ΑΠΟΨΕΙΣ

Διακοπές στο μπαλκόνι…

Δεν είχε έρθει από τα παλιά «φορτωμένος με χιλιάδες αναμνήσεις» εκείνος ο φίλος. «Ομηρος» της τσιμεντένιας πολιτείας μας είναι, αφού τα καθημερινά προβλήματα των περισφίγγουν και δεν τον αφήνουν να ξεφύγει, να προγραμματίσει κάποιες διακοπές «παρά θιν’ αλός» ή σε ορεινά μέρη της δροσιάς. «Γκρινιάζει», βέβαια, η κυρά μου…», είπε στους άλλους της παρέας του. «Και δεν έχει άδικο. H… κατασκήνωση στο μπαλκόνι προσφέρεται για κουβεντούλα, μα σε κρατάει δεμένο με την πραγματικότητα, που μοιάζει να εχθρεύεται την ξενοιασιά και να μη σηκώνει αστεία. Κανένας δεν θέλει να γίνει θύμα των περιστάσεων. Ομως, ποιος μπορεί «να τις υποτάξει στον εαυτό του», κατά την αρχαία προτροπή του Οράτιου; Προς το παρόν, υπομονή…»

«Μην απογοητεύεσαι…» του είπαν οι φίλοι του. «Ολοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε. Τουλάχιστον, ας αναζητήσουμε την παρηγοριά της φαντασίας. Ετσι, για να ξυπνήσουν οι αισθήσεις μας από τον λήθαργο, να αρμενίσουμε στο πέλαγος με βαρκούλες της ελπίδας, να δούμε τα φτερουγίσματα των γλάρων, τις ακροβασίες των δελφινιών, να ακούσουμε το μυθικό τραγούδι των Σειρήνων, να θαυμάσουμε τις Νηρηίδες που συνόδευαν τους ενάλιους θεούς στα ταξίδια τους πάνω σε ιππόκαμπους, να βρούμε τη Γοργόνα του καιρού μας, που δεν κρατάει πια το «αθάνατο νερό», αλλά σκορπίζει χαμόγελα της χαράς… Και αν μας γοητεύουν τα βουνά και οι συναυλίες των πετεινών του ουρανού, μπορούμε να καλέσουμε στο μπαλκόνι μας Δρυάδες και Αμαδρυάδες, για να μας αφηγηθούν ιστορίες με τα μυστικά του δάσους, να μας μιλήσουν για τους καημούς των δέντρων, για τις σπηλιές με τους σταλακτίτες και τους σταλαγμίτες που αποκαλύπτουν την αιωνιότητα της φύσης και να μας βοηθήσουν να ανασυντάξουμε τις ψυχικές μας δυνάμεις, με νοερές ξάπλες κάτω από πλατάνια και δίπλα σε πηγές ή κοντά σε βαθυπράσινα έλατα της αρχοντιάς και της περηφάνιας…».

«Μα τι λέτε, τώρα;» διαμαρτυρήθηκε αυτός. «Τα όνειρα θερινής νυκτός και τα καμώματα του θερμοκέφαλου Αλωνάρη δεν σαγηνεύουν την κυρά μου, που βλέπει μισογεμάτο το καλάθι του νοικοκυριού της και έχει μπαϊλντίσει για να τα φέρει βόλτα, με τα έξοδα του σπιτιού… Εκείνη αποστρέφεται τους ρομαντισμούς και τις «προσφορές» της φαντασίας. Θέλει να πάει σε πανέμορφα μέρη του τόπου μας, που δεν γνώρισε ακόμη, να διώξει τις σκοτούρες, να μην κάνει διακοπές στο μπαλκόνι. Ασε και θα δούμε. Ισως και να τα καταφέρουμε, τελικά…».