ΑΠΟΨΕΙΣ

Τεχνητή αναδάσωση; Να η ευκαιρία

Στο διάγγελμα της περασμένης εβδομάδας, ο πρωθυπουργός υποσχέθηκε ότι «θα φυτέψουμε όχι μόνο πολλά αλλά και τα σωστά δέντρα». Βέβαια, ανεξαρτήτως της επιθυμίας της πολιτικής ηγεσίας, τα πεύκα θα επιστρέψουν εκεί όπου για δεκαετίες (αν όχι για αιώνες) έχουν επικρατήσει. Οι λόγοι γνωστοί, δεν υπάρχει λόγος να τους επαναλάβουμε.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε άδικο. Το «θα φυτέψουμε πολλά αλλά και σωστά δέντρα» ακούγεται λίγο πολιτικάντικο, μια ανέξοδη ατάκα για να απαλύνει τον πόνο των πληγέντων και να καθησυχάσει όσους πιστεύουν ακόμη ότι η αναδάσωση είναι υπόθεση των πολιτικών ή του κράτους. H αναδάσωση είναι σε συντριπτικό ποσοστό υπόθεση της φύσης. Ωστόσο, η αποστροφή του πρωθυπουργού μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη στις περιπτώσεις που η φύση και τα τοπικά οικοσυστήματα έχουν γονατίσει ύστερα από διαδοχικές πυρκαγιές. 

Ενα πολύ καλό παράδειγμα είναι η ευρύτερη περιοχή της λίμνης του Μαραθώνα, που ούτε φέτος γλίτωσε από τις πύρινες φλόγες. Αν ήμουν πρωθυπουργός θα φωτογράφιζα σήμερα αυτήν την πασίγνωστη και ειδυλλιακή τοποθεσία της αττικής γης, όπως χάσκει σήμερα, καψαλισμένη και βαριά τραυματισμένη από το μένος της φωτιάς. Και θα έκανα ό,τι περνούσε από το χέρι μου για να δείξω σε δύο χρόνια από σήμερα τι μπορεί να κάνει ένα υπεύθυνο κράτος για να διορθώσει τη ζημιά. Η ευρύτερη περιοχή της λίμνης, μια γοητευτική μείξη δασικών εκτάσεων και καλλιεργήσιμης γης, έχει καεί και ξανακαεί αμέτρητες φορές τα τελευταία 30 χρόνια. Εχει δείξει ανθεκτικότητα και το δάσος ανακάμπτει σχεδόν πάντα. Αλλά ποτέ δεν προλαβαίνει να μεγαλώσει αρκετά. Μια νέα πυρκαγιά έρχεται και καταστρέφει τα μικρά πουρνάρια, δυσκολεύοντας κάθε φορά το έργο της φυσικής αναγέννησης. Παρουσιάζεται, λοιπόν, μια ευκαιρία: να θωρακίσουμε ένα τόσο εμβληματικό τοπίο της Αττικής με μια πρότυπη αναδάσωση, που δεν θα περιλαμβάνει μόνο τα πευκάκια που ίσως πάλι ξεπεταχτούν, αλλά και με άλλα, λιγότερο εύφλεκτα είδη, με πλατύφυλλα δηλαδή. Ταυτόχρονα το νέο δάσος μπορεί να ενισχυθεί με ένα πρότυπο σύστημα πυρασφάλειας, που θα το προστατεύσει από τους μελλοντικούς κινδύνους. Ετσι η λίμνη του Μαραθώνα μπορεί να αναδειχθεί σε κορυφαίο παράδειγμα για τόπους όπου η φυσική αναγέννηση είναι αμφίβολη. Να δούμε και την πολύπαθη Πεντέλη και τον νότιο κορμό του Υμηττού· δυστυχώς, πέριξ του πολεοδομικού συγκροτήματος υπάρχει μια ατελείωτη λίστα δασικών εκτάσεων που κινδυνεύουν με ερημοποίηση. Εκεί δεν περισσεύει ο χρόνος. Κι εκεί η πρωθυπουργική αποστροφή μπορεί να έχει πολύ μεγαλύτερο νόημα από αυτό που ορισμένοι βιαστήκαμε να της αποδώσουμε.