ΑΠΟΨΕΙΣ

Τι δεν έκανε ο πρωθυπουργός

H απόπειρα υμνολογικού απολογισμού των πεπραγμένων των κυβερνήσεών του χαρακτήρισε τον χθεσινό αποχαιρετιστήριο, ουσιαστικά, λόγο του πρωθυπουργού κ. K. Σημίτη. Με έντονα προσωπική και περιαυτολογική διάθεση παρουσίασε μια τόσο εξωραϊσμένη εκδοχή της πραγματικότητας, ώστε όποιος έπαιρνε τα λόγια του τοις μετρητοίς, θα ήταν αδύνατον να καταλάβει γιατί ο κ. Σημίτης απομακρύνεται από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ως οδηγών το κόμμα του σε συντριπτική ήττα και αντικαθίσταται την υστάτη των στιγμών από τον κ. Γ. Παπανδρέου, σε μια έσχατη και δυσκολότατη προσπάθεια ανατροπής των δυσμενέστατων για το ΠΑΣΟΚ προβλέψεων περί το εκλογικό αποτέλεσμα.

Δυστυχώς για τον κ. Σημίτη, η πολιτική του τύχη σφραγίστηκε όχι από τα όσα έκανε, αλλά από τα όσα δεν έκανε αυτήν τη δεύτερη τετραετία που ο ελληνικός λαός, έστω και οριακά, του έδωσε εντολή διακυβέρνησης της χώρας.

Παρά τους ισχυρισμούς του, λοιπόν, ο απερχόμενος πρωθυπουργός δεν έλαβε εκείνα τα μέτρα που θα προετοίμαζαν την πραγματική σύγκλιση της Ελλάδος με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. H άτολμη και άνευ οράματος πολιτική του καθήλωσε τη χώρα μας στην τελευταία θέση μεταξύ των εταίρων σε όλους σχεδόν τους σημαντικούς δείκτες, παρά τον πακτωλό κοινοτικών πόρων που εισέρευσαν κατά τη διάρκεια της οκταετούς πρωθυπουργίας του.

Επιπροσθέτως, ο κ. Σημίτης απέτυχε να αντιμετωπίσει την προβληματικότητα των δημοσίων οικονομικών και την πρόκληση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Αντιθέτως, την επέτεινε κατά τρόπο που ενδέχεται να έχει δραματικές επιπτώσεις για το μέλλον της χώρας.

Ακόμη χειρότερα, ο κ. Σημίτης όχι μόνο δεν έκανε τίποτε για να καταπολεμήσει το πολυπλόκαμο δίκτυο της διαπλοκής, το οποίο υπονομεύει τα δημοκρατικά θεμέλια της κοινωνίας μας, αλλά αντιθέτως σφιχταγκάλιασε αυτό το πλέγμα συμφερόντων, το οποίο άλλωστε συνέτεινε τα μέγιστα στην επανεκλογή του το 2000. Το βαρύτατο για τη χώρα αντίτιμο αυτής της συνδιαλλαγής υπήρξε ο εγκλωβισμός του πολιτικού μας συστήματος στα δίχτυα των βαρώνων της διαπλοκής, οι οποίοι έχουν ήδη αποδυθεί σε μια γιγαντιαία επιχείρηση ενσωμάτωσης και της διάδοχης κατάστασης που ετοίμασε ο κ. Σημίτης, αφού διατηρούν άθικτους όλους τους πυλώνες στήριξής του εντός του κομματικού και κρατικού μηχανισμού του ΠΑΣΟΚ.

Ο απερχόμενος πρωθυπουργός τούς διευκόλυνε αποφασιστικά στη διαφύλαξη του ελέγχου του κυβερνώντος κόμματος και του κράτους, με τον τρόπο που μεθόδευσε τη διαδοχή του. Υπό το φάσμα της επαπειλούμενης συντριβής, ο κ. Σημίτης συνεργάστηκε με τους κύκλους αυτούς σε μια καμπάνια παραπλάνησης της κοινής γνώμης και «ντε φάκτο» επιβολής της εκ των άνω ειλημμένης απόφασης για το πρόσωπο του διαδόχου του, με τα MME της διαπλοκής να την εμφανίζουν ως δήθεν «επιθυμία του κόσμου»(!), ο οποίος φυσικά ουδέποτε ερωτήθηκε και ουδεμία γνώμη εξέφρασε.

Ο ορισμός, όμως, βουλευτικών εκλογών στις 7 Μαρτίου φέρνει στο προσκήνιο τους πολίτες, οι οποίοι εκείνη την ημέρα της κρίσεως θα λάβουν όντως τον λόγο και διά της ψήφου τους θα διαψεύσουν ή θα δικαιώσουν αυτούς που αυθαιρέτως εμφανίζονται ως δήθεν εκφραστές των πολιτικών τους προθέσεων.