ΑΠΟΨΕΙΣ

Ρόξυ: ρέκβιεμ για ένα κουτάβι

Ο μέσος όρος ζωής ενός αδέσποτου δεν ξεπερνάει τα δύο χρόνια. Κι είναι γεμάτα ταλαιπωρία και απειλές: πείνα, δίψα, αρρώστιες, αυτοκίνητα, φόλες. Δεν υπάρχει, λοιπόν, μεγαλύτερη δικαίωση για τους κόπους των εθελοντών μιας φιλοζωικής οργάνωσης από τη στιγμή που ένα ζώο θα περάσει το κατώφλι του παντοτινού του σπιτιού. «Κάθε φορά που αυτό συμβαίνει, δεν μας δίνει απλώς χαρά, μας τρέφει», λένε. 

Στις 21 Μαρτίου το Φιλοζωικό Σωματείο Μαραθώνα «Η κοίτη» ανακοίνωνε μια τέτοια στιγμή: την υιοθεσία εννέα κουταβιών δύο μηνών. Δεν ήταν εύκολη η περίπτωσή τους: δεν ήταν ράτσας, ούτε λευκά και μικρόσωμα. Ομως ήταν τυχερά. Γιατί πολύ σύντομα βρέθηκαν οι άνθρωποί τους. Ανάμεσα σε εκείνα τα χαριτωμένα και παιχνιδιάρικα σκυλάκια ήταν και η ασπρόμαυρη Λητώ. Οι υποψήφιοι κηδεμόνες της πληρούσαν όλες τις προϋποθέσεις μιας υπεύθυνης υιοθεσίας, όλα έγιναν όπως όριζε το πρωτόκολλο, και η Ρόξυ –αυτό το όνομα τής δόθηκε μετά την υιοθεσία– έφυγε για τη μεζονέτα ενός νέου και ευτυχισμένου ζευγαριού στα Γλυκά Νερά. Εκεί θα ζούσε (παρέα με τέσσερις γάτες, μάλιστα) με αγάπη, ασφάλεια και αξιοπρέπεια. Οπως αξίζει σε όλα τα ζώα.

Ούτε δύο μήνες δεν πρόλαβε να απολαύσει η Ρόξυ την καινούργια της ζωή. Πρόλαβε όμως να γνωρίσει την αγάπη και το μίσος ταυτόχρονα, να αντικρίσει την πιο φωτεινή και την πιο σκοτεινή πλευρά των ανθρώπων. «Η Καρολάιν Κράουτς ήταν μια ιδιαίτερα φιλόζωη κοπέλα που αγάπησε το κουτάβι και του έδωσε θέση στην οικογένειά της», ανέφερε η ανακοίνωση του σωματείου, λίγες μέρες αφότου ο Μπάμπης Αναγνωστόπουλος ομολόγησε τη δολοφονία και της συζύγου του, και της σκυλίτσας τους.

Τον 16ο αιώνα ο Καρτέσιος διατύπωσε τη θεωρία ότι τα ζώα είναι μηχανές –σώματα, δηλαδή, που επιτελούν λειτουργίες, όπως η αναπνοή και η κυκλοφορία του αίματος–, χωρίς τη δυνατότητα να έχουν σκέψεις ή αισθήματα. Μέχρι σήμερα, πολλοί άνθρωποι φέρονται στα ζώα με τον ίδιο τρόπο. Ο καθ’ ομολογίαν δράστης χρησιμοποίησε τη Ρόξυ ως αντικείμενο σε μια μακάβρια σκηνογραφία, που θα έκανε, όπως νόμιζε, πιστευτή τη δική του εκδοχή για τα γεγονότα. Ο θάνατός της ήταν βασανιστικός και αγωνιώδης, όπως της Καρολάιν, και είναι το δεύτερο κακούργημα που τον βαρύνει, επισύροντας ποινή κάθειρξης μέχρι 10 έτη. 

Τόσες μέρες έχουν περάσει και δεν μπορώ να βγάλω τις εικόνες από το μυαλό μου. «Βλέπω» την Καρολάιν να πασχίζει να πάρει ανάσα στα χέρια του. Επειτα τον «βλέπω» να πλησιάζει τη σκυλίτσα. Είμαι σίγουρη ότι ακόμα και την ώρα που τύλιγε τα χέρια του γύρω από τον λαιμό της, η Ρόξυ κουνούσε την ουρά της…