ΑΠΟΨΕΙΣ

Τι είναι πιο επικίνδυνο, οι μεταλλάξεις ή οι μεταλλαγμένοι;

Οι παροτρύνσεις εξαντλήθηκαν, οι εκκλήσεις περίσσεψαν. Σε όλες τις γλώσσες, συμβολικά και κυριολεκτικά, πρόεδροι ευρωπαϊκών κέντρων για τον έλεγχο ασθενειών, λοιμωξιολόγοι, ειδικοί του ΠΟΥ, πολιτικοί, σταρ, επώνυμοι, με βίντεο, αναρτήσεις, δημοσιεύσεις, ζητούν, απελπισμένα πια, από τον κόσμο να εμβολιαστεί. Τα ποσοστά των ανεμβολίαστων, παγκοσμίως, είναι υψηλά, και ο ιός όχι απλώς δεν ηττάται, αλλά αντεπιτίθεται. Μεταλλάξεις Αλφα, Βήτα, Γάμα, Δέλτα, κρίνονται ως «παραλλαγές ανησυχίας» από τον ΠΟΥ, ενώ κάνει δυναμική είσοδο και η Λάμδα…

Μαζί με τα γράμματα του αλφαβήτου, που προσδιορίζουν τις μεταλλάξεις, περιορίζονται και οι διαθέσιμοι στο λεξιλόγιο χαρακτηρισμοί, τόσο για όσους αντιστέκονται στον εμβολιασμό όσο και για τους κινδύνους που πολλαπλασιάζονται. Οι επαναλαμβανόμενες προστακτικές «φτάνει!» ή «αρκετά πια» αναδεικνύουν την κόπωση. Οι αρνητές δεν μεταπείθονται γιατί οι πηγές μέσα από τις οποίες πείθονται παραμένουν ξένες και ανοίκειες για τους εμβολιασμένους. Για εκείνους, δηλαδή, που συμβάλλουν στη μη εξάπλωση του κορωνοϊού. 

Οι γκουρού της παραπληροφόρησης έχουν το βασίλειό τους στο Διαδίκτυο με εκατοντάδες χιλιάδες ακολούθους στα social media. Σε έρευνα στην Ε.Ε., το 40% όσων δήλωσαν ως πρωταρχικό μέσο ενημέρωσης τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή τα blogs ανήκει στο ποσοστό των Ευρωπαίων (27%) που δεν θέλει να εμβολιαστεί. Αντιθέτως, οι αρνητές περιορίζονται στο ελάχιστο στην κατηγορία όσων ενημερώνονται από τα παραδοσιακά μέσα – ραδιόφωνο, τηλεόραση ή τον Τύπο («Κ», 25/6).

Σε μια κομβική, εξαιρετικά κρίσιμη συνθήκη για την ανθρωπότητα, τα «παραδοσιακά μέσα» εμφανίζονται ανίσχυρα απέναντι στη σοσιαλμιντιακή καταιγίδα. Ο διαδικτυακός αντισυστημισμός από τον οποίο πλήττονται (όχι ότι και τα ίδια δεν έχουν «βγάλει τα μάτια τους» με τα ίδια τους τα χέρια, οδηγώντας την κούρσα της αναξιοπιστίας τους) δεν απαιτεί καμία προσπάθεια. Είναι εύπεπτος στον ανορθολογισμό του και ανακουφιστικός στην επιχειρηματολογία του. Απαλλάσσει από κάθε διαδικασία σκέψης, δεν επιβαρύνει με ασάφειες ή διλήμματα. Μπορεί στη διαδρομή να καιροφυλακτεί ο θάνατος, αλλά ποιος νοιάζεται για τις συνέπειες. Σε έναν κόσμο που επενδύει όλο και περισσότερο στους followers και όλο και λιγότερο στους αναγνώστες, οι μεταλλάξεις δεν αφορούν μόνο την πανδημία. Το ερώτημα ανακύπτει αβίαστα: Τι είναι πιο επικίνδυνο, οι μεταλλάξεις ή οι μεταλλαγμένοι;