ΑΠΟΨΕΙΣ

Το σενάριο περί της «δωδεκάμηνης κυβερνητικής παρένθεσης της Ν.Δ.»

H «πρόβλεψη» του κ. Ακη Τσοχατζόπουλου ότι τον Απρίλιο του 2005 -και με «αιτία» την προεδρική εκλογή- θα διεξαχθούν ξανά βουλευτικές εκλογές, δεν ήταν τυχαία. Ούτε μπορεί να θεωρηθεί πολιτικό ολίσθημα, με την έννοια ότι ο υπουργός Αναπτύξεως προδικάζει την ήττα του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της 7ης Μαρτίου. Διότι, κατά τον συλλογισμό του κ. Τσοχατζόπουλου, τον πειρασμό της εκλογικής ρεβάνς θα τον αντιμετωπίσει και η Ν.Δ. αν ηττηθεί με μικρή διαφορά στην επερχόμενη αναμέτρηση. Ωστόσο, το σενάριο της «δωδεκάμηνης παρένθεσης» συζητείται κυρίως στους κόλπους του ΠΑΣΟΚ, για τον απλούστατο λόγο ότι, βάσει των δημοσκοπήσεων και των μέχρι τώρα προγνωστικών, το κόμμα αυτό θα κληθεί «να διαχειρισθεί την ήττα του». Συνεπώς αυτό είναι που θα κρίνει αν το συμφέρει και πώς θα κινήσει τη διαδικασία της ρεβάνς, δώδεκα μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας από τη Ν.Δ.

Τα ερωτήματα που ανακύπτουν από το παραπάνω σενάριο δεν είναι ούτε πρόωρα, ούτε άσχετα με τις εκλογές του προσεχούς Μαρτίου. Τόσο ο κ. Τσοχατζόπουλος όσο και οι άλλοι κομματικοί ή παραπολιτικοί παράγοντες, που θέτουν δημόσια το ενδεχόμενο δύο βουλευτικών εκλογών μέσα στο προσεχές 14μηνο, αποβλέπουν σε δύο στόχους. Πρώτον να «εντάξουν» την πιθανότητα αυτή στα κριτήρια, με τα οποία ο ψηφοφόρος θα κάνει την επιλογή του στις 7 Μαρτίου. (Εχει δε μεγάλη σημασία αν η επιλογή αυτή αφορά σε τετράχρονη κυβερνητική θητεία ή εάν η βούληση της πλειοψηφίας μπορεί να «αναθεωρηθεί» μέσα σε δώδεκα μήνες…). Και δεύτερον να εγγράψουν υποθήκη για την επόμενη ημέρα των προσεχών εκλογών.

Ετσι, το σενάριο περί «δωδεκάμηνης κυβερνητικής παρένθεσης της Ν.Δ.» προδιαγράφει κυρίως δραματικές εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ, διότι εκλαμβάνει ως δεδομένο ότι ο κ. Γιώργος Παπανδρέου είναι αρχηγός μιας χρήσεως, εφ’ όσον το ΠΑΣΟΚ -σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα- χάσει τις επικείμενες εκλογές. Είναι χαρακτηριστικό, ότι η τακτική που επέλεξε ο κ. Κώστας Λαλιώτης δεν τείνει να προβάλει μόνον αποστάσεις από τα πρόσωπα και την πολιτική, με την οποία κατέρχεται το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές. O πρώην γραμματεύς του κυβερνώντος κόμματος δηλώνει σαφώς ότι «οι ιδέες, οι επιλογές, οι θέσεις και οι προτάσεις τους», δεν συνάδουν με τις προεκλογικές διακηρύξεις και τη στρατηγική, με την οποία ο κ. Γιώργος Παπανδρέου θα οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές. Γι’ αυτό, αντί να ανταποκριθεί στο προ ημερών κέλευσμα του υπό εκκόλαψιν αρχηγού του ΠΑΣΟΚ, αρνήθηκε -ενώπιόν του και κατηγορηματικά- κάθε θεσμικό ρόλο στην προεκλογική εκστρατεία, όπως και τη διεκδίκηση του βουλευτικού αξιώματος στο κόμμα του. Επιπλέον, δε, ο κ. Λαλιώτης θεώρησε πολιτικώς θεμιτό και σκόπιμο να δηλώσει δημοσίως (και μάλιστα από γραπτό κείμενο) την εμμονή του στο δικό του «πλαίσιο ιδεών, επιλογών, θέσεων και προτάσεων», έχοντας δίπλα του τον αμήχανο κ. Γιώργο Παπανδρέου, τον οποίο, στο τέλος, εναγκαλίσθη και ησπάσθη. (Διαβλέποντας, προφανώς, τον Γολγοθά, τον οποίο μετά τεσσαρακονθήμερο θα ανέλθει ο υιός του ιδρυτού του ΠΑΣΟΚ).

