ΑΠΟΨΕΙΣ

Ανεμοδεικτης

Θα μάθουμε, λοιπόν, με το που θα φθινοπωριάσει, σε όλο το βάθος και το πλάτος τους, τις χρηματιστηριακές συναλλαγές των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ (των ιδίων και των συζύγων τους…) για την «καυτή» περίοδο 1997-2002. Με την επιστολή που απέστειλε σε όλα τα μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδος του κυβερνώντος Κινήματος ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, τους ζητάει να δεχθούν «αυτοβούλως» την άρση του απορρήτου και το άνοιγμα των χρηματιστηριακών κωδικών τους, αλλά βεβαίως όλοι αντιλαμβανόμεθα πως αυτό το… «οικειοθελές» στην ουσία είναι μια πολύ αυστηρή και συγκεκριμένη διαταγή, στην οποία ουδείς θα διανοηθεί να μην υπακούσει – και όχι μόνο λόγω… «κομματικής πειθαρχίας», αλλά επειδή τυχόν άρνηση θα ερμηνευθεί αυτομάτως ως ομολογία «ενοχής» και κρυμμένων μυστικών που ο αρνούμενος φοβάται να δημοσιοποιηθούν. Αντε, λοιπόν, να δούμε… τι θα δούμε, κι αν από αυτήν την κίνηση του πρωθυπουργού θα προκύψουν «εκπλήξεις» που θα δικαιολογήσουν τις υποψίες του κόσμου, υποψίες που καλλιεργήθηκαν όλο αυτό το τελευταίο διάστημα από φημολογίες, αλλά και συγκεκριμένες αποκαλύψεις…

Ας μην προτρέχουμε και ας μην διαπράξουμε την αδικία να θεωρούμε συλλήβδην όλους τους βουλευτές (κυβερνητικούς και αντιπολιτευόμενους) «ύποπτους», επειδή και μόνο «πολλά λέγονται…» και «δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά» – δεν έχουν άδικο όσοι εκ των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ θεωρούν την πρωτοβουλία αυτή του κ. Σημίτη «υποτιμητική» για το ήθος, την αξιοπρέπεια και την πολιτική καθαρότητά τους. Αλλά, φευ, έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα με το δίκιο του ο κόσμος να υποψιάζεται (ενίοτε και κακόβουλα) πως «εκεί μέσα γίνεται το έλα να δεις…»! Από την άλλη, πάλι, ας μη σπεύσουμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως ακόμη και στην περίπτωση που όλοι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ αποδειχθούν χρηματιστηριακώς «λευκές περιστερές», αποκλείεται να μην υπάρχουν κάποιοι «λάκκοι στη φάβα»! Οσοι τυχόν θέλουν να «παίζουν» και να διαπράττουν… ματσαραγκιές, ξέρουν και ΠΩΣ να το κάνουν, αλλά βεβαίως και ΠΩΣ να μην αφήνουν πίσω τους ίχνη….

Τις περιπτώσεις τέτοιων «ατσίδων» και μπαγαπόντηδων, δεν μπορεί να τις ανακαλύψεις και να τις αποκαλύψεις – έτσι είναι η ζωή και πώς να την αλλάξεις… Σίγουρα, όμως, αυτή η απαρχή «διαφάνειας» και υποχρέωσης τις όποιες συναλλαγές τους οι εθνοπατέρες να τις κάνουν στο φως, είναι μια πρωτοβουλία που κινείται (έστω… αναδρομικά και για συγκεκριμένη χρονική περίοδο) στη σωστή κατεύθυνση. Μόνο που ο κ. Σημίτης, υποκύπτοντας ενδεχομένως στις… επικοινωνιακές ανάγκες δημιουργίας εντυπώσεων, αφήνει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να περάσει σε μεγάλο βαθμό ανεκμετάλλευτη -και πάντως μη θεσμικά κατοχυρωμένη- καλά και χρήσιμα προεκλογικά αυτά τα «οικειοθελή», αλλά η ψήφιση ενός νόμου που θα υποχρέωνε ΟΛΟΥΣ τους βουλευτές να «αποκαλυφθούν» και θα έθετε και τους όρους του αυστηρού ελέγχου, είναι πρόδηλα απείρως προτιμότερη εξέλιξη. Και επ’ αυτού έχει απόλυτο δίκιο να επιμένει στη σχετική πρότασή της (εν είδει αντιπροτάσεως στην «οικειοθελή» πρωτοβουλία του κ. Σημίτη…) η Ν.Δ., την οποία ακατανοήτως αρνείται να προσυπογράψει ο πρωθυπουργός…

