ΑΠΟΨΕΙΣ

Με τον νόμο ή με την ανομία;

«Ακαδημαϊκότητα δεν είναι η καταστροφή, στο όνομα της όποιας δημοκρατίας, των περιουσιακών στοιχείων του πανεπιστημίου», δήλωσε μεταξύ άλλων ο πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου κ. Ν. Παπαϊωάννου. Πολύ δε περισσότερο, δεν έχουν σχέση με την ακαδημαϊκότητα οι προπηλακισμοί και οι ξυλοδαρμοί καθηγητών, θα συμπλήρωνε ο κοινός νους.

Και όμως, αυτά τα αυτονόητα, που επιχειρούν να κάνουν πράξη τα υπουργεία Παιδείας και Προστασίας του Πολίτη, συναντούν τη σφοδρή αντίδραση των κομμάτων της Αριστεράς. Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στο ότι δεν κατανοούν πως με βία και καταστροφές δεν μπορούν να υπάρξουν ακαδημαϊκές ελευθερίες. Το πρόβλημα βρίσκεται στο γεγονός πως η Αριστερά, σε όλες τις εκδοχές της, στο δίλημμα, βία ή ακαδημαϊκές ελευθερίες, επιλέγει τη βία, γιατί μόνο με τη βία παρατάξεις που αθροίζουν μονοψήφια ποσοστά μπορούν να επιβληθούν μέσα στην πανεπιστημιακή κοινότητα. 

Ολα τα υπόλοιπα είναι απλώς προφάσεις. Οι ακαδημαϊκές ελευθερίες δεν κινδυνεύουν από τα όργανα της τάξεως, αλλά από τους κάθε αποχρώσεως τραμπούκους, που τρομοκρατούν φοιτητές και καθηγητές. 

Και ένας φοβισμένος καθηγητής, ένας καθηγητής που αυτολογοκρίνεται για να μην μπει σε περιπέτειες με τις οργανωμένες ομάδες που απειλούν και προπηλακίζουν, δεν ασκεί ελεύθερα τα ακαδημαϊκά καθήκοντά του. Με απλά λόγια, αυτοί που δήθεν υπερασπίζονται τις ακαδημαϊκές ελευθερίες, αυτοί συμβάλλουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στην καταπάτησή τους. 

Είναι κοινός τόπος πως το πανεπιστήμιο της Μεταπολίτευσης εδώ και πολλά χρόνια έφτασε στα όριά του. Επιχειρήθηκαν να γίνουν μεταρρυθμίσεις που, σε κάποιους τομείς, απέδωσαν. Στον βασικό τομέα, όμως, της αντιμετώπισης της παραβατικότητας, όλες οι κυβερνήσεις απέτυχαν. 

Με το νομοσχέδιο της κυβέρνησης δημιουργείται μια τομή. Μπαίνει η ΕΛ.ΑΣ., με ένα ειδικό σώμα, μέσα στα πανεπιστήμια. Υπάγεται, δε, επιχειρησιακά στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το ουσιαστικό σημείο του νομοσχεδίου. Ποιος αποφασίζει. Ποιος κρίνει πως υπάρχει διασάλευση της τάξεως. Και η απάντηση που δίνει η κυβέρνηση ενοχλεί την Αριστερά και κάποιους πρυτάνεις, που είχαν βολευτεί με την παραβατικότητα. Απόδειξη, πως επί τριάντα πέντε χρόνια που αυτοί αποφάσιζαν πώς θα αντιμετωπισθούν οι καταστροφές και οι ξυλοδαρμοί, αυτά τα φαινόμενα αντί να εξαλειφθούν, εντάθηκαν.

Ας αντιληφθεί η Αριστερά ότι μεταξύ της νομιμότητας και της ανομίας δεν υπάρχει ενδιάμεση κατάσταση.