ΑΠΟΨΕΙΣ

Ένα παιδί 12 ετών

Δεν μπορώ να ξέρω πώς είναι να είσαι ένα παιδί 12 ετών το 2021, μπορώ μόνο να φανταστώ. Ξέρω πώς ήταν όταν οι άνθρωποι της σειράς μου ήμασταν 12 ετών ή πώς ήταν ο πατέρας μου στα 12 του χρόνια. Ο πατέρας μου και η γενιά του, που έζησαν την εφηβεία τους στην Κατοχή… Ομως, τα θέματα που βαραίνουν τους αδύναμους ώμους ενός 12χρονου της εποχής μας είναι πολύ διαφορετικά. Και χωρίς αμφιβολία αδιανόητα τόσο για τη δική μου σειρά όσο και για τη σειρά του πατέρα μου. Κάθε γενιά φέρει τα τρόπαιά της και απλώνει τις σκιές της…

Σκέφτομαι τα παιδιά των 12 ετών σήμερα που βλέπουν την ηλικία τους να μπαίνει σε τίτλους και να αναφέρεται ως ηλικιακό όριο για τη δυνατότητα εμβολιασμού. Προφανώς δεν φαντάζονταν ότι θα είχαν να αντιμετωπίσουν τέτοια θέματα σε τόσο τρυφερή ηλικία. Οσο κι αν τα σημερινά παιδιά είναι εκτεθειμένα σε ροή ερεθισμάτων, αδιανόητων στο παρελθόν, παραμένουν παιδιά και η κρίση τους επηρεάζεται από χίλιους δυο παράγοντες. Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί θα τα κατευθύνουν ώστε από μόνα τους να ανυπομονούν να κάνουν το εμβόλιο. Θα είναι μια πράξη ηρωισμού, υπευθυνότητας, αλληλεγγύης. Χωρίς δράματα και τυμπανοκρουσίες, θα είναι ένα πέρασμα των 12χρονων στη ζώνη μιας πρώιμης εφηβείας, που πλέον φέρνει και πολλά και σύνθετα θέματα πέρα από τα μαθήματα, τη συμβίωση με γονείς και φίλους, τη μεταβολή του σώματος. Τώρα, και τα 12χρονα προσκαλούνται σε ένα παιχνίδι υπευθυνότητας.

Προσπαθώ να φανταστώ τα σημερινά παιδιά των 12 ετών σε 30-40 χρόνια, δηλαδή μετά το 2050-2060, όταν θα είναι και εκείνα ώριμοι πολίτες. Δεν μπορούμε να προβλέψουμε τις συνθήκες ζωής στο μέλλον, αλλά μπορούμε με ασφάλεια να υποθέσουμε ότι το θέμα της πανδημίας της δεκαετίας του 2020 θα είναι μέρος μιας κοινής γνώσης, όπως μιλάμε σήμερα για την πτώση του Τείχους του Βερολίνου ή για τους Δίδυμους Πύργους. Οι επόμενες γενιές θα έχουν γευτεί τις επιπτώσεις της πανδημίας ή ακόμη και την «ευεργεσία» της, αν συμβεί μελλοντικά ανασύνταξη της παγκόσμιας οικονομίας 
και κοινωνίας.

Τα σημερινά παιδιά των 12 ετών θα κληθούν ως ενήλικοι πλέον να θυμηθούν, να περιγράψουν, να αφηγηθούν όσα έζησαν το 2021 και το 2022, όταν οι ίδιοι έγιναν αντικείμενο διενέξεων ή απλώς θέμα συζήτησης. Θα κληθούν να περιγράψουν τον τρόπο που οι γονείς και οι δάσκαλοι εξήγησαν με ηρεμία… Θα κληθούν να πουν πώς έγιναν μέρος της Ιστορίας.