ΑΠΟΨΕΙΣ

Το τελευταίο μίλι πριν από την ελευθερία

Το θλιβερό βίντεο της πλατείας Νέας Σμύρνης, με αστυνομικούς σε πλήρη εξάρτυση να ξυλοκοπούν πολίτες που δεν αντιστέκονται, τραυματίζει βάναυσα την εικόνα της αστυνομίας, προκαλώντας οργή στους πολίτες. Πολύ σωστά ο κ. Χρυσοχοΐδης έβγαλε αμέσως σε διαθεσιμότητα τον νταή αστυνομικό που χτυπούσε όποιον έβρισκε με το πτυσσόμενο κλομπ του. Η δημόσια τάξη χρειάζεται εκπαιδευμένους και έμπειρους επαγγελματίες, που να κρατούν την ψυχραιμία τους και να γνωρίζουν πώς να διαχειρίζονται με μετριοπάθεια τις κρίσεις. Ιδιαίτερα όταν σε λίγους μήνες αστυνομικές δυνάμεις φρούρησης θα εγκατασταθούν και στα μεγάλα πανεπιστήμια της χώρας, για να βάλουν φρένο στην ανομία και να σταματήσουν τους μπαχαλάκηδες.

Την ίδια θλίψη και οργή προκαλεί, όμως, στην κοινή γνώμη και η παρ’ ολίγον δολοφονία αστυνομικού το βράδυ της Τρίτης, έπειτα από επίθεση ομάδας χούλιγκαν εναντίον του. Ο νεαρός αστυνομικός κειτόταν για ώρα αιμόφυρτος στην άσφαλτο περιμένοντας το ασθενοφόρο και είναι βέβαιο ότι θα είχε πολύ σοβαρότερα τραύματα εάν δεν φορούσε το κράνος και τη θωράκισή του κατά την ώρα του λιντσαρίσματός του. H αυτοσυγκράτησή του ήταν υποδειγματική διότι, παρά το ότι κινδύνευσε η ζωή του, κράτησε το πιστόλι στη θήκη του και δεν σκέφτηκε να το χρησιμοποιήσει, τουλάχιστον για εκφοβισμό.  

Οι δύο αυτές τόσο διαφορετικές εικόνες μέσα σε λίγα 24ωρα κάνουν σαφές ότι είναι επιπόλαιο να βγάζει κάποιος γενικά συμπεράσματα για το επίπεδο της αστυνομίας, κρίνοντας από ένα ή δύο μεμονωμένα συμβάντα. Ωστόσο, είναι ξεκάθαρο ότι η Ελληνική Αστυνομία είναι πιο αποτελεσματική από την υπόλοιπη ελληνική δημόσια διοίκηση; Οχι τη δημόσια ψηφιακή διοίκηση του κ. Πιερρακάκη, που τη ζηλεύουν ακόμη και Ευρωπαίοι, αλλά τη δημόσια διοίκηση όπως αντανακλάται από τους 150.000 συνταξιούχους οι οποίοι έφυγαν από τη δουλειά τους εδώ και χρόνια και ακόμη περιμένουν τη σύνταξή τους, αναγκάζοντας τον κ. Χατζηδάκη να ψηφίσει, μόλις ανέλαβε, νόμο οικονομικής στήριξής τους.

Κάθε αστυνομία, βέβαια, κρίνεται από τον βαθμό της εκπαίδευσής της, από τους μηχανισμούς αξιολόγησής της και από τη λογοδοσία της. Και είναι αλήθεια πως όσες προσπάθειες και αν έχουν γίνει για να υπάρξει μια ισχυρή υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων στην ΕΛ.ΑΣ., ελάχιστες είναι οι φορές, τις τελευταίες δεκαετίες, που έχουμε ακούσει ποινές για αστυνομικούς που δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους ή για απολύσεις διεφθαρμένων οργάνων της τάξης. 

