ΑΠΟΨΕΙΣ

Υποκρισία

H υποσχεσιολογία και η υποκρισία συνήθως περισσεύουν κατά τις προεκλογικές περιόδους, αλλά σε τούτη, όπως όλα δείχνουν, θα ξεπεραστούν τα όρια. Ηδη ο ελληνικός λαός βιώνει την υπερβολή της επικοινωνίας, νιώθει την κυριαρχία της εικόνας, είναι προετοιμασμένος για τα χειρότερα και χθες άκουσε από τον άλλοτε υποτίθεται σφιχτό και δήθεν υπέρμαχο της δημοσιονομικής πειθαρχίας υπουργό Οικονομίας κ. Νικ. Χριστοδουλάκη ότι υπάρχουν περιθώρια για νέες παροχές. «H χάρτα σύγκλισης μπορεί να ενσωματώσει και νέες παροχές, καθώς τούτο δικαιολογείται από τη βελτίωση της οικονομίας», φέρεται ανερυθριάστως ειπών ο κ. Χριστοδουλάκης, που από τα μέσα του περασμένου Δεκεμβρίου δεν κάνει άλλη δουλειά από το να αναζητεί δανεικά για να καλύψει τις τεράστιες χρηματοδοτικές τρύπες της δημοσιονομικής διαχείρισης.

Προκαλεί τη νοημοσύνη των πολλών με τις νέες δηλώσεις του περί παροχών ο υπουργός Οικονομίας και το πράττει έχοντας πλήρη επίγνωση των δημοσιονομικών συνθηκών. H υποκρισία περισσεύει στην περίπτωσή του, ξεπερνά κάθε προηγούμενο, καθώς γνωρίζει από πρώτο χέρι ότι οι λογαριασμοί του κράτους είναι εν πολλοίς εικονικοί, ότι το εμφανιζόμενο δημόσιο έλλειμμα είναι απείρως υψηλότερο και τελεί υπό συνεχή αναθεώρηση από τις υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης και, τέλος, ξέρει ότι ειδικώς στην παρούσα περίοδο αντιμετωπίζει οξύ χρηματοδοτικό πρόβλημα εξαιτίας και της επιτάχυνσης των πληρωμών για την ολοκλήρωση των Ολυμπιακών έργων. Υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να είναι κήρυκας της δημοσιονομικής πειθαρχίας και να ενεργεί προληπτικώς για τον έλεγχο και τον περιορισμό των δαπανών, να είναι εκείνος που θα πιέζει τους υπολοίπους να συγκρατηθούν, ώστε η επόμενη περίοδος να κληρονομήσει τα λιγότερα δυνατά βάρη. Εχει ευθύνη σοβαρή ο υπουργός Οικονομίας έναντι του τόπου, η οποία μεγεθύνεται στην παρούσα φάση εκ του λόγου ότι πιθανότατα δεν θα είναι εκείνος που θα εκτελέσει τον τρέχοντα προϋπολογισμό.

Η υποκρισία λαμβάνει διαστάσεις επίσης και εκ του γεγονότος ότι ξέρει καλύτερα από τον οποιονδήποτε ότι η δημοσιονομική θέση της χώρας θα είναι απείρως χειρότερη μετά το πέρας των Ολυμπιακών Αγώνων. Εχει σοβαρές ενδείξεις, διαθέτει στοιχεία απόρρητα για τους υπολοίπους, γνωρίζει ότι στις αρχές του προσεχούς φθινοπώρου η χώρα θα βρίσκεται στο κατώφλι δημοσιονομικής κρίσης, η οποία θα απαιτεί επεμβάσεις σοβαρές και μέτρα επώδυνα. Αντί λοιπόν να είναι φειδωλός σε δαπάνες και λόγους, πυροδοτεί την κατάσταση, πολλαπλασιάζει τις απαιτήσεις και επιμένει στη λογική της παραπλάνησης. Προσφέρει κάκιστη υπηρεσία στη χώρα, ίσως τη χειρότερη στην παρούσα φάση, και ουσιαστικά παραπέμπει σε ένα μέλλον δυστυχές, για το οποίο πιθανώς ουδέποτε θα απολογηθεί, όπως συνήθως συμβαίνει σε τούτη τη δύσμοιρη χώρα.