ΑΠΟΨΕΙΣ

Κάν’ το (αν μπορείς) όπως η Τζασίντα

Πριν από λίγες ημέρες είδαμε το χαριτωμένο στιγμιότυπο της Νεοζηλανδής πρωθυπουργού, Τζασίντα Αρντερν, να δίνει συνέντευξη και να προσπαθεί ταυτόχρονα να πείσει την 3χρονη κόρη της, Νιβ, να πάει για ύπνο.

«Θα έπρεπε να είσαι στο κρεβάτι. Είναι ώρα για ύπνο, αγάπη μου. Τρέχα στο κρεβάτι και θα σε δω σε ένα λεπτό», είπε στη μικρή και γυρνώντας προς την κάμερα για τη ζωντανή μετάδοση για τα μέτρα κατά του κορωνοϊού ζήτησε συγγνώμη από τους συνομιλητές της και το κοινό.

«Αυτό ήταν μια αποτυχημένη προσπάθεια να τη βάλω για ύπνο, έτσι δεν είναι;» αναρωτήθηκε γελώντας, αν και εξομολογήθηκε ότι στο σπίτι ήταν παρούσα η μητέρα της για να τη βοηθήσει με το μπέιμπι σίτινγκ.

Αυτή η εικόνα της πάντα γελαστής εργαζόμενης μαμάς που επιδίδεται σε τηλεργασία, βάζει το παιδί για ύπνο και δεν αμελεί τη σταδιοδρομία της είναι η εξιδανικευμένη εκδοχή του φαινομένου. Στην πραγματικότητα, το βάρος της ανατροφής κι εκπαίδευσης των παιδιών έπεσε κυρίως στις μητέρες κατά τη διάρκεια των lockdowns.

Η υβριδική μορφή που τείνει πλέον να παγιωθεί, ένας συνδυασμός φυσικής παρουσίας και τηλεργασίας, βοηθάει κάπως τις εργαζόμενες μητέρες, χρειάζεται όμως σαφή ρύθμιση. Στην Πορτογαλία θεσπίστηκε αυτή την εβδομάδα νέος νόμος για την αντιμετώπιση τέτοιου είδους νέων προβλημάτων που ξεπήδησαν μέσα από την πανδημία. Στόχος είναι να μην αποτελέσει ο κορωνοϊός το πρόσχημα για ένα απεριόριστο ωράριο, που διαχέεται μέσα στον ελεύθερο χρόνο.

Επιμέρους διατάξεις αφορούν και την απασχόληση των γονιών, με γνώμονα την ισότητα των δύο φύλων. Κατοχυρώνεται, π.χ., το δικαίωμα των γονιών με παιδιά κάτω των 8 ετών να μπορούν να εργάζονται από το σπίτι χωρίς να πρέπει να απαιτείται προηγουμένως συνεννόηση με τον εργοδότη.

Με δεδομένο ότι ο χαοτικός υβριδικός τρόπος απασχόλησης θα συνεχιστεί για αρκετούς μήνες ακόμη, ίσως θα έπρεπε να προβλεφθούν και στην Ελλάδα τέτοιου είδους δικλίδες ασφαλείας για τους γονείς και ειδικά τις εργαζόμενες μητέρες, οι οποίες είναι και τα μεγαλύτερα θύματα της πανδημίας.

Η ενδοοικογενειακή βία παρουσίασε έξαρση τα τελευταία δύο χρόνια, όπως προκύπτει από τη γραμμή βοήθειας 15900 (πάνω από 3.000 κλήσεις στους δέκα μήνες του 2021) και οι γυναικοκτονίες αυξάνονται μήνα με τον μήνα.