικών υποχρεώσεων για όσο διαρκεί η κρίση. (Μάλλον πρόταση της κας Κατσέλη, για να ολοκληρωθεί η καταστροφή των τραπεζών που ξεκίνησε με τον Νόμο που φέρει το όνομά της).

Ογδοο: Πρόγραμμα μη επιστρεπτέας ενίσχυσης ύψους 3 δισ. ευρώ για μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που δεν έχουν πρόσβαση στον τραπεζικό δανεισμό με κριτήρια τον τζίρο και τους απασχολούμενους. (!?!?).

[…]

Δέκατο: Ενα μεγαλόπνοο σχέδιο Ηρακλής, αντίστοιχο δηλαδή αυτού που ετοιμαζόταν για τις τράπεζες, για τις επιχειρήσεις, με παροχή εγγυήσεων από το ελληνικό δημόσιο ύψους 12 δις ευρώ, αντίστοιχο του προγράμματος της ΕΚΤ, ώστε να ενισχυθεί η ρευστότητά τους στην περίοδο της κρίσης». (!?!?).

Αυτό είναι το εμπεριστατωμένο και μελετημένο εμπροσθοβαρές «σχέδιο» του Σύριζα. Συνοψίζεται στο «Τσοβόλα, δώστα όλα» και μετά έχει ο Θεός. Βλέπετε, εσείς, κανένα σχέδιο; Πότε και πώς θα ανοίξουν τα καταστήματα, τα σχολεία, τα σύνορα; Καμία πρόταση, γιατί απλούστατα δεν μπορούν να γίνουν σχέδια σε αχαρτογράφητα νερά. Μόνο λεφτά μπορούν να δοθούν και ελαφρύνσεις να γίνουν, όπως ακριβώς έκανε με σύνεση η κυβέρνηση. Κανένας λογικός άνθρωπος δεν κάνει σχέδια με τόσους παράγοντες αβεβαιότητας. Αυτό που ενδείκνυται σε τέτοιες καταστάσεις, είναι η ετοιμότητα για την ταχύτερη αντιμετώπιση οποιασδήποτε κατάστασης παρουσιαστεί. Ακριβώς, αυτό είναι το «βλέποντας και κάνοντας».

Το πόσο λάθος μπορεί να γίνει σε τέτοιες περιπτώσεις φαίνεται ολοκάθαρα τώρα. Τις πρώτες εβδομάδες της πανδημίας σε όλες σχεδόν τις χώρες μιλούσαν για τερματισμό της εξάπλωσης, λόγω των υψηλών θερμοκρασιών του καλοκαιριού. Δυστυχώς, διαπιστώσαμε ότι η θερμοκρασία δεν έχει καμία επίπτωση στη διασπορά. Ακόμα, πολύ λίγοι έδιναν μικρή πιθανότητα για δεύτερο κύμα το φθινόπωρο και διαπιστώνουμε τώρα ότι όλες σχεδόν οι χώρες αντιμετωπίζουν ένα σοβαρό δεύτερο κύμα. Το Ισραήλ μπήκε σε νέα καραντίνα. Φοβόμαστε τους τουρίστες και την πατήσαμε από τους γάμους, τις συναυλίες και τα ξέφρενα πάρτι. Κάναμε φασαρία για το άνοιγμα των σχολείων και το πλήθος των μαθητών ανά αίθουσα και αποδείχτηκε ότι δεν έχουμε κανένα μεγάλο πρόβλημα. Ακριβώς για αυτόν τον λόγο απαιτείται μόνιμη επαγρύπνηση και ταχύτατη εφαρμογή του «βλέποντας και κάνοντας» όπως γίνεται σε όλες τις χώρες!

ΥΓ. Ο άχαστος επανέλαβε στη Θεσσαλονίκη την κατηγορία προς την κυβέρνηση ότι λειτουργεί «βλέποντας και κάνοντας». Η μεγαλύτερη όμως γκάφα του ήταν η πρότασή του να διαγραφεί μέρος του ιδιωτικού χρέους, νομίζοντας ότι στις συστημικές τράπεζες το Δημόσιο έχει την πλειοψηφία! Πώς το λέει η παροιμία: «Κάνει μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα»! Θεέ μου, από πού γλιτώσαμε!

* Ο κ. Ανδρέας Δρυμιώτης είναι σύμβουλος επιχειρήσεων.