ΑΠΟΨΕΙΣ

To VAR άδειασε τη «φανέλα» του Ζάεφ

H επιλογή της κυβέρνησης Ζάεφ να κατεβάσει την εθνική ποδοσφαιρική ομάδα στα γήπεδα, στο εν εξελίξει Euro, ως «Μακεδονία» και όχι ως «Βόρεια Μακεδονία», είχε ως αποδέκτη το εσωτερικό ακροατήριο και ειδικότερα την αντιδρώσα σλαβομακεδονική πτέρυγα της κοινής γνώμης.

Οι ερμηνείες, του ΥΠΕΞ Μπουγιάρ Οσμάνι ότι τάχα «η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Μακεδονίας (FFM) είναι ένας ανεξάρτητος και μη κερδοσκοπικός οργανισμός που είναι εγγεγραμμένος στο γενικό μητρώο ως ένωση και ως εκ τούτου δεν χρηματοδοτείται από το κράτος», δεν αντέχουν σε κριτική και μόνο αστείες μπορούν να χαρακτηρισθούν. Πολύ απλά, διότι δεν μπορεί μια εθνική ομοσπονδία να εμφανίζεται να εκπροσωπεί σε επίσημες διοργανώσεις μια χώρα («σκέτη Μακεδονία») που δεν υπάρχει. Αλλά και ως προς τα προβλεπόμενα από τη συμφωνία των Πρεσπών, ανεξάρτητα από τι πιστεύει κανείς γι’ αυτήν, κατά τη γνώμη μου, η απάντηση του Νίκου Κοτζιά έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Προς τι, τότε, η επιμονή των Σκοπίων να χρησιμοποιήσει το εθνόσημο «Μακεδονία» η ομάδα, μολονότι γνώριζαν πολύ καλά ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις από την Αθήνα, ενώ θα υπέσκαπτε την ομαλή εφαρμογή της συμφωνίας στην οποία ο Ζάεφ έχει επενδύσει την πολιτική του επιβίωση, αναδεικνύοντάς την ως το κλειδί που θα ανοίξει τις πόρτες για τη χώρα του στην Ευρωπαϊκή Ενωση και στο ΝΑΤΟ;

Η παρουσία στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της ομάδας με «πειραγμένο» όνομα θα αμαύρωνε το κλίμα εθνικής ανάτασης και υπερηφάνειας που (δικαίως) κατακυρίευσε τη σλαβομακεδονική κοινωνία –οι Αλβανοί ποδοσφαιριστές δεν έψαλαν καν τον εθνικό ύμνο της χώρας στον αγώνα με την Αυστρία– και ο Ζάεφ θα χρεωνόταν, στα μάτια των αρνητών της συμφωνίας των Πρεσπών, μία ακόμη «εθνική ήττα». Για τη διοργανώτρια Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, όλη αυτή η φασαρία με την Ελλάδα για το όνομα στη φανέλα ήταν ψιλά γράμματα. Οπως ακατανόητη ήταν τόσα χρόνια στους Ευρωπαίους η διαμάχη για το Μακεδονικό. Για όσους εξ αυτών έτυχε να παρακολουθήσουν τον αγώνα, στο γήπεδο έπαιζαν οι ομάδες της Αυστρίας και της Βόρειας Μακεδονίας, όπως επισήμως αναγραφόταν στην οθόνη, πλην βεβαίως των σχολιαστών της Βόρειας Μακεδονίας, αλλά και των «αδελφών Σέρβων», που ξελαρυγγιάστηκαν να αποκαλούν τη χώρα σκέτη Μακεδονία. Η Αθήνα, πάλι, άργησε να αντιδράσει· ίσως θα μπορούσε να «σκοτώσει» από την αρχή το θέμα. Τέτοια επεισόδια, πάντως, θα υπάρξουν στη διαδρομή της εφαρμογής της συμφωνίας των Πρεσπών, για την όποια, σημειωτέον, ο Μπάιντεν διεμήνυσε ότι δεν θα επιτρέψει να υπονομευθεί, και αυτό τα λέει όλα.