ΑΠΟΨΕΙΣ

Θερινές παρατηρήσεις

Ισως οφείλεται στη δύσκολη συγκυρία που δεν επιτρέπει διακοπές χωρίς ιδιαίτερες σκέψεις –κυρίως ανέφελες– και γι’ αυτό μάλλον ο υπογράφων ανάλωσε μέρος του χρόνου του τον περασμένο μήνα σε παρατηρήσεις επί όσων συμβαίνουν στο ελληνικό περιβάλλον. Δεν το επεδίωξε, δεν του συνέβη ποτέ σε προηγούμενα χρόνια και άλλη εξήγηση δεν έχει πέρα από την ανησυχία που φαίνεται ότι έχει εγκατασταθεί πλέον μόνιμα σε κάποια πλευρά του εγκεφάλου εξαιτίας προφανώς των πρωτόγνωρων φαινομένων παγκόσμιας εμβέλειας, όπως η πανδημία και η κλιματική αλλαγή, αλλά και διαπιστώσεων σχετικών με την ελληνική πραγματικότητα. Με την επισήμανση ότι οι διαπιστώσεις δεν προσφέρουν οι περισσότερες κάτι καινούργιο και απλά επιβεβαιώνουν σε πολύ μεγάλο βαθμό ποια είναι η Ελλάδα… Γιατί αυτή είναι η Ελλάδα ακόμη, όπως σοφά τόνισε κάποτε ο Κ. Σημίτης.

Με λίγα λόγια, τίποτα τον προηγούμενο μήνα δεν έδειξε ότι εκείνο το 28% που πριν από μερικά χρόνια πίστευε ότι μας ψεκάζουν έχει υποχωρήσει, έστω ελάχιστα. Αντίθετα, κρίνοντας από τα ποσοστά εκείνων που αρνούνται να εμβολιαστούν –πολλοί από τους οποίους μάλιστα απασχολούνται σε τομείς του Δημοσίου ειδικών προδιαγραφών (υγειονομικό προσωπικό, σώματα ασφαλείας, εκπαιδευτικοί κ.λπ.)–, οι παντοειδείς «ψεκασμένοι» μπορεί να έχουν αυξηθεί σημαντικά. Αφού αυτή τη φορά ενισχύονται από παπάδες, θρησκόληπτους και αρκετούς απατεώνες των μίντια, του Διαδικτύου και της πολιτικής. Ναι, της πολιτικής! Δεν πρόκειται για αποκλειστικά ελληνικό χαρακτηριστικό, όμως το ανοιχτό πολιτικό φλερτ, η επιτηδευμένη κατανόηση στα δικαιώματα των ανεμβολίαστων και η ψηφοθηρία στους κόλπους τους απαντώνται σε λίγες μόνο χώρες. Ελληνικό πάντως χαρακτηριστικό είναι η ανακοίνωση, η λήψη και η τήρηση δήθεν μέτρων για τον περιορισμό της πανδημίας. Πρωταγωνιστούν στην παραβίασή τους η κοινωνία στο σύνολό της, αλλά ειδικότερα οι τοπικές κοινωνίες με τους πάντες, ιδιώτες, επιχειρηματίες, όργανα της τάξης, δημάρχους, να τιμούν την «ομερτά» –όπως και σε όλες τις περιπτώσεις σχεδόν– που επιβάλλουν το συμφέρον και η συνενοχή. Ετσι άλλωστε εξασφαλίζουν επίπεδα ευημερίας που ούτε η πανδημία τα απειλεί, ιδιαίτερα στις Κυκλάδες. Βουλιάζουν από κόσμο και λειτουργούν ανεξέλεγκτα, όπως πάντοτε…

Σε καθαρά πολιτικό επίπεδο, ο Σύριζα δεν μετακινήθηκε ρούπι από τον γνωστό λαϊκίστικο εαυτό του. Το αποδεικνύουν κάθε μέρα οι δηλώσεις των στελεχών του όλων των βαθμίδων, αλλά εκεί που έδωσε κυριολεκτικά ρέστα ήταν οι θέσεις του για την εκπαίδευση (μόνον οι συνδικαλιστές της ΟΛΜΕ τον ξεπερνούν ενδεχομένως σε οπισθοδρόμηση, άγνοια, σκοταδισμό και αδιαντροπιά). Κατά τα άλλα, τσαλαβουτάει για ψηφαλάκια στον χώρο των ανεμβολίαστων, προσπαθεί να κολλήσει την «ανικανότητα» ως γνώρισμα της κυβέρνησης, προκειμένου να ξεχαστούν οι δικές του μεγαλειώδεις επιδόσεις στο συγκεκριμένο σπορ κατά την κυβερνητική θητεία του και εντείνει τις προσωπικές επιθέσεις κατά των αντιπάλων, βάλλοντας και κατά των οικογενειών τους. Κλασικός Σύριζα δηλαδή με δεδομένο και απαράλλαχτο το DNA του. Ετσι θα συνεχίσει βασίζοντας τις ελπίδες του σε ευκαιρία σκύλευσης πτωμάτων που θα προκαλέσει κάποια ανέλπιστη καταστροφή. Δεν μπορεί κάτι άλλο.