Η σπουδή αλλά και η πολιτική τόλμη, με την οποία ο κ. Λαλιώτης έδειξε να διεκδικεί τον πρώτο «δελφινικό» λόγο και ρόλο στο ενδεχόμενο ήττας του ΠΑΣΟΚ, παρεκίνησε, πιθανότατα, και τον κ. Τσοχατζόπουλο να αναφερθεί δημοσίως στο σενάριο περί «επαναληπτικών» εκλογών την άνοιξη του επόμενου έτους. Οσο δε οι δημοσκοπήσεις, εν όψει των εκλογών, θα πιστοποιούν ότι οι εντυπώσεις που προκάλεσε η «αιφνίδια» αλλαγή ηγεσίας στο κυβερνών κόμμα, στερούμενη ουσίας, δεν είχε και διάρκεια, μάλλον πρέπει να αναμένεται ότι και άλλοι δελφίνοι στο ΠΑΣΟΚ θα φροντίσουν να εγγράψουν κάποια υποθήκη για τις μετεκλογικές εξελίξεις.

Κατά τ’ άλλα, είναι βέβαιον ότι το ΠΑΣΟΚ θα βαδίσει προς τις εκλογές έχοντας πετύχει την ανώτατη δυνατή συσπείρωση και συνοχή υπό τον κ. Γ. Παπανδρέου. Οταν υπέρτατος στόχος είναι η διατήρηση της κατοχής και της νομής της εξουσίας οφείλουν όλοι να πιστεύουν και να υπηρετούν έναν θεό. Αλίμονο, όμως, αν αυτή η πίστη κλονιστεί. Το 8χρονο χρονικό της ανόδου και της πτώσεως του κ. K. Σημίτη πιστοποιεί ότι ακόμη και αποχρώσες ενδείξεις περί του ενδεχομένου απωλείας της εξουσίας είναι αρκετές για να ανατρέψουν προληπτικώς(!) έναν «επιτυχημένο» και «καταξιωμένο» πρωθυπουργό. Εύλογα, λοιπόν, μπορεί να προδικάσει κανείς τι κατάσταση θα επικρατήσει στο ΠΑΣΟΚ και κυρίως ποια τύχη θα έχει ο κ. Γ. Παπανδρέου αν από σωτήρας και μεσσίας αποδειχθεί, ύστερα από τρεις διαδοχικές εκλογικές νίκες του ΠΑΣΟΚ, ο «ολέθριος ηγέτης» και ο «υπαίτιος» απώλειας της εξουσίας.

Οταν ένα κόμμα παρουσιάζει τόσο προχωρημένο και μακροχρόνιο εθισμό, ως χρήστης της εξουσίας, είναι επόμενο η δοκιμασία απεξαρτήσεως και η «διαχείριση της ήττας», να αποτελούν ιδιαίτερα επώδυνη, κρίσιμη και αβέβαιη διαδικασία. Συνεπώς, το σενάριο περί της «δωδεκάμηνης παρένθεσης της Ν.Δ.», δεν συνιστά, προς το παρόν, ούτε πρόβλεψη ούτε απειλή για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως. Διότι πρωτίστως θα διαδραματισθούν σκηνές θρίλερ ή -ακόμη- και γκραν γκινιόλ, στο ΠΑΣΟΚ…