ΑΠΟΨΕΙΣ

Η καταστροφή στο Τατόι

Οπως και να το δει κανείς, στο Τατόι σημειώθηκε μια καταστροφή. Αυτή η καταστροφή, όπως φαίνεται από το υλικό που δόθηκε στη δημοσιότητα, μπορεί να αναλυθεί σε τρία σημεία. Πρώτον, η καταστροφή του δάσους και ευρύτερα του φυσικού πλούτου, που είναι αναπόσπαστο στοιχείο της ιδρυτικής φιλοσοφίας του Τατοΐου, ανατρέπει την όποια αισιοδοξία υπήρχε για ταχεία και ικανοποιητική αποκατάσταση του συνόλου του κτήματος.

Δεύτερον, η καταστροφή επεκτάθηκε και σε κτίρια, μαζί με το περιεχόμενό τους, και σε κινητά κειμήλια σε κοντέινερ, για τα οποία –επί του παρόντος τουλάχιστον– η πολιτική ηγεσία δεν φαίνεται διατεθειμένη να δώσει λεπτομερή απολογισμό. Και τρίτον, η καταστροφή πλήττει όχι μόνο τον φυσικό πλούτο και τη λειτουργία του κτήματος, αλλά και την ίδια την ιδέα του νέου Τατοΐου. Το Τατόι δεν υφίσταται χωρίς υψηλόκορμα δέντρα, μάρτυρες και φορείς τα ίδια της ιστορίας της κτήματος, σημαντικά όσο και τα διατηρητέα κτίρια. Στο Τατόι βρίσκουμε εγγεγραμμένη στον γενεσιουργό πυρήνα του την ισότιμη και αλληλένδετη σύμπλευση της οργιάζουσας φύσης με τη χαμηλόφωνη αρχιτεκτονική, ένα αμάλγαμα μοναδικό, όπως μοναδική ήταν η πολύπτυχη δραστηριότητα και παραγωγή του κτήματος σε κρασί, λάδι και γαλακτοκομικά προϊόντα. Μια ιδιαίτερη κουλτούρα γης και ιδεών, χειρωναξίας και ανέσεων. 

Ολα αυτά είναι φυσικά γνωστά. Αποτελούν άλλωστε τη διαχρονική αξία του κτήματος, έτσι όπως παραδόθηκε στην ελληνική πολιτεία πριν από 18 χρόνια. Και είναι πράγματι οδυνηρό να έχουμε φτάσει στην πηγή και το νερό να έχει στερέψει. Οσα επιχειρεί να απαλύνει η γλώσσα της γραφειοκρατίας, δεν μπορεί να αποκρύψει η πραγματικότητα. Το Τατόι πρέπει να ξαναρχίσει από νέα βάση. Οι εργασίες αποκατάστασης των κτιρίων θα προχωρήσουν αλλά, ακόμη και με την παράδοση του ανακτόρου στην αρχική μορφή του επί Γεωργίου Α΄, το Τατόι δεν θα είναι αυτό που ήταν. Θα απαιτηθεί πολύς χρόνος. Το Τατόι το είχε αγαπήσει ο κόσμος όλα αυτά τα χρόνια. Χάρη στην κοινωνία των πολιτών και στην ακαταπόνητη αφοσίωση του Βασίλη Κουτσαβλή, προέδρου του Συλλόγου Φίλων Κτήματος Τατοΐου, διαμορφώθηκε μια κρίσιμη μάζα κοινού με τεράστια επένδυση μόχθου και γνώσης. Αυτή τη σχέση με ένα ευρύ κοινό τη βρήκε έτοιμη η πολιτεία χωρίς να έχει επενδύσει η ίδια ούτε σε κόπο ούτε σε γνώση. Ας μην ξεχνάμε τα βασικά.

Τώρα, το Τατόι απαιτεί ρεαλισμό και ψυχραιμία. Βεβιασμένες και αποσπασματικές κινήσεις δεν θα ωφελήσουν τον κοινό σκοπό. Ας δεχθούμε ότι σημειώθηκε μια ήττα, και ας προχωρήσουμε.