ΑΠΟΨΕΙΣ

Οταν δείχνουμε τα άστρα κάποιοι κοιτούν το δάχτυλο

Mικρό παιδί ήμουν, στα 11 με 12. Μαζί με τους φίλους μου στη θάλασσα –γεμάτη κόσμο–, και κάναμε βουτιές από τον μοναδικό βράχο της παραλίας μας στη Σαρωνίδα. Ο τύπος ήταν γύρω στα 30. Πάρκαρε το αυτοκίνητό του άκρη άκρη στη λεωφόρο Αθηνών – Σουνίου και κατέβηκε με τα συμπράγκαλά του την απότομη κατηφόρα προς την παραλία. Αφησε την πετσέτα του σε μια γωνιά, φόρεσε τα βατραχοπέδιλά του και αφού όπλισε το αεροβόλο ψαροντούφεκό του ξεκίνησε να περπατάει σαν πάπια διασχίζοντας μέσα στον κόσμο την παραλία για να μπει στη θάλασσα. Φθάνοντας δίπλα μου, έκανα στην άκρη φανερά ανήσυχος. Προσπάθησε να με καθησυχάσει χαμογελώντας και μου εξήγησε ότι είχε βάλει ασφάλεια στο οπλισμένο ψαροντούφεκό του. Για να μου αποδείξει μάλιστα πόσο ασφαλής είμαι, έστρεψε το τουφέκι ανάμεσα στα πόδια του και επιχείρησε να τραβήξει τη σκανδάλη. 

Προς μεγάλη μου έκπληξη, το καμάκι εκτοξεύτηκε με δύναμη και σφηνώθηκε στο ένα του βατραχοπέδιλο, ένα πόντο μπροστά από το μεγάλο δάχτυλο του αριστερού του ποδιού! Το τι έγινε στην παραλία δεν περιγράφεται – o ψαροντουφεκάς του γλυκού νερού βρέθηκε να αποχωρεί τρέχοντας, προπηλακιζόμενος από οργισμένες μανάδες και γιαγιάδες, σέρνοντας πίσω του το τρυπημένο του βατραχοπέδιλο που δεν είχε καταφέρει να ξεκαρφώσει από την τρίαινά του. Δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ το μάθημα που πήρα εκείνη την ημέρα: το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ανευθυνότητα και η βλακεία.

Δυστυχώς κάθε χρόνο έχουμε πολλούς τέτοιους επικίνδυνους και ανεύθυνους εξυπνάκηδες, που κάνουν κάτι καταφανώς αδιανόητο και σπέρνουν την καταστροφή. Οπως ο μελισσοκόμος που αποφάσισε την προηγούμενη Τρίτη, μια μέρα με ανέμους 6 μποφόρ, να καπνίσει τα μελίσσια του κι έβαλε φωτιά στη Σταμάτα. Ο ηλικιωμένος κύριος που ήθελε με θυελλώδεις ανέμους να κάψει ξερά κλαδιά στο Νταού Πεντέλης το 2018, προκαλώντας τη φονική λαίλαπα που έκαψε 102 ψυχές στο Μάτι. Η γιαγιά που επιχείρησε τον Αύγουστο του 2007 να μαγειρέψει στην αυλή του σπιτιού της και ξεκίνησε την τρομερή φωτιά της Ηλείας, με 63 νεκρούς.

Και η οικονομική απόγνωση οδηγεί κάποιες φορές σε παράλογες επιλογές και ακατανόητες συμπεριφορές. Χιλιάδες ήταν οι συμπολίτες μας που πίστεψαν τα χρόνια των μνημονίων εκείνο τον απίθανο απατεώνα ο οποίος ισχυριζόταν χωρίς ίχνος ντροπής ότι είχε αποκτήσει από τον… θεό Απόλλωνα, ή κάποια άλλη αρχαία θεότητα, τη μυστική φόρμουλα με την οποία τα διαστημόπλοια πετούν χωρίς καύσιμα. Μια φόρμουλα που πούλησε –έλεγε– στην αμερικανική κυβέρνηση έναντι 600 δισεκατομμυρίων δολαρίων, με τα οποία θα έσωζε την Ελλάδα. Θα πλήρωνε όχι μόνο τα προσωπικά χρέη των πολιτών, αλλά και τα χρέη του κρατικού προϋπολογισμού της χώρας. Κάποιοι είχαν πιστέψει τόσο το παραμύθι, που έδωσαν και λεφτά για να μετάσχουν στη συνέλευσή του…

Στην ίδια κατηγορία δυστυχώς είναι και μια μερίδα συμπολιτών μας που αρνούνται να εμβολιαστούν. Οχι εκείνοι που φοβούνται τα εμβόλια και διστάζουν. Αλλά εκείνοι που είναι αρνητές λόγω τρικυμίας στο κρανίο. Που αντί να ακούν τους γιατρούς, πιστεύουν τους αντισυστημικούς τσαρλατάνους των κοινωνικών δικτύων. Αντί να ανοίξουν τα μάτια τους και να δουν ότι πάνω από τέσσερα εκατ. άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους από τον κορωνοϊό (σχεδόν 13.000 στην Ελλάδα), ακούν τις θεωρίες συνωμοσίας – για φαρμακευτικές εταιρείες που δημιούργησαν εμβόλια-μαϊμού για να βγάλουν λεφτά και για προσπάθειες των κυβερνήσεων να ελέγξουν τους πολίτες με τα τσιπάκια του Μπιλ Γκέιτς που δήθεν εισάγονται στον οργανισμό με τον εμβολιασμό. Ημαρτον.

Είναι ευθύνη όλων μας, και κυρίως του εκπαιδευτικού μας συστήματος, οι άνθρωποι που βλέπουν τις εκπομπές αερίων ενός τζετ στα 30.000 πόδια να μη θεωρούν ότι τα αεροπλάνα τούς ψεκάζουν, αλλά να αντιλαμβάνονται ότι τα καυσαέρια στους -50 βαθμούς Κελσίου παγώνουν. Κι οι άνθρωποι που ακούν κάποιον ότι εν μέσω χρεοκοπίας θα τους χαρίσει τα δάνεια, να υπόσχεται αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, μειώσεις σε φόρους και μετωπική σύγκρουση με όλη την Ευρώπη, να μη θεωρούν ότι πρόκειται για κάποιον σούπερμαν, αλλά να αντιλαμβάνονται ότι απλώς είναι ένας παραμυθάς που τους κοροϊδεύει πατόκορφα.