ΑΠΟΨΕΙΣ

«Ένα χαρτί να τελειώνουμε»

Επεσε κανείς από τα σύννεφα με τα πλαστά πιστοποιητικά; Ελάτε τώρα, ας μιλήσουμε ειλικρινά. Σε κάθε μεγάλη κρίση κάποιοι θα προσπαθήσουν να έχουν και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο.

Ηταν θέμα χρόνου να εμφανιστεί και στην Ελλάδα το εμπόριο πλαστών πιστοποιητικών εμβολιασμού και νόσησης, όπως έγινε στις ΗΠΑ, στη Ρωσία και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. 

Το ερώτημα είναι σε τι βαθμό η επιδημία των πλαστών πιστοποιητικών έχει προσβάλει εκείνους που έρχονται σε επαφή με πολλούς ανθρώπους: υγειονομικούς, εκπαιδευτικούς, Σώματα Ασφαλείας. 

Μέχρι τώρα γνωρίζουμε με βεβαιότητα για τα 33 πλαστά του Παλαμά Καρδίτσας. Μια διοικητική υπάλληλος, διαβάζουμε, άρχισε να πλαστογραφεί ψεύτικες βεβαιώσεις εμβολιασμού δεξιά και αριστερά σε συναδέλφους της, που φτάνουν μέχρι τα νοσοκομεία της Κοζάνης και της Θεσσαλονίκης. Ο ενδιαφερόμενος, δηλαδή, έπαιρνε έναν πραγματικό κωδικό πιστοποίησης εμβολιασμού χωρίς όμως να έχει κάνει το εμβόλιο. 

Ακούσαμε, χθες, τον πρόεδρο της ΠΟΕΔΗΝ να κάνει «εκτιμήσεις» για περίπου ακόμη 200 ύποπτες περιπτώσεις. Υποψιάζομαι πως είναι μόνον η κορυφή του παγόβουνου.

Στη Δράμα τα πράγματα ήταν πιο… λαρτζ. Σύμφωνα με καταγγελίες που βγήκαν στη δημοσιότητα, οι Δραμινοί αντιεμβολιαστές υγειονομικοί, εκπαιδευτικοί και δημοτικοί υπάλληλοι ζητούσαν να βγουν θετικά τα αρνητικά τεστ που είχαν κάνει, για να φαίνεται ότι αρρώστησαν από κορωνοϊό και να πάρουν το αντίστοιχο πιστοποιητικό νόσησης. «Δώστε ένα χαρτί να τελειώνουμε», ήταν η γνωστή επωδός.

Προσπαθώ για λίγο να μπω στο μυαλό ενός τέτοιου ανθρώπου, που τα κάνει όλα γι’ αυτό «το χαρτί». Οταν σέρνει το φορείο ενός αρρώστου ή όταν αλλάζει το οξυγόνο πάνω από έναν ασθενή, έχει δεύτερες σκέψεις; Το βράδυ πριν κοιμηθεί αναρωτιέται μήπως έβαλε σε κίνδυνο τον ηλικιωμένο που έβγαλε για λίγο τη μάσκα στον θάλαμο; Τη γυναίκα στο κυλικείο; Τον γιατρό που γιόρταζε και ήρθε πιο κοντά για να τον χαιρετήσει; 

Είναι μοναχικά μέσα στο μυαλό αυτών των ανθρώπων, γιατί δεν βρίσκεις και πολλά· σκοτάδι και κουτοπονηριά.

Λέγαμε στην αρχή αυτής της πανδημίας ότι η κρίση ήταν μια ευκαιρία για ενδοσκόπηση. Να δούμε μέσα μας και να γίνουμε καλύτεροι. Από χρόνο είχαμε αρκετό. Η «αλληλεγγύη» και η «ατομική ευθύνη» ήταν στα χείλη όλων. Ηταν ευκαιρία να ωριμάσει η κοινωνία, έλεγαν οι φιλόσοφοι, τώρα που καταλάβαμε για τα καλά τι μπορεί να πάθει η ανθρωπότητα.

Αν κάτι δείχνει το εμπόριο των πλαστών πιστοποιητικών είναι ότι όλα, δυστυχώς, συνηθίζονται. Αυτό που μένει για κάποιους είναι «το χαρτί για να τελειώνουμε». Ολη η κοσμοθεωρία τους συνοψίζεται σε αυτές τις λέξεις.  

Λέμε συχνά ότι η ενσυναίσθηση, το να νιώθεις τον πόνο του άλλου, είναι ένα βήμα. Το να αποτρέπεις, όμως, τον πόνο με τη στάση σου είναι 
το πιο σημαντικό.