ΑΠΟΨΕΙΣ

Κρίστιαν Λίντνερ: Εγκώμια

kristian-lintner-egkomia0Κανένα στατιστικό δεδομένο δεν είναι πραγματικά «δεδομένο». Κανένα νούμερο δεν είναι ασφαλές. Ολα επιδέχονται διπλή ανάγνωση. Εκτός αν βρεθεί ένα τρίτο μάτι –το VAR, που λέμε στο ποδόσφαιρο– για να στερεώσει την αλήθεια της στατιστικής.

Στην περίπτωσή μας, VAR ήταν ο νέος υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας. Το αυθόρμητο εγκώμιό του για την υποδειγματική πορεία της ελληνικής οικονομίας πανηγυρίστηκε στην Αθήνα περισσότερο ακόμη και από την ίδια την ανακοίνωση της ΕΛΣΤΑΤ για την εντυπωσιακή επίδοση του τρίτου τριμήνου.

Ο αντίκτυπος των επαίνων του Κρίστιαν Λίντνερ δεν θα ήταν τόσο ηχηρός αν δεν είχε προηγηθεί η χονδροειδής δαιμονοποίησή του όλο το προηγούμενο διάστημα. Στο πρόσωπο του αρχηγού των Ελεύθερων Δημοκρατών πολλοί αναζήτησαν τον Σόιμπλε που τους έλειπε: Εψαχναν ένα εργαλείο αφύπνισης της χρεοκοπικής φοβίας – μια φιγούρα δυσοίωνη τόσο ώστε να δικαιολογεί τη δική του δυστοπική αντιπολίτευση.

Πώς να μην κάνει μετά η κυβέρνηση τον Λίντνερ σημαία; Ο διάβολος που πετροβολούσαμε προληπτικά, μας αναγνώρισε ως παράδεισο. Το εγκώμιό του, όμως, δεν είναι ικανό να διαγράψει την αθέατη όψη της ανάπτυξης του 13,7%.

Ο γερμανικός έπαινος και το βάθος της ελληνικής ανάπτυξης.

Πόσο ψηλό μετριέται το άλμα όταν ξέρουμε ότι συντελέστηκε με βατήρα τα 43 δισ. των πανδημικών ενισχύσεων; Πόσο αναπτυξιακή είναι μια ανάκαμψη που ξέρουμε ότι βασίζεται πάλι στη μονομέρεια του τουρισμού – και στην κατανάλωση, όπως αυτή αποτυπώνεται στην αύξηση των εισαγωγών; Δεν θυμίζουν όλα αυτά την παλιά Ελλάδα που μαστίγωνε ο αυθεντικός Σόιμπλε;

Η κυβέρνηση θεωρεί μίζερη την κριτική. «Θέλατε να δοκιμάζαμε την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου εν μέσω πανδημίας; Πώς; Με βαθύτερη ύφεση; Με στρατιές ανέργων;» αναρωτιούνται. Το κρίσιμο, λένε, δεν είναι το πόσα δόθηκαν στην καραντίνα, αλλά το πού δόθηκαν. Το κυβερνητικό επιτελείο θεωρεί ότι οι πόροι διοχετεύθηκαν στους κλάδους που έχουν αναπτυξιακή δυναμική. Ως απόδειξη της ορθής κατανομής της βοήθειας παρουσιάζεται η διατήρηση των θέσεων εργασίας. Δεν είναι τυχαίο ότι μόνο η Ολλανδία και η Φινλανδία είχαν ταχύτερη ανάκαμψη από εμάς.

Ούτως ή άλλως, η πανδημία δεν ήταν χαμένος χρόνος. Αντιθέτως. Ηταν καταλύτης για τον ψηφιακό μετασχηματισμό του κράτους που, όπως δείχνει και η τελευταία έρευνα του ΣΕΒ, άλλαξε το επενδυτικό κλίμα. Το κράτος δεν είναι πια σκαντζόχοιρος.

Το κατά πόσον όλα αυτά μπορούν να μας οδηγήσουν σε σταθερή αναπτυξιακή κοίτη θα φανεί το 2022 – το έτος της οριστικής αποσωλήνωσης. Πολιτικά, θα φανεί αν η κυβέρνηση διαθέτει αποθέματα μεταρρυθμιστικού σθένους, κυρίως για να προσπελάσει δύσκολα πεδία που έχει αφήσει απάτητα – όπως η Δικαιοσύνη. Να θυμηθούμε να ξαναρωτήσουμε τον Λίντνερ τον Δεκέμβριο του 2022.