ΑΠΟΨΕΙΣ

Παναγιώτης Κουρουμπλής: Ντουλαμάδες

Παναγιώτης Κουρουμπλής: Ντουλαμάδες-1Αυτόχθονες και ετερόχθονες. Με λίγη φαντασία και επετειακή αδεία μπορεί κανείς να συγκρίνει το σχίσμα στον κομματικό ντουλαμά του ΣΥΡΙΖΑ με εκείνη την προπατορική διαμάχη του ελληνισμού το 1843. Τότε, η Εθνοσυνέλευση είχε χωριστεί όχι με βάση πολιτικές γραμμές, αλλά βάσει καταγωγής: από τη μία όσοι είχαν γεννηθεί και αγωνιστεί στις επαναστατημένες περιοχές· και από την άλλη οι ομογενείς, που είχαν μετοικήσει στο νεαρό κράτος μετά την ίδρυσή του από τους τόπους του «αλύτρωτου» ελληνισμού.

Ετσι και στον ΣΥΡΙΖΑ. Οι αυτόχθονες που πέρασαν όλη την ενήλικη ζωή τους εντοιχισμένοι στο κομματίδιο του 3% υπερασπίζονται την ιδιοκτησία του κόμματος έναντι των ετεροχθόνων, που εισέβαλαν σε δόσεις από το ΠΑΣΟΚ και προβάλλουν ως καταπατητές.

Παλιός όσο και οι κυβερνητικές αξιώσεις του ΣΥΡΙΖΑ, ο διχασμός αυτός ήρθε με σπάνια σφοδρότητα στην επιφάνεια στη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας, τη Δευτέρα. Οι γηγενείς αριστεροί εκπροσωπήθηκαν από το δίδυμο Σκουρλέτη – Φίλη· οι επείσακτοι παλαιοπασόκοι από τους Κουρουμπλή – Σπίρτζη. Από τη μία οι τρόφιμοι μιας Αριστεράς που το 2012 τούς αιφνιδίασε η Ιστορία κλωτσώντας τους προς την εξουσία· και από την άλλη οι επαγγελματίες της εξουσίας, που ακολούθησαν τις πελατείες τους κομίζοντας στη νέα τους στέγη το know-how του επιτήδειου κυβερνητισμού. Από τη μία η αίρεση των δογματικών. Και από την άλλη το «μαγαζί» των κυνικών.

Δεν είναι τυχαίο ότι αφορμή της σύγκρουσης ήταν η στάση του κόμματος στην ψηφοφορία για το Ελληνικό. Μπορεί οι πρώην πασόκοι να μη μετείχαν ποτέ ως πασόκοι στα κυβερνητικά σχήματα, ανέπτυξαν όμως το δημαγωγικό ένστικτο για να οσφραίνονται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει την πολυτέλεια να αντιτάσσεται στα αυτονόητα που ως κυβέρνηση κατέληξε και ο ίδιος να προωθεί. Το «μαγαζί» δεν (ξανα)βγαίνει με ντουντούκες και ακτιβισμούς.

Στον αντίποδα, οι πιστοί φαίνεται ότι βλέπουν την απομάκρυνση του ΣΥΡΙΖΑ από την εξουσία σαν ευκαιρία δογματικής αναπαρθένευσης. Ξεβάψτε από το κούτελό μας τον Καμμένο και από τις ψυχές μας τους μνημονιακούς καταναγκασμούς. Ελάτε να γίνουμε όπως πριν. Αγνοί.

Αυτή την υπαρξιακή οπισθοδρόμηση ερμήνευσε –στη δική του γλώσσα– ο Κουρουμπλής ως υστερόβουλη ηττοπάθεια, προκαλώντας την έκρηξη του Σκουρλέτη.

Και ο Τσίπρας; Πού βρίσκει κανείς το στίγμα του στον εσωκομματικό χάρτη; Σε ποια συνιστώσα ανήκουν περισσότερο ο ίδιος και τα συνομήλικα ή νεότερα στελέχη που αναδείχθηκαν μαζί του;

Η έμμεση απάντηση στο ερώτημα δόθηκε στη συζήτηση για την Προανακριτική. Δόθηκε εμμέσως από την υπεράσπιση των λιγότερο υπερασπίσιμων εκδοχών του μαγαζιού. Και από την εξαγγελία ότι στόχος είναι το μαγαζί απλώς να ξαναστηθεί, καλύτερα αρμοσμένο.