ΑΠΟΨΕΙΣ

Η αξία της ζωής

Εχουμε εθιστεί στο να υπάρχει στόμφος και σκηνοθετημένη συναισθηματική φόρτιση όταν οι ειδήσεις ανακοινώνουν τραγικά τροχαία δυστυχήματα. Διαβάζω πως υπάρχει αύξηση σοβαρών περιστατικών και βλέπω και από τον επαρχιακό Τύπο καθημερινές ανακοινώσεις για νέους ανθρώπους που χάνουν τη ζωή τους. Είναι φορές που αναρωτιέται κανείς για ποιον λόγο στην Ελλάδα δεν υπάρχει επί της ουσίας διαπαιδαγώγηση σε βαθμό πλύσεως εγκεφάλου για το πώς οφείλουμε να οδηγούμε και γενικώς να κυκλοφορούμε, αφού και πολλοί πεζοί αγνοούν τα βασικά (όπως ότι δεν βαδίζουμε στο οδόστρωμα παρά μόνον αν δεν έχουμε άλλη επιλογή). Αυτές οι απλές αρχές πηγαίνουν πολύ βαθιά και αγγίζουν ένα κοινό υποσυνείδητο, μια εθνική αποστροφή προς τους κανόνες και τον σεβασμό στη ζωή.

Ακούγεται ίσως υπερβολικό, αλλά αν το σκεφτεί κανείς με ψυχραιμία, θα δει πολλές περιπτώσεις στις οποίες η άγνοια του κινδύνου πρυτανεύει. Και συχνά, η άγνοια δεν οφείλεται σε παράτολμη επίδειξη δύναμης ή απλώς φλερτ με τον κίνδυνο, αλλά σε απουσία στοιχειώδους κοινωνικής διαπαιδαγώγησης. Ακούγεται πατερναλιστικό. Αλλά η απάθεια απέναντι στην άδικη και πρόωρη απώλεια συνανθρώπων μας αγγίζει τα όρια ενός γενικευμένου κυνισμού. Θεωρώ πως πέρα από πολλά άλλα σημαντικά που δείχνουν την πρόοδό μας σε πολλούς τομείς, το θέμα της οδήγησης είναι ίσως ένα από τα μείζονα και θα έπρεπε να αποτελέσει αντικείμενο εθνικής προσπάθειας διαπαιδαγώγησης του κοινού.

Πέρα από την τήρηση του ΚΟΚ, τον έλεγχο και τα πρόστιμα, θα έπρεπε να σκεφτούμε ότι τα ελληνόπουλα δεν διδάσκονται σεβασμό. Διότι ο σεβασμός εκτείνεται και στην προστασία του εαυτού μας, καθώς βασίζεται στην κατανόηση του δώρου της ζωής ως αξίας όχι αυτονόητης. Ο αυτοσεβασμός μας οδηγεί στον σεβασμό των άλλων, στην κατανόηση των κοινωνικών κανόνων και στις ιδέες της ευθύνης και της προσφοράς. Οταν όλα αυτά απουσιάζουν είτε από το σπίτι είτε από το σχολείο, η άγνοια προς τις ρυθμίσεις της κοινωνίας και ο χλευασμός προς τους κανόνες θα θεωρούνται φυσικές αντιδράσεις ενός συνηθισμένου ανθρώπου της εποχής μας.

Η Ελλάδα είναι εντυπωσιακά υπανάπτυκτη στον τομέα της οδήγησης και σε όλα όσα συνεπάγονται από την οδηγική κουλτούρα. Παρά τη βελτίωση του γενικότερου κλίματος, καθώς ολοένα και περισσότεροι οδηγοί σέβονται κανόνες και δίνουν προτεραιότητα στους πεζούς, η γενική κατάσταση παραμένει ενδεικτική μιας κοινωνίας με ανώριμους πολίτες. Οι καθημερινές ειδήσεις με άδικους θανάτους από τροχαία είναι μια κατάσταση που θα έπρεπε να προκαλέσει εθνική συστράτευση.