Σωστή επίσης είναι η πρόταση της Ν.Δ., αυτός ο έλεγχος των χρηματιστηριακών συναλλαγών του πολιτικού κόσμου να ΜΗπεριοριστεί στους ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ μόνο βουλευτές και να μην αφορά αποκλειστικά το (όντως επίμαχο…) διάστημα 1997-2002, αλλά υποχρεωτικά και εκ του νόμου να ισχύσει για όλους όσοι πέρασαν από τη Βουλή (και υπουργικούς θώκους…) από το 1974, τη μεταπολίτευση, μέχρι σήμερα! Και αν δηλαδή (θεωρητικά πάντα μιλάμε…) κάποιος έπαιξε «βρώμικα» και «έκανε τη μπάζα του» ΠΡΙαπό το 1997 ή δεν είναι σήμερα μέλος του Κοινοβουλίου, γιατί να ξεφύγει του ελέγχου και να μη λογοδοτήσει – τουλάχιστον ενώπιον της κοινής γνώμης;

Σωστά λέει ο κ. Σημίτης στην επιστολή που έστειλε για την… «αυτόβουλη» δημοσιοποίηση των χρηματιστηριακών συναλλαγών τους στους κυβερνητικούς βουλευτές, πως «όλοι διαπιστώνουμε ότι ο πολιτικός κόσμος δέχεται καθημερινά (σ.σ.: με δική του ευθύνη – αυτός δίνει τις λαβές!) συνεχείς επιθέσεις με στόχο την απαξίωση της πολιτικής…»! Αλλά αντί να κατηγορεί μονόπλευρα τη Ν.Δ. πως «αυτή συστηματικά συμβάλλει σε αυτό το κλίμα του ευτελισμού…», έχει μια χρυσή ευκαιρία να φέρει στη Βουλή το σχετικό νομοσχέδιο που θα καθιστά υποχρεωτικό τον έλεγχο και θεσμικά κατοχυρωμένες τις διαδικασίες του – και μάλιστα για μια διευρυμένη χρονική περίοδο, που όταν «φωτιστεί» και ελεγχθεί εξονυχιστικά και αυστηρά, αναγκαστικά θα κλείσουν ακόμη και τα πιο καχύποπτα στόματα…

Και μια ακόμη «λεπτομέρεια»: το ερωτηματολόγιο, στο οποίο καλούνται να απαντήσουν αναλυτικά οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, περιλαμβάνει ένα σωρό στοιχεία για το πότε αγόρασαν τι, πότε πούλησαν ποια και με ποιο κέρδος ή ζημιά και πάει λέγοντας. Εντάξει. Θα αποκαλυφθεί ο περιβόητος (αν και παραπλανητικός επί της ουσίας…) «τζίρος» των χρηματιστηριακών συναλλαγών του κάθε βουλευτή, που όπως μας… εξήγησε τηλεοπτικώς και ο κ. Νεονάκης μπορεί να εμφανιστεί τεράστιος, απλά και μόνο αν ένας «παίκτης» του Χρηματιστηρίου «γυρνάει» καθημερινά τα επενδεδυμένα χρήματα με συνεχείς ρευστοποιήσεις και νέες αγορές…

