ΑΠΟΨΕΙΣ

ΣΧΟΛΙΟ

Μέγας ο ενθουσιασμός, ως είθισται σ’ αυτήν τη χώρα, από την όντως πολυσήμαντη απόφαση συγχώνευσης της Εθνικής Τράπεζας με την Alpha Bank. Και δικαιολογημένος ώς ένα βαθμό, όταν κάτι τέτοιο, τόσο μεγάλο, έρχεται έπειτα από μια μακρά περίοδο τελμάτωσης, απραξίας και απογοήτευσης για τις οικονομικές εξελίξεις, να σηματοδοτήσει μια νέα περίοδο ανασυγκρότησης και αναδιάρθρωσης των δομών του οικονομικού και πολιτικού συστήματος.

Ομως, πέρα από τα μεγάλα και τα εντυπωσιακά της πρώτης στιγμής, ουδείς μπορεί να παραγνωρίσει το πλήθος των επιφυλάξεων που εγείρει το φιλόδοξο και εντυπωσιακό για τα ελληνικά δεδομένα εγχείρημα συνένωσης των δύο ισχυρότερων τραπεζικών ομίλων της χώρας.

Ουδείς, για παράδειγμα, μπορεί να παραβλέψει το σχεδόν μονοπωλιακό περιβάλλον που διαμορφώνει στην εγχώρια τραπεζική αγορά η νέα υπερτράπεζα, καθώς συγκεντρώνει πάνω από το 50% του εγχώριου πλούτου. Είναι τούτο κρίσιμο και δεν είναι δυνατόν να αγνοηθεί, παρότι φαντάζει ισχυρό το επιχείρημα ότι δεν μπορούμε πλέον να αντιμετωπίζουμε αυτόνομα την ελληνική αγορά, αλλά ως ένα μικρό τμήμα της πολύ μεγαλύτερης ενοποιημένης ευρωπαϊκής αγοράς.

Επίσης κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει ότι τα πλεονεκτήματα της συγκέντρωσης και της ισχύος ενός γίγαντα αντισταθμίζονται από τα βάρη και το υπερβάλλον κόστος που μεταφέρει η υπερμεγέθυνση.

Ολοι γνωρίζουν ότι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα πάσχει από δυσκινησία και ουδόλως διακρίνεται από την απαιτούμενη ευελιξία, που οι καιροί επιβάλλουν. Το υπερβάλλον προσωπικό της υπερτράπεζας σίγουρα ξεπερνά τα 2.500 άτομα και σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις φθάνει τα 5.500 ακόμη στον νέο οργανισμό συναντώνται τέσσερα διαφορετικά ασφαλιστικά καθεστώτα.

Ολα τούτα αποτελούν προκλήσεις μεγάλες για το νέο σχήμα και θα καταδιώκουν τους κ. Θ. Καρατζά και Ι. Κωστόπουλο.

Με άλλους λόγους, η συγχώνευση δεν θα είναι περίπατος. Αντιθέτως πρόκειται για μια κοπιώδη, πολύπλοκη και μακρά διαδικασία, η οποία θα πρέπει να υπερνικήσει όλα τα δεινοσαυρικά βάρη και να καταλήξει σε ένα σχήμα ευέλικτο, σύγχρονο και αποδοτικό, ικανό να υπηρετήσει πραγματικά τον ρόλο του «εθνικού πρωταθλητή» όπως τον φαντάζονται οι εμπνευστές του.

Τα παραπάνω ουδόλως βεβαίως αναιρούν τη σημασία της μεγάλης πρωτοβουλίας και τον ισχυρό συμβολισμό που εκπέμπει. Οπως επίσης ουδείς αμφιβάλλει ότι οι πρωταγωνιστές της συγχώνευσης έχουν πλήρη επίγνωση των προβλημάτων, αλλά και την απαιτούμενη εμπειρία από την απορρόφηση της Κτηματικής και της Ιονικής. Τα υπόλοιπα θα τα δείξει η ζωή…