ΑΠΟΨΕΙΣ

Η κοινωνία στηρίζει

Ουδείς µπορεί να αμφισβητήσει ότι με την παρούσα κυβέρνηση πολλά έχουν αλλάξει στο πώς αντιμετωπίζεται η δράση των αναρχοαυτόνομων. Και κατειλημμένα κτίρια εκκενώθηκαν, το ίδιο έγινε και με κατειλημμένους πανεπιστημιακούς χώρους, και οι ποινές για κατοχή μολότοφ έγιναν πιο αυστηρές και στις μικρές, σε όγκο, διαδηλώσεις έχει αρχίσει να τηρείται το μέτρο της ομαλής διεξαγωγής της κυκλοφορίας. Πράγματα αδιανόητα επί της προηγούμενης κυβερνήσεως. Αλλωστε, αυτός ήταν ένας από τους λόγους που η Νέα Δημοκρατία κέρδισε τις εκλογές το 2019.

Το πρόβλημα βέβαια στα πανεπιστήμια αντιμετωπίζεται μεν, δεν λύνεται δε. Θα ήταν και παράλογο να είχαμε την απαίτηση παθογένειες δεκαετιών να αντιμετωπιστούν μέσα σε δυόμισι χρόνια.

Είναι όμως ολοφάνερο πως η ριζική αντιμετώπιση του φαινομένου της βίας στα πανεπιστήμια απαιτεί πιο ολοκληρωμένες πολιτικές –για να μην εμπλακούμε σε έναν κλεφτοπόλεμο εκκενώσεων και ανακαταλήψεων–, στις οποίες θα πρέπει ανυπερθέτως να συμμετέχει και η πανεπιστημιακή κοινότητα. Δύο είναι τα κρίσιμα σημεία.

Πρώτον, η αξιοποίηση όλων των πανεπιστημιακών χώρων προς όφελος των φοιτητών, ώστε να μην υπάρχουν κενές εγκαταστάσεις που προσφέρονται για κατάληψη. Αυτό απαιτεί προγραμματισμό, συντονισμό δράσεων, αλλά πάνω απ’ όλα απαιτεί τη βούληση της πανεπιστημιακής κοινότητας να συμμετάσχει και αυτή, με τον τρόπο της, στην καταπολέμηση της βίας στα ΑΕΙ.

Δεύτερον, να εγκατασταθούν τα τουρνικέ στις εισόδους των σχολών, ώστε να ελέγχονται οι πανεπιστημιακοί χώροι. Ενώ, εκ πρώτης όψεως, φαίνεται πως είναι μια εύκολη δουλειά, στην πράξη θα παρουσιάσει δυσκολίες, καθώς θα πρέπει να περιφρουρηθεί η σχετική διαδικασία, γιατί είναι βέβαιο ότι οι γνωστές ομάδες θα επιχειρήσουν να την ακυρώσουν εμπράκτως. Συγχρόνως, αυτό το μέτρο θα πρέπει να το σεβαστούν και να το αγκαλιάσουν οι ίδιοι οι φοιτητές, αναλογιζόμενοι πως ισχύει σχεδόν σε όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου.

Αν πετύχει η εφαρμογή αυτών των μέτρων σίγουρα θα έχουμε μπροστά μας την εικόνα ενός άλλου πανεπιστημίου. Η κυβέρνηση οφείλει να αντιληφθεί ότι μπορεί η πλειονότητα των καθηγητών, φοβούμενη, να μη θέλει να εκτεθεί στηρίζοντας δημοσίως αυτά τα μέτρα, υπάρχει όμως μια κοινωνία που απαιτεί αυτές οι αλλαγές να γίνουν. Η βρωμιά και το μπάχαλο να τελειώσουν.