ΑΠΟΨΕΙΣ

Κερδίζει όποιος τρέξει καλύτερα

Στις αρχές του περασμένου καλοκαιριού ήταν εμφανές ότι το πολιτικό περιβάλλον ήταν άκρως δυσμενές για το κυβερνών κόμμα. Το ΠΑΣΟΚ είχε φθάσει στο ναδίρ της δημοτικότητάς του και ο πρωθυπουργός έδειχνε να μην είναι σε θέση να συγκινήσει ούτε με τη μεγαλειώδη ευρωπαϊκή προεδρία ούτε με τίποτε άλλο την κοινή γνώμη. Τα βάρη της τετραετίας έδειχναν καταπιεστικά, το κοινό παρακολουθούσε με αποστροφή τις τελετές της Χαλκιδικής, όλος ο κύκλος της πασοκικής εξουσίας μετέδιδε κούραση και βαριεστιμάρα. Οι δημοσκοπήσεις δεν άφηναν κανένα περιθώριο εφησυχασμού και όλα έδειχναν πως ο κ. Σημίτης είχε κλείσει τον κύκλο του, δεν μπορούσε να μεταδώσει ελπίδα και προσδοκία. Επιχείρησε τότε να κινηθεί απομακρύνοντας τον κ. Λαλιώτη, ελπίζοντας να ξεπεράσει τη δική του αδυναμία και ταυτοχρόνως προχώρησε σε παροχές, υποθέτοντας ότι θα δελεάσει τους ψηφοφόρους. Δεν μπορούσε τότε να δει ότι το πρόβλημα ήταν ο ίδιος, ούτε να διακρίνει ότι η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού αποστρεφόταν την αλαζονεία που εξέπεμπε η διακυβέρνησή του.

Δεν ήταν σε θέση να κατανοήσει ότι είχε προ πολλού πάψει να αποτελεί το «ισχυρό χαρτί» για την παράταξή του. Ακολούθησε η περίοδος του φθινοπώρου, η οποία κατέδειξε κατά τρόπο αδιαμφισβήτητο ότι το ΠΑΣΟΚ υπό την ηγεσία του όδευε στον γκρεμό και κινδύνευε με ήττα συντριπτική. Σε εκείνη τη φάση μεταξύ Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου η διεργασία ήταν έντονη στο κυβερνών κόμμα. Τα μηνύματα που έφθαναν στο Μέγαρο Μαξίμου ήταν εντόνως αρνητικά, τόσο από τους βουλευτές όσο και από τα κυβερνητικά στελέχη. O νέος γραμματέας πάσχιζε στην κυριολεξία να πείσει τον κ. Σημίτη να κινηθεί, να λάβει πρωτοβουλίες. Συζητήθηκαν τότε πάμπολλες λύσεις, από τον ανασχηματισμό μέχρι και τις πρόωρες εκλογές, οι οποίες όμως εκρίθη ότι ουδέν θα προσέφεραν. Σε εκείνη τη φάση οι πιέσεις προς τον ίδιο τον πρωθυπουργό έλαβαν μορφή χιονοστιβάδας, μέχρι που ο κ. Σημίτης αποδέχθηκε πως το οικοδόμημα και κυρίως η υστεροφημία, που με τόση επιμέλεια έχτιζε τα προηγούμενα οκτώ χρόνια, απειλούνταν με κατεδάφιση. Και εκεί αντέδρασε. Ηπιε το πικρό ποτήρι και παρέδωσε την ηγεσία του κόμματος στον υπουργό Εξωτερικών.

Η κίνηση, όπως όλα δείχνουν και οι μέχρι τώρα μετρήσεις της κοινής γνώμης βεβαιώνουν, απεδείχθη επιτυχής. Το πολιτικό σκηνικό τείνει προς πλήρη αναδιαμόρφωση. Τα χαρτιά, όπως λένε και οι χαρτοπαίκτες, έχουν ανακατατευθεί πολύ και οι βεβαιότητες της προηγούμενης περιόδου έχουν χάσει τη λάμψη τους. Κατά τρόπο παράδοξο η κοινή γνώμη και ιδιαίτερα οι νεότερες γενιές έλκονται από το στυλ και απ’ όσα ο Γιώργος Παπανδρέου εκπέμπει.

Οι δημοσκοπιστές πιστεύουν ότι αυτήν τη στιγμή δεν μπορούν να υπάρξουν ασφαλείς προβλέψεις για το αποτέλεσμα των εκλογών. Και εκτιμούν ότι οι εκλογές θα κερδηθούν από την ομάδα που θα τρέξει καλύτερα. Πρόκειται ουσιαστικά για νέα κατάσταση, την οποία όποιος δεν βλέπει απλώς στρουθοκαμηλίζει.

Με λόγους απλούς είναι φανερό πια πως η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται προ νέων δεδομένων. Διατηρεί βεβαίως τις περισσότερες πιθανότητες να κερδίσει τις εκλογές, αλλά πλέον έχει απέναντί της άλλον αντίπαλο, με σχεδόν εξωτικά χαρακτηριστικά και πάντως πολύ διαφορετικά. Μέχρι πριν από μια εβδομάδα ο κ. Καραμανλής με τον κ. Σημίτη απέναντί του φαινόταν πως θα κάνει περίπατο. Τώρα τα πράγματα έχουν εμφανώς διαφοροποιηθεί. H Νέα Δημοκρατία οφείλει να ανασκουμπωθεί. Να κινητοποιηθεί, να δημιουργήσει τα δικά της σημαντικά γεγονότα, να αντιμετωπίσει ευθέως την πρόκληση Παπανδρέου, να επιμείνει βεβαίως στην αποκάλυψη των βαρών της προηγούμενης περιόδου, αλλά κυρίως να αναδείξει το δικό της όραμα, τη δική της θετική πρόταση για το μέλλον. Να παρουσιάσει το ταχύτερο τις προτάσεις για την οικονομία, να περιγράψει σαφώς το σχέδιό της για τη χώρα, να ορίσει την περιοχή των επεμβάσεων και των απαιτούμενων συγκρούσεων για την επικράτηση ενός κράτους δικαίου και ίσων ευκαιριών, να προσδιορίσει τα ρίσκα από μια νέα διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, να εμβαθύνει την κριτική της, να αναδείξει λύσεις καθαρές για τα μεγάλα προβλήματα που παραμένουν άλυτα και βεβαίως να υπερασπίσει με πράξεις ότι αποτελεί τη μόνη πραγματική δύναμη ανανέωσης της χώρας.