ΑΠΟΨΕΙΣ

Ατυχές συμβάν στο Λευκό Σεράι

Οποια ομάδα πρωτοκόλλου και αν ευθύνεται –της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ή της τουρκικής προεδρίας–, η εικόνα της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να στέκεται αμήχανα μπροστά στους ενθρονισμένους Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και Σαρλ Μισέλ θα μείνει χαραγμένη στη συλλογική μας μνήμη ως τρανή απόδειξη δυσ-λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης, της αδυναμίας της να προβάλει την ισχύ που διαθέτει. Η «ταπείνωση» της προέδρου του εκτελεστικού βραχίονα της Ενωσης στην αυλή ενός αυταρχικού ηγέτη προστίθεται στις καθυστερήσεις στη διαχείριση της πανδημίας, για να ενισχύσει την αίσθηση ελλείμματος ηγεσίας στην Ευρώπη.

⇒ Διαβάστε επίσης: Το #Sofagate είναι πρόβλημα της Ευρώπης 

Επειδή ζούμε στην εποχή της εικόνας, υπάρχει κίνδυνος το ατυχές συμβάν στο Λευκό Σεράι να προσλάβει διαστάσεις που θα υπονομεύσουν περαιτέρω την πολιτική και την επιρροή της Ενωσης. Γι’ αυτό η Ενωση οφείλει να υπερβεί τις εντυπώσεις με πράξεις και με πολιτικές, να δείξει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα στις σχέσεις της με άλλες χώρες και στην προβολή των θέσεών της. Αυτό επιχείρησε, εξάλλου, με νέες κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας μετά την εξίσου ταπεινωτική επίσκεψη του υπευθύνου εξωτερικών σχέσεων Ζοζέπ Μπορέλ στη Μόσχα τον Φεβρουάριο, στη διάρκεια της οποίας δόθηκε εντολή για την απέλαση Ευρωπαίων διπλωματών. Τότε επισημάνθηκε ότι η ασυνεννοησία των χωρών-μελών για το πώς θα διαχειριστούν τη Ρωσία καταδίκασε την αποστολή Μπορέλ.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι ένα μεγαλόπνοο, μοναδικό όραμα ενότητας και ευημερίας εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων, που υλοποιείται από μια γραφειοκρατία η οποία εξαρτάται από τις βραχυπρόθεσμες σκοπιμότητες 27 κυβερνήσεων χωρών-μελών. Η ανάγκη συνεννόησης και συμβιβασμού προκαλεί δυστοκία στη χάραξη πολιτικής, ενώ η ευθυνοφοβία των αξιωματούχων της Ε.Ε. προκαλεί καθυστερήσεις, δυσφορία και ενίοτε χλεύη. Οσο οι πολίτες δεν εμπνέονται από την Ε.Ε., τόσο εχθρικές δυνάμεις στο εσωτερικό και στο εξωτερικό θα την αποδυναμώνουν. Γι’ αυτό, όποια και αν ήταν η αιτία της προσβολής προς την κ. Φον ντερ Λάιεν, στο πρόσωπό της ταπεινώθηκε όλη η Ενωση και κάθε πολίτης της. Εάν αυτή η θλιβερή εικόνα δεν αφυπνίσει τους Ευρωπαίους ηγέτες ώστε να καταλάβουν ότι η εποχή απαιτεί όχι μόνο αποφασιστικότητα αλλά και την εικόνα της ισχύος και της ενότητας, τότε καταδικάζουν την Ε.Ε. σε μαρασμό. Και τους δικούς τους λαούς στην αβεβαιότητα και στην ανασφάλεια.