Το πραγματικά κρίσιμο ερώτημα θα ήταν «πού βρέθηκε («πόθεν έσχες», δηλαδή) το ΠΡΩΤΟ κεφάλαιο που επενδύθηκε στη Σοφοκλέους και «πόθεν έσχον» οι επενδυτές – βουλευτές τα κάθε τόσο «νέα» κεφάλαια που έριχναν στο Χρηματιστήριο – πέρα από τα «γυρίσματα» των ήδη επενδεδυμένων! Και αν τυχόν η κυβέρνηση αποφάσιζε να δεχθεί την πρόταση της Ν.Δ. για σχετική νομοθετική ρύθμιση του ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΥ ελέγχου των χρηματιστηριακών συναλλαγών των πολιτικών, θα αποτελούσε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία (αλήθεια, επ’ αυτού τι έχει να πει η Ν.Δ.;) να… διευρυνθεί ο έλεγχος και να ισχύει για ΟΛΟΥΣ τους επενδύοντες στο Χρηματιστήριο, με καθιέρωση αυτού του κρίσιμου «πόθεν έσχες» για τα κεφάλαια που επενδύονται στο Χρηματιστήριο!

Η Σοφοκλέους είναι από τα ελάχιστα (αν όχι το μόνο του «αναπτυγμένου κόσμου»…) χρηματιστήρια που δεν υποχρεούται ο κάθε επενδυτής να δικαιολογήσει την προέλευση των επενδυόμενων κεφαλαίων (και αυτό γιατί υποτίθεται ότι θέλουμε να «ενισχύσουμε τη χρηματαγορά» και να προσελκύσουμε «επενδυτές»…), με αποτέλεσμα φυσικά να προσφέρει έτσι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για «ξέπλυμα χρήματος»! Αντε, λοιπόν, τώρα που… «σεληνιασθήκαμε» με τη διαφάνεια, ας την επιδιώξουμε και ας την κατοχυρώσουμε… «μέχρι τον πάτο»!

Αμάν, αυτό το «κράτος-νταντά»!

Μα, τι έχουμε πάθει; Διαλαλούν τα ραδιόφωνα «τα τάδε (σ.σ.: γνωστά κοσμικά) νησιά, φωτιά και λαύρα από πλευράς τιμών και ακρίβειας!» και καλούν το «κράτος να παρέμβει αποφασιστικά»! Ακριβή καλοί μου άνθρωποι η Μύκονος, η Πάρος και όποια άλλα νησιά; E, όσοι δεν τα «αντέχουν», ας διαλέξουν άλλα φθηνότερα – από νησιά, δόξα τω Θεώ, χιλιάδες! Τι πρέπει να κάνει το κράτος, δηλαδή, και δη σε μια «ελεύθερη αγορά», την… «νταντά» του καταναλωτή;

Ιδια νοοτροπία και απαιτήσεις από το κράτος να γίνει «χωροφύλαξ» των παθών και των «τάσεών» μας: «να κλείσει τα καζίνο, γιατί… παρασύρεται ο κόσμος και χάνει περιουσίες» ή «αίσχος τα «φρουτάκια», παίζουν οι νοικοκυραίοι και τρώνε το μεροκάματο…»! E, αν ο καθείς μας κουβαλάει τόσο μυαλό που να «καταθέτει» σε τυχερά παιχνίδια τον μισθό και το φαγητό της οικογένειάς του, καλά να πάθει – τι θέλει, το κράτος να γίνει ο… φύλαξ άγγελος ηλιθίων, παθιασμένων και «εξαρτημένων»;

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟΝ: Εσφιξαν για τα καλά οι ζέστες – και το καλοκαίρι… τρέχει ραγδαία! Καιρός για διακοπές και γέμισμα των μπαταριών, για ένα «δύσκολο» (και ίσως… προεκλογικό!) φθινόπωρο! H στήλη για ένα διάστημα «κλειστή, λόγω θέρους»!