ΑΠΟΨΕΙΣ

Ανεμοδεικτης

Χωρίς αμφιβολία, η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα το 2004 αποτελεί σημαντικότατη ευκαιρία για τη χώρα μας να εξασφαλίσει μια μοναδική «επικοινωνιακή» δυνατότητα, που θα πριμοδοτήσει γενναία τον εθνικό τουρισμό για τα (πολλά!) επόμενα χρόνια. Μοναδική ευκαιρία, αρκεί βεβαίως να την εκμεταλλευθούμε σωστά, προγραμματισμένα, επεξεργασμένα χωρίς τους… παροδικούς «ενθουσιασμούς» που μας χαρακτηρίζουν και που συνήθως καταλήγουν στο να… κλωτσάμε την καρδάρα πριν ακόμη γεμίσει με γάλα! Υπ’ αυτήν την έννοια, ήταν πολύ χρήσιμη (καλύτερα: ευχόμαστε να αποδειχθεί και στην πράξη χρήσιμη…) η χθεσινή σύσκεψη της Διυπουργικής Επιτροπής, με αντικείμενο τον Τουρισμό – αν και κατά την άποψή μας, τέτοιες συσκέψεις, σε ανώτατο αλλά και σε κατώτερα «τεχνοκρατικά» επίπεδα, έπρεπε να έχουν γίνει πάμπολλες από το 1997 που εξασφαλίσαμε τη διοργάνωση της Ολυμπιάδας, και τα μέτρα και οι αποφάσεις που θα είχαν υιοθετηθεί σ’ αυτές τις συσκέψεις, θα έπρεπε να είχαν ΗΔΗ εδώ και πολύ καιρό αρχίσει να υλοποιούνται και σήμερα να βρισκόμαστε στο στάδιο των… «test events»!

Πολύ φοβούμεθα πως (για άλλη μια φορά…) αφήσαμε να χαθεί πολύτιμος χρόνος και πως πάλι θα καταλήξουμε σε αποσπασματικές «λύσεις» και εμβαλωματικά μέτρα για να αντιμετωπίσουμε βασικά αυτό καθαυτό το (και τουριστικό) μεγάλο γεγονός της Ολυμπιάδας, και λιγότερο να φροντίσουμε έγκαιρα για τις υποδομές που θα επιτρέψουν την καλύτερη (και σε βάθος χρόνου…) εκμετάλλευση της συρροής ξένων που θα σημειωθεί με την ευκαιρία των Αγώνων, προς μονιμότερο όφελος του τουρισμού, που… κατά τα «άλλα» καυχιόμαστε πως αποτελεί τη βασικότερη «εθνική βιομηχανία» μας. Και θα ‘πρεπε να την αποτελεί, αλλά -φευ- τα πράγματα δεν είναι έτσι. Απόδειξη το γεγονός ότι και χθες εξετάσθηκαν παθογένειες που ταλαιπωρούν επί σειράν ετών το συνολικό κύκλωμα του τουρισμού, οι οποίες μάλιστα… υποτίθεται ότι έχουν «επιτυχώς» αντιμετωπισθεί κατά το παρελθόν…

Και σίγουρα δεν αποτελεί ουσιαστική «πρόοδο» για την επίλυση αυτών των προβλημάτων η… διαπίστωση στη χθεσινή Διυπουργική πως πρέπει να καθιερωθούν «κίνητρα για την προσέλκυση τουριστών» (τόσα χρόνια δηλαδή αδιαφορούσαμε για τέτοια κίνητρα ή μήπως είχαμε επιλέξει την πολιτική… αντικινήτρων;) ή ότι «πρέπει να ληφθούν μέτρα κατά της γραφειοκρατίας», πρόβλημα για την ανάπτυξη της τουριστικής βιομηχανίας και τις επενδύσεις στον κλάδο αυτόν, που έχει καταγραφεί από τη δεκαετία του… ’70!

Εξετάσθηκε, σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις, το ζήτημα της «αναδιοργάνωσης» με ενδεχόμενη συγχώνευση του EOT με τη Γενική Γραμματεία Τουρισμού – και δεν μπορεί παρά με θλίψη να θυμηθεί κανείς πως ανάλογοι «προβληματισμοί» για την αποτελεσματική αναδιοργάνωση και τον εκσυγχρονισμό των επιτελικών οργάνων του εθνικού τουρισμού, έχουν συζητηθεί εδώ και… 10ετίες, τη μια με τη δημιουργία Γενικής Γραμματείας, την άλλη με σκέψεις για τη δημιουργία σχετικού υπουργείου, πότε με συγχωνεύσεις, άλλοτε με αποκεντρώσεις – και ΠΑΝΤΑ με τελικό ουσιαστικό αποτέλεσμα ένα ατέλειωτο χάος και πολυδιάσπαση ευθυνών και αρμοδιοτήτων, σε έναν τομέα της εθνικής μας οικονομίας που αναπτύσσονται τεράστια συμφέροντα (και συνακόλουθες διαπλοκές…), τα οποία αντί να κατατείνουν, με τον απαραίτητο κεντρικό σχεδιασμό και συντονισμό, στην εξασφάλιση κερδών και εθνικού πλούτου, απολήγουν χρόνο με τον χρόνο στην απομείωση του τουριστικού δυναμικού και της προοπτικής τουριστικής ανάπτυξης…

Χαρακτηριστικό: στη χθεσινή Διυπουργική, εξετάσθηκε το θέμα της πραγματοποίησης «μεγάλης τουριστικής καμπάνιας», εν όψει της «ευκαιρίας» της Ολυμπιάδας – εξετάσθηκε ΧΘΕΣ, μόλις 290 μέρες πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων, ενώ υπό κανονικές συνθήκες, ο προβληματισμός έπρεπε ήδη να έχει ολοκληρωθεί, να έχουν γίνει οι απαραίτητοι διαγωνισμοί (κι όχι πάλι να γίνουν… στην τούρλα του Σαββάτου, και με το «βολικό» -για κάποιους- επιχείρημα, «να προκάμουμε…»!) και σήμερα πλέον να εξετάζονται απλά οι τελικές ρυθμίσεις μιας ΕΤΟΙΜΗΣ καμπάνιας και να επιλέγονται τα μέσα και οι όροι υλοποίησής της!

