ΑΠΟΨΕΙΣ

Το δύσκολο τέρμα

Ενα παράδειγμα από την παγκόσμια τουριστική βιομηχανία που απώλεσε έσοδα 1,3 τρισ. δολαρίων το 2020. Σε έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού, εμπειρογνώμονες τοποθετήθηκαν ως εξής για το άμεσο μέλλον του κλάδου, περιορίζοντας τις προσμονές από τη διαδοχή ορισμένων καλών νέων: μόλις το 1% αναμένει επιστροφή της τουριστικής κίνησης στα προπανδημικά επίπεδα, το 14% εκτιμά ότι αυτό θα συμβεί το 2022, το 36% το 2023 και το 49% το 2024 και στη συνέχεια. Οι συγκρατημένες προβλέψεις στηρίζονται στα εξής προφανή δεδομένα. 

Οι εμβολιασμοί ανά την υφήλιο –μοναδικός δρόμος εξόδου από την κρίση– γεμίζουν μόλις τη βάση του ποτηριού το 22,2% του παγκόσμιου πληθυσμού έχει λάβει μία δόση εμβολίου (συνολικά έχουν χορηγηθεί 2,8 δισ. δόσεις), ποσοστό που στις φτωχές χώρες κατακρημνίζεται στο 0,9%. Σε καμία χώρα του κόσμου οι εμβολιασμένοι με τουλάχιστον μία δόση δεν έχουν ακόμη αγγίξει το σωτήριο 70% επί του γενικού πληθυσμού. Τα γενικώς μειούμενα κρούσματα πήραν ξανά την ανηφόρα σε Μ. Βρετανία, Πορτογαλία, Ισραήλ. Η μολυσματική μετάλλαξη Δέλτα, την οποία διασπείρουν και οι εμβολιασμένοι, αναμένεται να κυριαρχήσει το καλοκαίρι σε όλον τον κόσμο. 

Την ίδια στιγμή, στα απελευθερωμένα από τα κυλιόμενα λοκντάουν μέρη, όπως η Ελλάδα με ένα 31% εμβολιασμένων και με τις δύο δόσεις, η σχεδόν μαζική ελαφρότητα επικαλύπτει την ατομική ανευθυνότητα. Πέταξαν τις μάσκες στους εξωτερικούς χώρους πριν αυτό αποφασιστεί από τις Αρχές, καταβρόχθισαν τις μεταξύ τους αποστάσεις ακόμη και στα σούπερ μάρκετ, συνωστίζονται σχεδόν παντού απροφύλακτοι, γεννώντας φόβους για πισωπατήματα και νέα κύματα.

Αναμφισβήτητα, βάλσαμο για τα τραύματα του αυτοεγκλεισμού είναι η γιορτή της επιστροφής στην κανονικότητα, τα γρήγορα βήματα προς το καθαρό ζην έξω από κάθε περιοριστικό μέτρο, μέσα στην απεραντοσύνη του δυνατού. Ομως σαν άυλο παραπέτασμα, ενίοτε αυτά καλύπτουν τον κίνδυνο στον οποίο εκτίθεται σε εποχή βραδέως αποκλιμακούμενης πανδημίας κάθε πράξη της επιθυμίας.

Μολονότι το πρόβλημα της ελευθερίας με την πυκνή και αντιφατική του πραγματικότητα, είναι, ιδίως σε έκτακτες περιστάσεις, δυσεπίλυτο, οι ιδιοσυγκρασίες και οι προκαταλήψεις μας διευκολύνουν μια επιλογή που το απλοποιεί. Ενδέχεται να είναι σοφή, μπορεί να αποβαίνει αχρείαστη αλυσίδα, ή να σπάει χρήσιμα δεσμά και να καταλήγει παγίδα. Η ισορροπία ανάμεσα στην πρόληψη και την ανεμελιά, την αυτοσυγκράτηση και την αμεριμνησία δεν είναι ένα εύκολο τέρμα.