ΑΠΟΨΕΙΣ

Ελλάς, το μεγαλείο σου…

Τις τελευταίες ημέρες αναδείχθηκε σε όλες τις διαστάσεις της η πραγματική εικόνα της χώρας με τα κρούσματα και τους εμβολιασμούς. Πιο συγκεκριμένα, αποδείχθηκε πάλι περίτρανα ότι εκείνο το «Ελλάς το μεγαλείο σου βασίλεμα δεν έχει», με το οποίο γαλουχήθηκαν γενιές και γενιές Ελλήνων, ισχύει πάντα. Γι’ αυτό και δεν πτοούμαστε ούτε από μια πανδημία του μεγέθους και της σοβαρότητας που κυριαρχεί σήμερα, προκαλεί καθημερινά δεκάδες θύματα και απαιτεί όχι μόνο τη λήψη μέτρων, αλλά και την αυστηρή τήρησή τους. Απίθανο φυσικά, αφού η βάση της υπερηφάνειας του Ελληνα είναι το υπέροχο «ο τράχηλος του Ελληνα ζυγό δεν υπομένει».

Από πού να αρχίσει κανείς και πού να τελειώσει. Από τη θεαματική αύξηση των κρουσμάτων; Την αντίσταση των Βορειοελλαδιτών στο εμβόλιο; Τον ρόλο μητροπολιτών, παπάδων και καλόγερων κατά του εμβολιασμού και των απαραίτητων μέτρων; Την επιθετικότητα που χαρακτηρίζει αντιεμβολιαστές και παραβάτες, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον ξυλοδαρμό επιστήμονα από ταβερνιάρηδες γιατί ζήτησε να κάνουν ελέγχους στο μαγαζί τους; Την ειλικρίνεια με την οποία ένα 7% του πληθυσμού λέει ότι δεν πρόκειται να κάνει το εμβόλιο και την πονηριά ενός ακόμη 20%-25% που «κρύβει» την αντίθεσή του με κρυψίνοια, προφάσεις ή ψέματα, όπως αποκαλύπτει η τελευταία έρευνα της Pulse στον ΣΚΑΪ; Την απόγνωση γιατρών του δημόσιου συστήματος υγείας, οι οποίοι ζουν και αντιμετωπίζουν τη χειροτέρευση της κατάστασης σε διάφορες περιοχές;

Στα προηγούμενα ρητορικά ερωτήματα πρέπει να προστεθούν η κομματικοποίηση της πανδημίας και της αντιμετώπισής της από πολιτικούς φορείς, κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ, με πρόσφατη την απερίγραπτη τοποθέτηση του Αλ. Τσίπρα περί διακομματικής επιτροπής επιστημόνων/συμβούλων, η χλιαρότητα/πλαδαρότητα με την οποία η κυβέρνηση αντιμετωπίζει αντιεμβολιαστές και παραβάτες, η διαπίστωση ότι τα σχετικά μέτρα δεν εφαρμόζονται και η ομολογία από υπουργούς (Αδ. Γεωργιάδης) ότι η κυβέρνηση αδυνατεί να τα επιβάλει, το δέος της απέναντι στην Εκκλησία, η προβολή επιχειρημάτων που δεν πείθουν κατά της υποχρεωτικότητας και υπέρ των πιστών στους ναούς, το γεγονός ότι είναι χαμηλά τα ποσοστά των εμβολιασμένων στα σώματα ασφαλείας (και στο στράτευμα).

Ολα αυτά μαζί οδηγούν σε θλιβερά συμπεράσματα, που δεν μπορούν να αμφισβητηθούν. Οποια εκστρατεία ενημέρωσης και να αναληφθεί, τα ποσοστά των αντιεμβολιαστών δεν πρόκειται να μειωθούν. Δεν είναι θέμα ενημέρωσης το πρόβλημα… Ούτε οι αρχιερείς και παπάδες που πρωτοστατούν κατά του εμβολίου και των μέτρων θα αλλάξουν στάση. Είναι απίθανο επίσης η πολιτική τάξη στο σύνολό της να ομονοήσει απέναντι στην πανδημία. Δεν το έκανε τόσο καιρό, δεν θα το κάνει τώρα και στο εξής. Η αντιπολίτευση ψαρεύει στα θολά νερά των αρνητών στα πάντα, η κυβέρνηση μετράει υπερβολικά το πολιτικό κόστος και τα διοικητικά όργανα του κράτους κινούνται μεταξύ ανικανότητας και απροθυμίας. Και ας το παραδεχθούμε, επιτέλους, η ελληνική κοινωνία δεν απαιτεί τίποτα περισσότερο, καθώς αρνείται να ακολουθήσει τους καιρούς. Ετσι είναι και έτσι θα πορεύεται η Ελλάς!