Κάποια… χρόνια κακοδαιμονία έχει «πλήξει» αυτές τις (απαραίτητες!) διαφημιστικές εκστρατείες προβολής των τουριστικών ευκαιριών και δυνατοτήτων που προσφέρει η Ελλάδα, μια χώρα προνομιακή, λόγω θέσεως, κλίματος και φυσικής ομορφιάς! Αξίζει να… θυμηθεί κανείς πως συνήθως αυτές οι καμπάνιες (που, ας σημειωθεί, αξίζουν… κάμποσα δισεκατομμύρια που κάποιοι αναλαμβάνουν να διαχειρισθούν…) αρχίζουν με εξωφρενική καθυστέρηση, λ.χ. τον μήνα Φεβρουάριο (στις καλύτερες περιπτώσεις, συχνά και τον Απρίλιο), όταν είναι γνωστό ότι τα «πακέτα» από τα τουριστικά γραφεία και τους «τουρ οπεράτορ», που σε μεγάλο βαθμό διαμορφώνουν το παγκόσμιο τουριστικό «σκηνικό» και τις τουριστικές «τάσεις», αλλά ακόμη και οι μεμονωμένοι τουρίστες στην Ευρώπη και στην Αμερική, καταστρώνουν τα προγράμματά τους και κάνουν τις κρατήσεις, με το που… τελειώνει η τουριστική περίοδος, δηλαδή για τη χώρα μας από τα τέλη Σεπτεμβρίου!

Αυτά, από πλευράς… κεντρικού σχεδιασμού – πού να «μπλέξει» κανείς με τις «λεπτομέρειες» (πλην αποφασιστικότατης σημασίας) της τουριστικής «καθημερινότητας», που εύκολα μπορεί να εικάσει κανείς πόσο βάρος έχουν για τους ξένους τουρίστες και σε τι βαθμό επιδρούν στην απόφασή τους να ξαναεπισκεφθούν τη χώρα μας, αλλά και να τη διαφημίσουν «στόμα με στόμα» σε φίλους και γνωστούς, καθιστάμενοι έτσι οι καλύτεροι «πρέσβεις» του ελληνικού τουρισμού!

Προβλήματα καθαριότητος και «σέρβις» όχι μόνο στις ξενοδοχειακές μονάδες, αλλά στο… τελευταίο καφενείο και ψαροταβέρνα, στην πιο απόμακρη γωνιά της πανέμορφης Ελλάδας, αποτελεσματικοί έλεγχοι τιμών (ας αναλογισθούν οι «αρμόδιοι» το πρόβλημα που ΚΑΘΕ XPONO δημιουργείται με τις τιμές των εμφιαλωμένων νερών και ποτών στα τουριστικά μέρη…), συμπεριφορά του «προσωπικού» (από τους σερβιτόρους, μέχρι τους… ταξιτζήδες και τα πληρώματα των πλοίων της ακτοπλοΐας μας!), η δημιουργία (το πώς θα μεθοδευθεί είναι ευθύνη των «αρμοδίων»!) κινήτρων και ελκυστικών προσφορών από τους επιχειρηματίες του τουρισμού, που να αντισταθμίζουν (και να καθιστούν «προτιμητέο» συγκριτικά τον τουρισμό στην Ελλάδα) τις φθηνότερες τιμές, λόγω νομισματικής ισοτιμίας, γειτονικών και άλλων ανταγωνιστριών τουριστικά χωρών – ιδίως τώρα που το ακριβό ευρώ αναμφίβολα επιδρά αρνητικά, σε σχέση μάλιστα με το μέσο επίπεδο παρεχόμενων τουριστικών υπηρεσιών.

Δεν όφειλαν να έχουν υπολογίσει (και αντιμετωπίσει έγκαιρα…) την αρνητική επίπτωση που θα είχε στο τουριστικό ρεύμα προς την Ελλάδα η υποβάθμιση των υπηρεσιών της «Ολυμπιακής», και ο αποκλεισμός της από τα μεγάλα διευρωπαϊκά και διεθνή αεροπορικά δίκτυα συνεργασίας; H συστηματική (και, φευ, ορατή ακόμη και από τους μη ειδικούς…) καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος σε ολόκληρη την Ελλάδα, δεν έπρεπε να ‘χει αποτραπεί με γενναίες και αποφασιστικές παρεμβάσεις της πολιτείας, που ακόμη και όταν δεν… πρωτοστατεί σ’ αυτήν την καταστροφή, κλείνει τα μάτια προκλητικά στις «πρωτοβουλίες» ιδιωτών και… κρατικών υπηρεσιών – τι στην ευχή, «λίγα πεύκα, λίγα μάρμαρα λευκά και μια θάλασσα που λάμπει από φρεσκάδα…» υποτίθεται ότι παραδοσιακά «πουλάει» η Ελλάδα, ούτε αυτήν μας την περιουσία δεν είμαστε σε θέση να προασπίσουμε;