ΑΠΟΨΕΙΣ

Το «λεφτόδεντρο» μαράθηκε

Ο Αδωνις Γεωργιάδης ήταν προχθές ειλικρινής και αφοπλιστικός. Δήλωσε: «Το καταλαβαίνετε αυτό ότι αν έρθει η πανδημία τον χειμώνα, τελειώσαμε οικονομικά;». Είναι γεγονός ότι ο τρόπος με τον οποίον η κυβέρνηση αντιμετώπισε, στο οικονομικό επίπεδο, την πανδημία βόλεψε μεγάλο αριθμό πολιτών. Να κάθεσαι, να λαμβάνεις τα επιδόματα με την οποιαδήποτε μορφή τους και όλες οι υποχρεώσεις σου να έχουν ανασταλεί. Φαίνεται τόσο καλό, που κάποιοι το παρεξήγησαν. Πίστεψαν πως αυτή η κατάσταση θα μπορούσε να αποτελέσει μια νέα κανονικότητα, αγνοώντας παντελώς πως η εθνική οικονομία «μάτωσε» για να στηρίξει νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Οπως και την περίοδο 2011-2015, τότε που πίστευαν στην ύπαρξη του μαγικού «λεφτόδεντρου». Πολύ γρήγορα αποδείχθηκε η αυταπάτη των πολλών και η πολιτική απάτη των ολίγων. «Λεφτόδεντρα» δεν υπήρξαν, δεν υπάρχουν και ούτε ποτέ πρόκειται να υπάρξουν. 

Προφανώς, κάποιοι νομίζουν πως αυτοί μπορούν να επιδεικνύουν ανεύθυνες συμπεριφορές και η δική τους ανευθυνότητα να ισοσταθμίζεται από την υπευθυνότητα των άλλων ή κάτι ακόμη χειρότερο, τη δική τους ανευθυνότητα να την πληρώνει όλη η κοινωνία. Σε αυτούς τους πολίτες χτύπησε προχθές ο Αδωνις Γεωργιάδης τον κώδωνα του κινδύνου. Σε αυτούς που πιστεύουν πως αν ενσκήψει τον χειμώνα νέα πανδημία, θα ανοίξουν πάλι οι κάνουλες του δημόσιου ταμείου και «ούτε γάτα ούτε ζημιά». Μου θυμίζει αυτό που είχε πει το 2010 ο τότε υπουργός Ανδρέας Λοβέρδος, πως «δεν υπάρχει ούτε σάλιο», θέλοντας έτσι να προσγειώσει στην πραγματικότητα μια κοινωνία η οποία δεν είχε αντιληφθεί πού βρισκόταν και προς τα πού βάδιζε. Μια κοινωνία βυθισμένη στη μακαριότητα. Και σήμερα ένας μεγάλος αριθμός πολιτών, είτε λόγω ιδεοληψιών και προκαταλήψεων, είτε λόγω ανοησίας, είτε λόγω «ωχαδερφισμού» και κοινωνικής αναισθησίας, συμπεριφέρεται σαν να ζει σε άλλον πλανήτη. Υπάρχουν εξάλλου και εκείνοι από τους χώρους της πολιτικής, της τέχνης και της επιστήμης που θωπεύουν αυτές τις συμπεριφορές και καλλιεργούν αυτές τις αντιλήψεις, για ίδιον ευτελές όφελος. 

Γίνεται όλοι αυτοί να ταρακουνηθούν από προειδοποιήσεις σαν αυτή του Αδώνιδος Γεωργιάδη; Αν ανατρέξουμε πίσω στην περίοδο της αντιμνημονιακής υστερίας, θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως πρόκειται για κοινωνικά ανίατες περιπτώσεις που, πέραν όλων των άλλων, έχουν και κάτι το προκλητικό στη συμπεριφορά τους. Αν συμβεί κάτι κακό εξαιτίας τους, θα ζητήσουν και τα ρέστα.