Είναι φανερό ότι έπειτα από τέσσερις μήνες συνεχούς καραντίνας και με σημαντική μείωση εισοδήματος όλο αυτό το δωδεκάμηνο της πανδημίας, η κοινωνία βρίσκεται στα όριά της. Με εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες εργαζομένων να ζουν με 500 ευρώ τον μήνα, χωρίς να βλέπουν καθαρά το φως στο τούνελ. Σε χειρότερη μοίρα απ’ όλους τα νέα παιδιά, οι έφηβοι και οι εικοσάρηδες, που δεν μπορούν να πάνε σχολείο, δεν μπορούν να δουλέψουν, δεν μπορούν να διασκεδάσουν, να κάνουν όνειρα.

Κάθε γεγονός –σε αυτές τις συνθήκες– μπορεί να μεγεθυνθεί υπέρμετρα, πόσο μάλλον όταν κάποιοι ποντάρουν στην ένταση και στον διχασμό, διότι θεωρούν ότι με αυτόν τον τρόπο θα ξυπνήσουν πολιτικά στερεότυπα, που θα τους βοηθήσουν να ορθοποδήσουν πολιτικά.

Ετσι, η αστυνόμευση των πανεπιστημίων (προεκλογική δέσμευση της Ν.Δ.) χαρακτηρίστηκε «χουντικής προέλευσης», η απεργία πείνας ενός πολυϊσοβίτη τρομοκράτη για να επιβάλει τη μετάθεσή του προβλήθηκε ως κατάφωρη παραβίαση δικαιωμάτων και η καταστροφική μανία της «Μήδειας» ως αδυναμία της κυβέρνησης να χειριστεί μια καταιγίδα. Ακόμη και η υπόθεση Λιγνάδη επιχειρήθηκε να συνδεθεί με τον πρωθυπουργό και κύκλωμα παιδεραστίας ασυνόδευτων μεταναστών. 

Είναι μια δοκιμασμένη συνταγή από το 2012 με τους λεγόμενους «Αγανακτισμένους». Τότε η υπογραφή μνημονίων χαρακτηρίστηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ «προδοτική στάση» από «γερμανοτσολιάδες», «ξενόδουλους», που διαπραγματεύονται στα τέσσερα και όχι όρθιοι. Μια στρατηγική που βοήθησε στην εκλογή της κυβέρνησης Τσίπρα, η οποία οδήγησε τη χώρα στα πρόθυρα του Grexit και σε νέο μνημόνιο με μεγάλες θυσίες και σε τρία ακόμη χρόνια καθυστέρησης την επιστροφή στην ανάπτυξη.

Η χώρα χρειάζεται να προχωρήσει μπροστά και πρέπει όλοι να αντισταθούμε στον λαϊκισμό όσων ποντάρουν στη βία και στον διχασμό. Ιδίως αν θέλουμε να αλλάξουμε την εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό και να προσελκύσουμε νέες δουλειές και επενδύσεις.

Οι επόμενες 2-3 εβδομάδες είναι ίσως οι χειρότερες από τις τόσες κρίσιμες που περάσαμε τον τελευταίο χρόνο. Ιδιαίτερα τώρα που σχεδόν φτάνουμε στην έξοδο από την καραντίνα, αλλά λίγο πριν την αγγίξουμε, αυτή απομακρύνεται.

Ας δούμε τα πράγματα καθαρά. Η χώρα κατάφερε στο 12μηνο της πανδημίας να έχει λιγότερους νεκρούς ανά εκατομμύριο από τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, καλύτερες επιδόσεις στον τομέα των εμβολιασμών και –με τα μέτρα οικονομικής στήριξης– μικρότερη μείωση του ΑΕΠ από 10% που εκτιμούσαν όλοι, στο 8,2% το 2020. Ας σφίξουμε τα δόντια, έχουμε ακόμη να διανύσουμε το τελευταίο μίλι πριν από την ελευθερία.