ΑΠΟΨΕΙΣ

«Ανοσολογική αφέλεια» – ήρθε το τέλος της

«Παιδιά, ας είμαστε ειλικρινείς, όσοι δεν έχετε κολλήσει ακόμη δεν είναι γιατί προσέχετε, είναι γιατί δεν έχετε φίλους», λέει ένα νέο meme, που απηχεί κάπως και την ελαφρότητα με την οποία αντιμετωπίζουμε πλέον τη μετάλλαξη «Ομικρον».

Το γεγονός ότι είναι εξόχως μεταδοτική, αλλά προκαλεί ήπια συμπτώματα (στους πλήρως εμβολιασμένους!), επιτρέπει τέτοιου είδους αναρτήσεις, πλακατζίδικες και άρα λυτρωτικές. Πληθαίνουν, άλλωστε, οι εκτιμήσεις ότι οδεύουμε προς το τέλος της πανδημίας, ότι δηλαδή το νέο στέλεχος είναι αυτό που θα καταστήσει τον νέο κορωνοϊό ενδημική νόσο.

Η «Ομικρον» έφερε μια αλλαγή στην κοινωνική συμπεριφορά. Κατ’ αρχάς, οδήγησε στην απομυθοποίηση του ιού. Οσοι επιστρέφουν από τα χαρακώματα της νόσησης είναι αρτιμελείς και αισιόδοξοι. Κατά δεύτερον, πέτυχε την απενοχοποίηση του στίγματος ενός θετικού τεστ. Στην προηγούμενη φάση της πανδημίας τα νέα κρούσματα ανακηρύσσονταν αυτόματα αποσυνάγωγα μέλη της κοινωνίας, απαξιώνονταν ηθικά, απομονώνονταν. «Πώς τόλμησες να κολλήσεις, σουρτούκω (γυριστρούλα);» θα έλεγε η Μακεδονίτισσα γιαγιά μου αν ζούσε. Η επαφή με επιβεβαιωμένο κρούσμα σήμαινε τον τελευταίο ενάμιση χρόνο πολυήμερη καραντίνα, ενώ σήμερα επιφέρει μόνο τη διαρκή χρήση μάσκας ως συνέπεια. Να κολλήσει κανείς είναι πια τόσο αυτονόητο, όσο και να αναπνέει. Οσο κι αν προσέχει, η μεταδοτικότητα είναι τέτοια, που δεν μπορεί να την αποφύγει. Δεν έχει νόημα να ψάχνει πώς κόλλησε, ούτε να αναζητεί τον ένοχο στον κοινωνικό του περίγυρο.

Σε πρόσφατο άρθρο του στο Atlantic, ο Αμερικανογερμανός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς Γιάσα Μουνκ λέει ότι η πανδημία τελείωσε τουλάχιστον σε κοινωνικό επίπεδο. Οσο ήμασταν «ανοσολογικά αφελείς» και άρα ευάλωτοι προσπαθούσαμε να κρατήσουμε τον κορωνοϊό έξω από το σώμα μας, τώρα, με την έλευση του νέου στελέχους, απλώς αποφασίσαμε να παραδοθούμε σε αυτόν.

Η παράδοση καθιστά μάταιη την απομόνωση. Ηδη η βιομηχανία του τουρισμού στην Αγγλία ζητάει να ανασταλεί η υποχρέωση διενέργειας τεστ ως προϋπόθεση για την είσοδο στη χώρα. Το κλισέ «θα μάθουμε να ζούμε με τον ιό» γίνεται πραγματικότητα, έστω με βαρύ κόστος. Ισως αυτό είναι το (μόνο;) καλό νέο από όλη αυτήν την τραυματική πολυετή περιπέτεια της υφηλίου: η COVID-19 ηττήθηκε ουσιαστικά όταν σταμάτησε να πλήττει την κοινωνική φύση μας.