ΑΠΟΨΕΙΣ

Ηλεκτρικές καρέκλες

Αποδεικνύεται ακόµη μία φορά ότι η καρέκλα είναι «ηλεκτρική». Κάτι έχει η θέση του προέδρου στον Οργανισμό Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων (ΟΔΑΠ), στο πρώην ΤΑΠ, όπου όποιος ή όποια αναλαμβάνει καθήκοντα δεν μακροημερεύει.

Η παραίτηση του γνωστού πολιτικού μηχανικού και συγκοινωνιολόγου Σταύρου Κωνσταντινίδη συμπληρώνει το σερί των ανακατατάξεων και των αλλαγών που έχει δει αυτός ο οργανισμός.

Ο κ. Κωνσταντινίδης τοποθετήθηκε στη θέση του προέδρου στις αρχές Σεπτεμβρίου και λίγες ημέρες μετά τον διορισμό του ανέλαβε δράση. Η επικοινωνία και η εξωστρέφειά του δεν είναι κάτι περίεργο για όσους τον γνωρίζουν και έχουν παρακολουθήσει έστω και λίγο την πορεία του. Επιτυχημένος επαγγελματίας, πρώην διοικητής της ΥΠΑ, συγγραφέας, αρθρογράφος, η κινητικότητα και η εξωστρέφεια είναι χαρακτηριστικά του. Ετσι, ξεκίνησε συναντήσεις με δημάρχους, βουλευτές, επισκέφθηκε μουσεία και εργαζομένους συζητώντας μαζί τους τις νέες πράσινες στρατηγικές του οργανισμού.

Απ’ ό,τι φαίνεται, όμως, αυτή η κινητικότητα δεν άρεσε στο υπουργείο Πολιτισμού, που θέλει να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων, και δεν άργησαν να εκφραστούν οι πρώτες διαφωνίες. Ετσι, ο συγκοινωνιολόγος, που είχε τη στήριξη του Μαξίμου, βρήκε μια άλλη διέξοδο όταν είδε την κίνηση να πυκνώνει και να οδηγείται σε πολιτικό «μποτιλιάρισμα». Παραιτήθηκε πριν συμπληρώσει δύο μήνες ως επικεφαλής του ΟΔΑΠ. «Μια σύντομη παραίτηση από ένα τιμητικό δημόσιο αξίωμα μπορεί να έχει δύο αναγνώσεις. Η μία ότι είσαι ρίψασπις και φοβισμένος, η άλλη ότι είναι η έμπρακτη γλώσσα της αξιοπρέπειας και της άρνησης του παραλόγου. Οσοι με γνωρίζουν ξέρουν ότι δεν το βάζω κάτω εύκολα», έγραψε ο ίδιος στα κοινωνικά δίκτυα.

Κάπως έτσι ο νευραλγικός οργανισμός του υπουργείου Πολιτισμού που διαχειρίζεται εκατομμύρια ευρώ μένει ακέφαλος μέχρι να βρεθεί ο αντικαταστάτης του κ. Κωνσταντινίδη. Είναι ο τρίτος στη σειρά που αποχωρεί μετά τον κ. Παναγιώτη Νταή (νυν μέλος του Δ.Σ.) και την κ. Αθηνά Χατζηπέτρου. Μπορεί οι λόγοι της αποχώρησης να είναι διαφορετικοί, αλλά ο οργανισμός την πληρώνει.

Το ερώτημα τώρα είναι εάν το πρόσωπο θα αναζητηθεί μέσα από τις υπηρεσίες του υπουργείου –για να μην υπάρχουν εκπλήξεις– είτε από την «αγορά», αν και δεν είμαι βέβαιος κατά πόσον η θέση παραμένει πια το ίδιο ελκυστική για κάποιον που έρχεται απ’ έξω με όρεξη για δουλειά και δημιουργικότητα. Θα φανεί σύντομα.