ΑΠΟΨΕΙΣ

Ένας, αλλά Σωτήρης μεταξύ μας

Συνάντησα τον Σωτήρη Τσιόδρα στον «Λεωνίδα», το γνωστό εστιατόριο στο Λυγουριό δίπλα στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Θυμάμαι τον καθαρό λόγο με τον οποίο απάντησε στις απορίες μιας κυρίας της παρέας για τους πόνους που είχε στα χέρια. Απέπνεε ειλικρινές ενδιαφέρον, μαζί με ένα χαμόγελο παιδικής αθωότητας. Μάλιστα, καθησύχασε την κυρία προτείνοντας την αγωγή που έπρεπε να ακολουθήσει. Τότε ήταν η πρώτη φορά που άκουσα τον καθηγητή της Ιατρικής Σχολής Αθηνών κ. Σωτήρη Τσιόδρα να μιλάει για τις ενστάσεις που είχε ως προς τη στάση των πολιτικών κομμάτων για τη διαχείριση της πανδημίας. Στις αρχές Σεπτεμβρίου, στη σύναξη της Ιεραρχίας του Οικουμενικού Θρόνου, στην Πόλη, ο καθηγητής ανέφερε ευθέως πως «το επιστημονικό θέμα έχει περάσει δυστυχώς στο πεδίο της πολιτικής αντιπαράθεσης».

Η πολιτική κόντρα Μητσοτάκη – Τσίπρα στις αρχές της εβδομάδας στη Βουλή ενίσχυσε επί της ουσίας τη θέση του Σωτήρη Τσιόδρα. «Πράγματι, είναι μοντέλο η Πορτογαλία, αλλά στην Πορτογαλία δεν υπήρξε ποτέ η πραγματική αμφισβήτηση της προσπάθειας εμβολιασμού. Παντού οι αντιεμβολιαστικές φωνές προέρχονται από τα άκρα. Εσείς ανεχτήκατε, ενθαρρύνατε μέσα στο κόμμα σας, κ. Τσίπρα, να υπάρχει διγλωσσία. Κάθε φορά που κάναμε προσπάθεια να αυξήσουμε τα ποσοστά εμβολιασμού, είχατε και μια κριτική. Προσπαθώ να σκεφτώ αυτούς τους 20 μήνες αν υπήρχε κάτι, έστω ένα που να έκανε η κυβέρνηση, και να είπατε ότι ήταν σωστό», σημείωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Χθες, ο Σωτήρης Τσιόδρας τόνισε ότι με τους εμβολιασμούς έχουμε αποφύγει περίπου 8.400 θανάτους, 5.560 νοσηλείες στις ΜΕΘ και 5.530 διασωληνώσεις, σύμφωνα με την ανάλυση της εμβολιαστικής εκστρατείας από την έναρξή της έως και τις 11 Οκτωβρίου 2021. Πρόσθεσε επίσης ότι, εάν είχε εμβολιαστεί το 95% του πληθυσμού έως τα μέσα Ιουλίου, οι θάνατοι στην Ελλάδα θα ήταν 1.200 λιγότεροι.

Η χαμηλή θέση της Ελλάδας –μαζί με άλλες βαλκανικές χώρες– στους ευρωπαϊκούς πίνακες με τα ποσοστά εμβολιασμού συνιστά ήττα. Οι ευθύνες σαφώς αφορούν και «πολύχρωμη» μερίδα της κοινωνίας. Αλλά και η στάση θεσμικών παραγόντων δεν μπορεί να είναι υποκριτική, πολιτικάντικη, με ουδετερότητα, ούτε φυσικά με αντιεμβολιαστικό μένος όπως παρατηρείται σε μερίδα ιερέων και μητροπολιτών της Εκκλησίας. Η χώρα τρέχει προς ένα νέο κύμα, χωρίς φρένο, ψάχνοντας ένα… Βαλκανιζατέρ!